Θα ήθελα να ξεχάσω το επεισόδιο με τον Ιωαννίδη

Ο Φάνης Χριστοδούλου μετά το «αντίο» αγκαλιά με τον Παναγιώτη Γιαννάκη

«ΡΕ ΜΠΑΓΑΣΗΔΕΣ, πάτε να με συγκινήσετε…». Ο Φάνης Χριστοδούλου δεν άντεξε
στο τέλος. Στη συνέντευξη Τύπου που παρέθεσε με αφορμή την απόφασή του να
εγκαταλείψει ­ λόγω τραυματισμού ­ την ενεργό δράση, χειροκροτήθηκε από όλους
και… λύγισε. Γελαστός, χαλαρός και ψύχραιμος, μίλησε για όλα όσα τον
ρώτησαν, όμως στο φινάλε ένα δάκρυ κύλησε. Γρήγορα συνήλθε, πήρε μια ανθοδέσμη
και άνοιξε την πόρτα για να φύγει βιαστικά… Όπως βιαστικά έφυγε από το
μπάσκετ. «Δεν ήθελα να σταματήσω έτσι το μπάσκετ. Είχα βέβαια την ευτυχία να
κατακτήσω στην πρώτη μου χρονιά στον Παναθηναϊκό το πρωτάθλημα, που τόσο
ήθελα. Ήθελα όμως να παίξω και 2-3 χρόνια ακόμη. Δεν με άφησε ο τραυματισμός.
Το πρόβλημα παρουσιάστηκε πέρυσι στην προετοιμασία της Εθνικής ομάδας και με
ταλαιπώρησε όλη τη χρονιά στον Παναθηναϊκό. Η ομάδα μου, μου φέρθηκε άψογα και
θέλω να την ευχαριστήσω δημόσια. Ήξερε το πρόβλημα και με τίμησε ανανεώνοντας
το συμβόλαιό μου» είπε ο Φάνης Χριστοδούλου.

«Αυτό που θα ήθελα να ξεχάσω, είναι το επεισόδιο με τον Ιωαννίδη στον
ημιτελικό του πρωταθλήματος. Καταρχήν δεν είχα σκοπό να του επιτεθώ για να τον
χτυπήσω όπως αναφέρθηκε. Απλά, γνωρίζοντας τον τρόπο που λειτουργεί όταν έχει
καταλάβει ότι δεν έχει ελπίδα να γυρίσει το παιχνίδι με την ομάδα του,
προσπάθησα να του σπάσω τον τσαμπουκά, όπως λένε. Όμως, θα ήθελα να συνεργαστώ
μαζί του για μια χρονιά. Να δω πώς δουλεύει, να δω πώς σκέφτεται βρε παιδί μου…».

Ο Χριστοδούλου είπε ακόμη: «Δεν ξεχωρίζω ούτε τις καλές ούτε τις κακές
στιγμές. Τις κρατάω όλες γιατί αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι ενός μεγάλου
μέρους της ζωής μου. Παράπονο δεν έχω από κανέναν. Δεν μετανιώνω για τίποτα.
Ίσως μόνο, γιατί δεν πήγα στις ΗΠΑ όταν με επέλεξαν οι Ατλάντα Χοκς στο ντραφτ
του 1987. Ξέρω ότι αν ήμουν επαγγελματίας σαν τον Γκάλη, θα μπορούσα να πετύχω
κάτι παραπάνω. Τσαντιζόμουν με τον εαυτό μου όταν έκανα αυτοκριτική, όμως
είμαι… καλοπερασάκιας. Γι’ αυτό δεν πήγα στο ΝΒΑ».

Για την Εθνική, «θα ήθελα να ήμουν μαζί της. Μπήκα στο ρόστερ, με την ελπίδα
ότι θα τα καταφέρω. Έκανα θεραπεία, ξεκουράστηκα, αλλά το πόδι χειροτέρευε…
Η Εθνική είναι πλήρης σε όλους τους τομείς. Αν έχει τη σωστή ψυχολογία, μπορεί
να πάρει ένα μετάλλιο».

Για το μέλλον του: «Έχω επιχειρήσεις και θα δραστηριοποιηθώ περισσότερο.Θα
απολαύσω όμως και τις διακοπές περισσότερο. Δεν πρόκειται να γίνω προπονητής.
Ναι, ίσως κάποια στιγμή μέλος του προπονητικού τιμ της Εθνικής. Ίσως
διοικητικός παράγοντας σε μια από τις ομάδες που με ανέδειξαν. Ίσως πρόεδρος
στον Πανιώνιο… αλλά να έχω χορηγό από πίσω…».

Για την παρουσία του Γκάλη: «Δεν ζήλεψα την υποδοχή. Ξέρετε τι ζήλεψα; Τη
στιγμή που μπήκε η Εθνική στο γήπεδο. Αισθάνθηκα ότι ήμουν και εγώ στον αγώνα.
Από εμάς τους παλιούς, μόνο ο Φασούλας έμεινε… Ο “μπαγάσας” αντέχει ακόμη
και καλά κάνει. Όσο αντέχει, πρέπει να είναι κοντά στην ομάδα. Άλλωστε χθες
είδατε ότι παραμένει η “βάση” της. Στο τέλος ήταν εντυπωσιακός».

«ΚΑΛΑ, εμάς δεν μας χαιρετάς;». Ο Παναγιώτης Γιαννάκης, χρόνια συμπαίκτης στην
Εθνική αλλά πάνω απ’ όλα εγκάρδιος φίλος με τον Φάνη Χριστοδούλου, τον βρήκε
έξω από την αίθουσα που έδινε συνέντευξη Τύπου και δεν άφησε την ευκαιρία να
πάει χαμένη.

«Μα, είναι δυνατόν να μη χαιρετήσω εσένα;» ρώτησε ο Φάνης τον Παναγιώτη, ο
οποίος ρώτησε αν θα πάει στην Εθνική το βράδυ (στο χθεσινό ματς με την
Ιταλία). «Νομίζω πως θα τα καταφέρω να έρθω» είπε ο Φάνης, για να λάβει την
απάντηση από τον «δράκο»: «Δεν κατάλαβες. Δεν είναι το θέμα απλά να έρθεις στο
γήπεδο. Σε περιμένουμε στ’ αποδυτήρια και να είσαι στην ώρα σου!».

Μετά τον Γκάλη, ο Παναγιώτης Γιαννάκης επιθυμούσε να δει ένα ακόμα μεγάλο
παίκτη στα αποδυτήρια, ο οποίος θα ‘δινε και κουράγιο στους παίκτες εν όψει
του δύσκολου αγώνα. Ο «μπέμπης» αποχώρησε φανερά συγκινημένος.