Οι κατεδαφίσεις διατάσσονται αλλά δεν πραγματοποιούνται

ΝΟΜΟΙ υπάρχουν. Οι αποφάσεις όμως, προκειμένου να προστατευθούν οι δασικές
εκτάσεις από αυθαιρεσίες, καθυστερούν και τελικά δεν υλοποιούνται με
αποτέλεσμα η κατάσταση να παγιώνεται και έπειτα από χρόνια να νομιμοποιείται.
Αυτό είναι το καθεστώς που ισχύει έως τώρα και το οποίο, πολλοί εκτιμούν ότι
ενθαρρύνει τους καταπατητές να προχωρούν σε δραστηριότητες εντός περιοχών που
λογικά δεν επιτρέπεται καμία χρήση.

Μετά τις μεγάλες πυρκαγιές του 1975 ψηφίστηκε ο σχετικός νόμος (1979) για την
προστασία δασών. Με βάση αυτόν τον νόμο τιμωρείται με φυλάκιση έως πέντε
χρόνια όποιος συλληφθεί να καταπατά έκταση, να κτίζει ή να καλλιεργεί δασικές
εκτάσεις. Παράλληλα, διατάσσεται η κατεδάφιση των κτισμάτων ή αν πρόκειται για
άλλες περιπτώσεις, η δήμευση εργαλείων ή άλλων μέσων που έχουν εγκατασταθεί
παράνομα. Και ενώ η φυλάκιση είναι ένα μέτρο που λίγο πολύ εφαρμόζεται, εκείνο
που δεν εφαρμόζεται ή τουλάχιστον καθυστερεί χρόνια είναι η κατεδάφιση.

Όπως έλεγε στέλεχος του υπουργείου Γεωργίας, την ευθύνη για την κατεδάφιση
έχει η νομαρχία. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο νομάρχης θα ζητήσει την
οικονομική υποστήριξη της περιφέρειας, προκειμένου να μισθωθούν μηχανήματα από
ιδιώτες. Όλη αυτή η διαδικασία απαιτεί χρόνο και βεβαίως βούληση.

Σήμερα σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν εκατοντάδες περιπτώσεις όπου οι κατεδαφίσεις
αυθαιρέτων σε δασικές εκτάσεις δεν έχουν εκτελεστεί.

Υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις όπου οι αρμόδιοι κάνουν πως δεν
καταλαβαίνουν. Όπως συνέβη στην περίπτωση αυθαιρέτου, που σήμερα είναι μια
καθώς πρέπει βίλα, παρά τις συνεχείς καταγγελίες και τις προσπάθειες δασικών
να ελέγξουν την κατάσταση.

Το τοπικό αστυνομικό τμήμα μάλιστα απέφευγε να δώσει το όνομα του ιδιοκτήτη.
Έτσι, η όποια προσπάθεια για κατεδάφιση έμεινε απλώς ένα αίτημα.

Σύμφωνα με τον νόμο εκτός των καταπατητών σε περίπτωση που εντοπιστεί παράνομη
ανέγερση κτίσματος συλλαμβάνεται και ο εργολάβος αλλά και όσοι εργάζονται
εκεί, εφόσον αποδειχτεί ότι γνώριζαν πως πρόκειται για αυθαίρετο. Και αυτό για
να αποδειχτεί είναι το πλέον δύσκολο. Παράλληλα, προβλέπονται και βαρύτατα
χρηματικά πρόστιμα. Αυτό βεβαίως έχει ως αποτέλεσμα την έναρξη ενός δικαστικού
αγώνα ο οποίος μπορεί να διαρκέσει χρόνια ολόκληρα με αβέβαιο το τελικό αποτέλεσμα.

Σε ό,τι αφορά τώρα τους εμπρηστές οι ποινές που προβλέπονται κυμαίνονται από
10 έως 20 χρόνια. Το μεγάλο θέμα όμως εδώ είναι να αποδειχτεί ότι υπάρχει
πρόθεση. Συλλήψεις ανθρώπων που δρουν βάσει σχεδίου δεν έχουν γίνει και όσοι
έχουν συλληφθεί κατηγορούνται συνήθως για εμπρησμό από αμέλεια.