ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Μια πολύ σοβαρή υπόθεση

ΟΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ διακοπές επενδύονται από μια προσωπική και συλλογική μυθολογία
­ μια φίλη μου ξεκινά για το Νησί κάθε καλοκαίρι δηλώνοντας πως «θα γεφυρώσει
το χάσμα» στη σχέση της, έχουν περάσει 14 χρόνια κι ακόμη το γεφυρώνει, είναι
κάτι σαν το «θα κόψω το τσιγάρο», «θα αδυνατίσω», «θα κολυμπώ τρία χιλιόμετρα
την ημέρα» και πάει λέγοντας, σχέδια και προθέσεις φιλόδοξες, εκείνο το «θα
σας ξεχάσω όλους και όλα» είναι που με κάνει να χαμογελώ περισσότερο. Κανείς
μας, όμως, δεν γελά με το Μεγάλο Σχέδιο των Διακοπών ­ τα βιβλία που θα
πάρουμε μαζί μας. Λες κι όλη την υπόλοιπη χρονιά δεν έχουμε αντικρύσει
τυπωμένο κείμενο, λες και τα βιβλία του χειμώνα είναι εξ ορισμού ανούσια,
αρχίζουμε τα διαβούλια και τις λίστες κάνα δύο μήνες πριν, περιοδικά και
εφημερίδες φιλοξενούν τις συστάσεις προσωπικοτήτων κύρους για «τη βιβλιοθήκη
των διακοπών», πώς λέμε «τα καλλυντικά των διακοπών», κάπως έτσι, όλοι στο
ίδιο καλούπι, θυμάμαι ένα καλοκαίρι που όλη η παραλία διάβαζε την «Αβάσταχτη
ελαφρότητα του είναι», κάποιο άλλο στις πετσέτες κυκλοφορούσε ο Έκο, ήταν η
εποχή που κάναμε όλοι τα ίδια, ίσως γι’ αυτό βαριόμασταν ο ένας τον άλλο. Είχα
διαβάσει για ένα συγγραφέα, νομίζω ότι ήταν ο Μοράβια, μπορεί όμως να κάνω και
λάθος, που έσκιζε τις σελίδες από το βιβλίο που διάβαζε για να τις δίνει στη
γυναίκα του αμέσως, ήθελαν να διαβάζουν ταυτόχρονα το ίδιο πράγμα· τότε νόμιζα
πως κάπως έτσι είναι ο τέλειος έρωτας, λίγο αργότερα κατέληξα πως μάλλον είναι
ο τέλειος θάνατος. Η Μαρία παίρνει μαζί της ένα βιβλίο από κάθε είδος ­ ένα
ποίηση, ένα μυθιστόρημα, ένα θεωρία κ.λπ. ­ «πού ξέρω σε ποια διάθεση θα
είμαι, θέλω να είμαι καλυμμένη». Ο Παντελής παραγγέλνει μέσω Internet, έχοντας
διαβάσει όλες τις βιβλιοκριτικές, δεν υπολόγισε όμως τα ΕΛΤΑ, το δέμα έφθασε
λίγες ώρες πριν φύγει, πάλι καλά, είπαμε. Στην Πάτμο «ξεμέναμε» πάντα ­ αφού
πάντα ξεκινούσαμε για μια εβδομάδα και μέναμε ένα μήνα ­ κάναμε επιδρομές στων
αλλωνών τα σπίτια, βρέθηκα να διαβάζω Αγκάθα Κρίστι, για τ’ όνομα του Θεού,
παρακαλούσα κιόλας να μην μου πουν το τέλος…

Όμως, τα βιβλία των διακοπών είναι τελικά πολύ σοβαρή υπόθεση, δεν μπορείς να
την εμπιστευτείς σε κανέναν ­ μονάχα στον Μάγο, που ως τέτοιος σε γνωρίζει
καλύτερα από ό,τι ξέρεις εσύ τον εαυτό σου. Κι αγνόησε τις φωνές που σου
μιλούν για την επικινδυνότητα της κυριαρχίας του νου, δεν φοβήθηκες άλλα κι άλλα…