ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Παθολογικά συμπτώματα

Οδεύοντας προς τη νέα σχολική χρονιά και εν όψει της λεγόμενης μεταρρύθμισης,
θα ήθελα να εντοπίσω μερικά παθολογικά φαινόμενα της εκπαιδεύσεως που, αν δεν
διορθωθούν ή δεν θεραπευτούν, κάθε προσπάθεια μεταρρύθμισης, ακόμη και αυτή
που επιχειρείται στον Τύπο και όχι στην ουσία, είναι καταδικασμένη να
καταρρεύσει, όπως κατέρρευσαν όλες οι προηγούμενες απόπειρες, καλοπροαίρετες,
πρόχειρες, βεβιασμένες ή θνησιγενείς. Από όλες είχε ο μπαξές.

Καλό είναι να ορθολογιστεί το εξεταστικό θέμα, αν, όπως γίνεται,
εξορθολογίζεται, αλλά δεν πατάσσεται η κρυφή παραπαιδεία, την οποία συντηρεί,
για να μην πω πως θα τη φουντώσει η βαθμοθηρική και ανταγωνιστική σε δύο, αν
όχι τρία, λυκειακά έτη εξετασιολαγνεία. Και όταν λέω κρυφή, εννοώ τον
εκμαυλισμό διδασκόντων, γονέων και μαθητών εξ αιτίας του συστήματος εξετάσεων
που ευνοεί τα ιδιαίτερα μαθήματα από διδάσκοντες του μαθήματος σε μαθητές της
τάξης τους. Θα πρέπει να έχει απασχολήσει το υπουργείο αυτός ο εκμαυλισμός.
Αφήνω την οικονομική πλευρά και τη φοροδιαφυγή. Μιλώ για πλήρη εξαχρείωση. Η
ελληνική επαρχία βοά και βογκά από τους εκβιασμούς των διδασκόντων και τις
παρακλήσεις των γονέων. Μαθαίνω πως διδάσκοντες – φροντιστές βεντέτες έχουν
ανοίξει και φάμπρικα μέσω Ίντερνετ. Δίνουν ασκήσεις και παίρνουν λύσεις. Και
όπως αντιλαμβάνεσθε, ένα τέτοιο «μάθημα» μπορεί να απευθύνεται ταυτοχρόνως σε
δεκάδες λήπτες – πελάτες. Είναι γνωστό σε κάθε δύστυχο σπίτι που έχει παιδιά
πως στην Αθήνα η ώρα στο κατ’ οίκον ιδιαίτερο φτάνει και τις 20.000 δρχ. και
στην επαρχία τις 12.000.

Πληροφορούμαι πως η μάκινα αυτή έχει εξευτελίσει και τους ιερούς αγώνες των
ιδιωτικών εκπαιδευτικών, αφού σε πολλά σχολεία ιδιωτικά, κυρίως της επαρχίας,
οι εργοδότες υποχρεώνουν σε παραίτηση κάθε Ιούνιο τους διδάσκοντες και τους
επαναπροσλαμβάνουν τον Οκτώβριο, γλιτώνοντας τριών μηνών μισθούς συν επίδομα
αδείας (σε κάποια σχολεία τούς υποχρεώνουν εκβιαστικά να πληρώσουν αυτούς τους
μήνες όχι μόνο το ΙΚΑ του εργαζομένου αλλά και το μερίδιο του εργοδότη!). Και
ξέρετε γιατί ουδείς ιδιωτικός διαμαρτύρεται; Πρώτον γιατί η ανεργία τον
αναγκάζει να δέχεται τον εξευτελισμό, αλλά και γιατί η εργοδοσία τούς
εξασφαλίζει ιδιαίτερα μαθήματα, από την αμοιβή των οποίων κρατά προμήθεια και
έτσι ισοφαρίζει τη μικρή αύξηση των διδάκτρων που καθορίζει το υπουργείο Εμπορίου.

Περνώ σε άλλο παθολογικό φαινόμενο. Εδώ και λίγα χρόνια με τάση αύξουσα
φυτρώνει δίπλα στα ιδιωτικά σχολεία και το νέο ευρωπαϊκό υβρίδιο που απονέμει
Ιντερνάσιοναλ Μπακαλωρεά. Τι σημαίνει αυτό; Μαθητές που τελειώνουν την πρώτη
Λυκείου εγκαταλείπουν το ελληνικό Λύκειο και εγγράφονται σ’ αυτά τα
καταστήματα, όπου διδάσκονται άλλη ύλη από την επίσημη (πλην ορισμένων
μαθημάτων) και μάλιστα τη διδάσκονται στα αγγλικά! Το απολυτήριό τους τούς
επιτρέπει να εγγράφονται άνευ εξετάσεων σε ορισμένα συμβεβλημένα Πανεπιστήμια
της Ε.Ε. Εδώ και τρία χρόνια, το απολυτήριο αυτό είναι ισότιμο με το
απολυτήριο του Ελληνικού Λυκείου.

Δηλαδή, το ελληνικό κράτος επιτρέπει με το κύρος του να ανοίγεται επισήμως
δίαυλος όπου αγγλόφωνοι Ελληνόπαιδες διοχετεύονται σε ξένα πανεπιστήμια. Και
ύστερα δεν επιτρέπουμε την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων, πράγμα για το οποίο
συμφωνώ, αλλά δεν αντιλαμβάνομαι την αντίφαση. Αν η ίδρυση ιδιωτικών
Πανεπιστημίων ενέχει κινδύνους, όπως αντιλαμβάνομαι, να μένει ανέλεγκτη η
πνευματική τροφή που δίδεται στους αυριανούς ταγούς του έθνους, το κράτος με
τα ξενόγλωσσα Λύκεια με ελεύθερη πρόσβαση σε ξένα Πανεπιστήμια, εκτός των
άλλων, υπονομεύει την προσπάθεια της μεταρρύθμισης να ανακοπεί το ρεύμα και το
χρήμα μας προς το εξωτερικό.

Ο υπουργός Παιδείας που υπέγραψε την ισοτιμία των Λυκείων αυτών είναι ο ίδιος
που από το κυβερνών κόμμα υποστηρίζει την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Δεν
είχε τουλάχιστον την πρόνοια, έτσι για την τιμή της ισοτιμίας, να προβλέψει
την άνευ εξετάσεων εισαγωγή στα ελληνικά Πανεπιστήμια ελληνομαθών αποφοίτων
Λυκείων των κρατών της Ε.Ε.;

Τρίτο παθολογικό φαινόμενο. Στις πρόσφατες εξετάσεις του ΑΣΕΠ για το Δημόσιο,
εμφανίστηκε το θλιβερό φαινόμενο πτυχιούχοι ΑΕΙ να βαθμολογούνται στην Έκθεση
με βαθμούς αξιοδάκρυτους. Σκέπτομαι πως αν ίσχυε επετηρίδα με κριτήριο την
ημερομηνία κτήσεως του πτυχίου για τις εφορίες, τα τελωνεία, τα
υποθηκοφυλακεία κ.τ.λ., όλοι αυτοί που τώρα απέτυχαν θα ήταν δημόσιοι
υπάλληλοι. Θα περιμένουμε τα αποτέλεσμα των εξετάσεων των εκπαιδευτικών και θα
απαιτήσουμε στατιστικά δεδομένα. Γιατί στις εξετάσεις αυτές ακούστηκαν
υποψήφιοι εκπαιδευτικοί φιλόλογοι να ερωτούν άλλους «Πότε έζησε, ρε, αυτός ο
Κάλβος;» ή «Ποιοι είναι, βρε παιδιά, οι Προσολωμικοί;». Αυτά θα παθαίνουμε
όταν βάζουμε το αμάξι πριν το άλογο και το εξεταστικό πριν τους εξεταστές
δασκάλους και πριν τη διδακτέα ύλη.