25 χρόνια φυλακή στον γέρο – σάτυρο

Την εμπιστοσύνη ενός οικογενειακού του φίλου εκμεταλλεύτηκε ο 74χρονος
Νικόλαος Θ. Τσούνης, ο οποίος επί χρόνια βίαζε την ανήλικη θετή του κόρη
στριμώχνοντας στην παιδική ψυχή της τα δικά του ένοχα μυστικά και ψέματα,
παραβιάζοντας όχι μόνο τον ποινικό κώδικα, αλλά και κάθε άγραφο κανόνα ηθικής τάξης.

ΑΠΟ τα έξι της χρόνια η ανήλικη γνώρισε τον εφιάλτη στα χέρια του φίλου του
θετού πατέρα της. Ο κατηγορούμενος φέρεται μάλιστα πως είχε φωτογραφήσει τη
μικρή σε άσεμνες στάσεις χρησιμοποιώντας τις φωτογραφίες αυτές ως «όπλο» για
να την εκβιάσει να μην αποκαλύψει στους γονείς της την αλήθεια.

Και ίσως να κατάφερνε να επιτύχει τον σκοπό του, εάν η μητέρα της κοπέλας δεν
γινόταν εντελώς τυχαία αυτήκοος μάρτυρας μίας τηλεφωνικής συνομιλίας της κόρης
της, που προσπαθούσε να πείσει τον κατηγορούμενο να την αφήσει επιτέλους
ήσυχη. Μέσα σε λυγμούς και αναφιλητά, η ανήλικη αναγκάστηκε να εξομολογηθεί
στη μητέρα της την αλήθεια. Ο κόμπος είχε φτάσει πια στο χτένι. Ήθελε να
ξεφύγει. Να σπάσει την αλυσίδα με την οποία την είχε δεμένη.

Και όσο περνούσε ο καιρός η ανήλικη κοπέλα καταλάβαινε πως μόνη της δεν θα
μπορούσε να το καταφέρει. Χρειαζόταν τη βοήθεια ενός δικού της ανθρώπου. Και
τον καλύτερο σύμμαχο σε αυτή την προσπάθειά της τον βρήκε στο πρόσωπο της
μητέρας της, η οποία από την πρώτη στιγμή στάθηκε κοντά στο παιδί της.
Μοιράστηκε το βαρύ φορτίο της και της κράτησε γερά το χέρι στη δύσκολη πορεία
που ξεκίνησε καταγγέλλοντας τον Νικ. Τσούνη στη Δικαιοσύνη.

Η επόμενη ημέρα ήταν εξίσου δύσκολη. Η ανήλικη έπρεπε να πείσει εκτός από τη
μητέρα της και τον θετό της πατέρα, και τους δικαστές που έκριναν τη δική της
υπόθεση. Δεν χρειάστηκε ­ όπως αποδείχθηκε ­ να καταβάλει ιδιαίτερη
προσπάθεια, καθώς τα στοιχεία που προσκόμισε ήταν καταλυτικά για τον 74χρονο κατηγορούμενο.

ΟΜΟΦΩΝΑ ΕΝΟΧΟΣ

Το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας κατά την διάρκεια μίας δίκης που έγινε
κεκλεισμένων των θυρών για την προστασία της ανήλικης κοπέλας, έκρινε ομόφωνα
ένοχο τον Νικ. Τσούνη για αποπλάνηση και βιασμό κατ’ εξακολούθηση
καταδικάζοντάς τον σε συνολική ποινή 25 ετών, που είναι και το ανώτερο
προβλεπόμενο όριο από τον νόμο.

Όλα ξεκίνησαν όταν η μητέρα της ανήλικης μαθήτριας, κοινωνιολόγος από την
Πολωνία, παντρεύτηκε με έναν Έλληνα και πήγαν να ζήσουν στην περιοχή του
Αυλώνα στην Αττική. Στο ίδιο μέρος για κακή τύχη του κοριτσιού ζούσε και ο
κατηγορούμενος, ο οποίος απέκτησε φιλικές σχέσεις με τον θετό της πατέρα.
Εκείνος κάθε φορά που βρισκόταν με το παιδί κατάφερνε να το οδηγεί σε απόμερα
μέρη ασελγώντας σε βάρος της. Στις 14 Ιουνίου 1995 η μητέρα της κοπέλας άκουσε
κατά σύμπτωση από τη δεύτερη τηλεφωνική συσκευή τη συνομιλία του Ν. Τσούνη με
την κόρη της. Τότε αντιλήφθηκε να την απειλεί πως εάν δεν πήγαινε σπίτι του
εκείνος θα έδειχνε τις γυμνές φωτογραφίες σε φίλες και στη μητέρα της.

Μόλις η μικρή έκλεισε το τηλέφωνο την πλησίασε η μητέρα της. Είχε φτάσει η ώρα
της αλήθειας. Άρχισε να της διηγείται με λυγμούς σκηνή προς σκηνή τον εφιάλτη
που ζούσε όλα αυτά τα χρόνια.

Ο κατηγορούμενος μάλιστα, δεν δίστασε σε ανύποπτο χρόνο να αφήσει στο
αυτοκίνητο του πατέρα της ένα ανυπόγραφο σημείωμα, με το οποίο πληροφορούσε
τον θετό της πατέρα για δήθεν σχέση της με συνομήλικό της.

Το επίμαχο σημείωμα το προσκόμισε η οικογένεια του θύματος στην ανακρίτρια και
ύστερα από τη διενέργεια γραφολογικής εξέτασης διαπιστώθηκε ότι είχε γραφτεί
με το χέρι του κατηγορουμένου.

ΤΙ ΙΣΧΥΡΙΣΤΗΚΕ

Ο ίδιος βέβαια όταν έφτασε η κρίσιμη ώρα της απολογίας του αρνήθηκε τις
κατηγορίες, τις οποίες απέδωσε σε… έμπνευση της μητέρας της ανήλικης, που ­
όπως ισχυρίστηκε ­ τον είχε προκαλέσει ερωτικά και επειδή δεν ανταποκρίθηκε
έβαλε το παιδί της να πει αυτή την ιστορία, με σκοπό να τον εκβιάσει και οικονομικά.

Οι υπερασπιστικοί του ισχυρισμοί όμως, δεν αποδείχθηκαν αρκετοί για να πείσουν
τους δικαστές, που με την απόφασή τους τού έδειξαν τον δρόμο για τη φυλακή.

Όσον αφορά το ανήλικο θύμα του; Προσπαθεί με τη βοήθεια των δικών της ανθρώπων
και την ψυχολογική υποστήριξη ειδικών από το Κέντρο Υγείας του Παιδιού να
επουλώσει τα τραύματα. Οι εφιάλτες διαταράσσουν τον ύπνο της και δύσκολα
εμπιστεύεται τους συνανθρώπους της. Οι πληγές της ακόμη αιμορραγούν και κανείς
δεν είναι σε θέση να πει μετά βεβαιότητας πότε ­ και εάν ­ θα κλείσουν…