Είναι και το πράσινο που λείπει…

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

ΟΙ ΥΨΗΛΕΣ θερμοκρασίες που μας πλήττουν τελευταία δεν είναι ιδιαίτερα
υψηλότερες από τα προηγούμενα χρόνια. Όμως, εμείς αισθανόμαστε ότι βιώνουμε το
πλέον θερμό καλοκαίρι. Τι φταίει;

Το πράσινο που λείπει. Τα περιαστικά δάση που καίγονται, το πράσινο της πόλης
που μειώνεται, οι ακάλυπτοι χώροι των πολυκατοικιών που καλύπτονται μόνον από
μπετόν και οι γλάστρες στις βεράντες μας που όλο και λιγοστεύουν.

Το πράσινο διώχνει τη ζέστη. Η έλλειψή του όχι απλώς την αυξάνει αλλά
επιδεινώνει την αίσθηση δυσφορίας που μας δημιουργεί.

Το φαινόμενο της θερμονησίδας πλήττει όλο και περισσότερες αναπτυγμένες
ελληνικές πόλεις, που αντικαθιστούν τα χαμηλά σπίτια τους με πολυκατοικίες,
καταργούν με τη νέα ρυμοτομία τα «τούνελ» διέλευσης – κίνησης του αέρα (τα
γνωστά παλιότερα ως σοκάκια), καλύπτουν δρόμους και ακάλυπτους χώρους με
μπετόν και πίσσα – υλικά που αντί να απορροφούν, αντανακλούν τη θερμότητα
στους ταλαίπωρους κατοίκους τους.

Έναν χρόνο μετά την καταστροφή από τη μεγάλη πυρκαγιά του δάσους του Σέιχ-Σου
­ του μοναδικού περιαστικού δάσους της πόλης ­ οι Θεσσαλονικείς παραπονούνται
για το θερμότερο καλοκαίρι των τελευταίων χρόνων.

«Η παρουσία του δάσους λειτουργούσε ως προστατευτική ασπίδα για τη θερμοκρασία
της περιοχής, που είναι φυσικό να έχει ανέβει κατά δύο με τρεις βαθμούς, ενώ
ένα μέρος της «υγιούς» υγρασίας που έδινε το δάσος τη νύχτα με τη διαπνοή,
καθαρίζοντας την ατμόσφαιρα εξέλειψε», λέει στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής της Φυσικής
του Περιβάλλοντος στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, Χρήστος Ζερεφός.

Στη Θεσσαλονίκη του ενός και πλέον εκατομμυρίου κατοίκων αντιστοιχούν μόλις
δυο τετραγωνικά μέτρα πρασίνου σε κάθε κάτοικο. Το διεθνές μικρότερο όριο
είναι… 15 μέτρα πρασίνου ανά κάτοικο. Το πράσινο δεν αυξάνεται ­ μάλλον
μειώνεται με τις πυρκαγιές και τη μετατροπή πάρκων σε πολυκατοικίες ­ και οι
κάτοικοι εξακολουθούν να αυξάνονται ραγδαία, κατακλύζοντας ακόμα και τις
περιαστικές περιοχές που συχνά περιέκλειαν με αρκετές εστίες πρασίνου την πόλη.

«Η έλλειψη επαρκούς πρασίνου, σε συνδυασμό με τον όγκο του τσιμέντου που
λειτουργεί σαν καθρέφτης, όχι απορροφώντας αλλά εκπέμποντας τη θερμοκρασία που
δέχεται, δημιουργούν το λεγόμενο φαινόμενο της θερμονησίδας. Παράλληλα, η νέα
ρυμοτομία των πόλεων καταργεί τα λεγόμενα «τούνελ» για τη διέλευση του αέρα
και νιώθουμε αυτό το… πνίξιμο», υπογραμμίζει ο καθηγητής της Δασικής
Πολιτικής του τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του ΑΠΘ,
Αναστάσιος Παπασταύρου, που συμπληρώνει: «Τα δένδρα λειτουργούν ως φίλτρα των
ρύπων. Η αυξημένη ρύπανση, σε συνδυασμό με την υψηλή θερμοκρασία, αυξάνει και
τη δυσφορία των ανθρώπων».