Αχαριστία δικαστών

Την οργισμένη αντίδραση του υπουργού Δικαιοσύνης Ευάγγ. Γιαννόπουλου
προκάλεσε η απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθήνας για τις νέες
φοροαπαλλαγές των δικαστικών λειτουργών.

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ έκανε λόγο για «αχαριστία» δικαστών, ενώ διεμήνυσε ότι εάν οι
δικαστές επιμείνουν με αντίστοιχες αποφάσεις, τότε κάθε αξίωσή τους για
φοροαπαλλαγή θα παραγραφεί με ειδική νομοθετική ρύθμιση.

Η νέα δικαστική απόφαση για φοροαπαλλαγές των δικαστών χαρακτηρίζεται
«εσφαλμένη» και από την πλευρά της Ν.Δ. (που βάλλει, πάντως, κατά του υπουργού
Δικαιοσύνης για την αντίδρασή του), ενώ σαφείς αποστάσεις από την απόφαση
κράτησε και ο πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, αντιπρόεδρος του
Αρείου Πάγου Κων. Λυμπερόπουλος.

Σε οξύτατη ανακοίνωση από την πλευρά του υπουργείου Δικαιοσύνης για το ζήτημα
που έχει ανακύψει, επισημαίνεται εξάλλου ότι μέσω της Αναθεώρησης του
Συντάγματος οι δικαστές θα πάψουν να δικάζουν τις προσωπικές τους υποθέσεις
και γενικότερα τις υποθέσεις του κλάδου τους. Για τον τρόπο με τον οποίο θα
αντιμετωπίζονται στο μέλλον οι προσφυγές των δικαστικών θα αποφασίσει η
επόμενη (Αναθεωρητική) Βουλή, ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι το θέμα αυτών
των συνταγματικών αλλαγών έχει τεθεί με αφορμή τις αλλεπάλληλες δικαστικές
αποφάσεις που επιδικάζουν αυξήσεις και φοροαπαλλαγές σε δικαστές και εισαγγελείς.

Στην υπουργική ανακοίνωσή αναφέρεται ειδικότερα ότι:

«Η χρονική περίοδος “να δικάζει” κανείς “την ιδίαν αυτού υπόθεσιν” παρήλθεν ανεπιστρεπτί.

Η Πολιτεία υλοποιούσα τη διάταξη του άρθρου 88 του Συντάγματος, κατά την οποία
“οι απολαυές των δικαστικών λειτουργούν είναι ανάλογες με το λειτούργημά
τους”, καθόρισε το μισθολόγιό τους στο προσήκον ύψος. Πάνω στο θέμα αυτό
εκφράστηκε η απόλυτη ικανοποίηση από όλες τις Δικαστικές Ενώσεις.

Ο τρόπος της φορολογίας των βουλευτών κι αυτός ρυθμίστηκε. Και το παλαιό
σύστημα καταργήθηκε. Κατόπιν τούτου δεν υπάρχει και νομικώς έκτοτε θέμα για
τους δικαστές να λάβουν εκ της αιτίας αυτής οτιδήποτε.

Η αναφερόμενη απόφαση του διοικητικού δικαστηρίου δεν αποτελεί δεδικασμένο.
Και είναι ακυρωτέα, νομικώς. Κατ’ αυτής θα ασκηθεί το προσήκον ένδικο μέσον
προς εξαφάνισή της.

Αν υπάρξει οποιοδήποτε ζήτημα με σχετική διάταξη νόμου, η οποία θα θεσπισθεί,
θα “κηρύσσεται παραγεγραμμένα πάσα τοιαύτη αξίωση”, η οποία ενέχει και το
σπέρμα της αχαριστίας ενίων δικαστών, που κινούν ή ενδέχεται να κινήσουν
αγωγές, έναντι του κράτους και του λαού. Στην Αναθεώρηση του Συντάγματος έχει
αποφασισθεί να μην έχει το δικαίωμα δικαστής να δικάζει την ιδίαν αυτού υπόθεση».

Αποστάσεις, εξάλλου, κράτησε από την επίμαχη δικαστική απόφαση ο πρόεδρος της
Ένωσης Δικαστικών και Εισαγγελέων Κων. Λυμπερόπουλος, οποίος δήλωσε σχετικά
στα «ΝΕΑ»: «Δεν θα σχολιάσω τη δικαστική απόφαση για την οποία υπάρχουν ένδικα
μέσα που θα ασκηθούν. Προσωπικά, πάντως, δεν δήλωσα επιφυλάξεις στη φορολογική
μου δήλωση ούτε έκανα προσφυγή…».

Από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας σχολίασε το ζήτημα ο υπεύθυνος του Τομέα
Δικαιοσύνης του κόμματος, βουλευτής Επικρατείας Προκ. Παυλόπουλος, ο οποίος
σημείωσε: «Οι εσφαλμένες δικαστικές αποφάσεις ­ και ιδίως εκείνες που δεν
έχουν ακόμη τελεσιδικήσει ­ υπόκεινται στα προβλεπόμενα ένδικα μέσα, καθώς και
σε τεκμηριωμένη επιστημονική κριτική».

Πάντως, ο κ. Παυλόπουλος υπήρξε ιδιαίτερα αιχμηρός και για την αντίδραση του
κ. Γιαννόπουλου, αναφέροντας ότι «οι φραστικές πολιτικές επιθέσεις εναντίον
αυτών των αποφάσεων, και μάλιστα με όρους απροκάλυπτου κομματικού
παραγοντισμού, συνιστούν απαράδεκτη προσβολή της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης».

Υπενθυμίζεται ότι με την απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου κρίθηκε ότι εάν
τμήμα του επιδόματος ειδικών συνθηκών που λαμβάνουν οι δικαστικοί (έως και
250.000 μηνιαίως) πρέπει να εκπίπτει από το εισόδημα γιατί αφορά, «κατά τα
δεδομένα της κοινής πείρας», δαπάνες των δικαστών για την οργάνωση του
προσωπικού τους γραφείου και βιβλιοθήκης. Η απόφαση ανατρέπει ουσιαστικά τον
νέο φορολογικό νόμο με τον οποίο καταργήθηκαν οι φοροαπαλλαγές επί των
μισθολογικών αποδοχών, ενώ κρίθηκε επιπλέον ότι τα μισά αναδρομικά από το
«πακέτο» των 63 δισ., δραχμών που χορηγούνται στους δικαστές για την εξίσωση
μισθού με τους διευθυντές – γιατρούς του ΕΣΥ κατά την περίοδο 1991-94, δεν
πρέπει να φορολογηθούν, επειδή την ίδια χρονική περίοδο αντίστοιχη φορολογική
μεταχείριση είχαν και οι βουλευτές.

Το δεύτερο σκέλος της απόφασης συνεπάγεται κόστος για το υπουργείο που ξεπερνά
τα 650 εκατ. δρχ. ετησίως, ενώ για τη φοροαπαλλαγή επί του επιδόματος ειδικών
συνθηκών το κόστος είναι αυτή τη στιγμή απροσδιόριστο, αλλά εκτιμάται ότι
υπερβαίνει το ένα δισ. δραχμές ετησίως. Για αυτή την πρωτόδικη απόφαση, που
δεν είναι εκτελεστή, το υπουργείο Οικονομικών προσφεύγει στο Διοικητικό Εφετείο.