Προς αγγλογαλλικό άξονα

Ήταν μια απάντηση, είπαν πολλοί. Η συνέχεια ενός διαλόγου που άρχισε στο
Παρίσι με την επίσκεψη Μπλερ και την ομιλία του στη γαλλική Εθνοσυνέλευση τον
Μάρτιο, όταν ­ προς φρίκη του Λιονέλ Ζοσπέν ­ ξεστόμισε τη φοβερή εκείνη
παρατήρηση περί ιδεολογίας: «Η ιδεολογία μπορεί να αποδειχτεί θανατηφόρα». Και
εισέπραξε αμέσως θυελλώδη χειροκροτήματα από τα έδρανα της Δεξιάς.

ΟΦΕΙΛΕ λοιπόν να δώσει την απάντηση ο Ζοσπέν, και μάλιστα στο έδαφος των
«απέναντι», αφού και ο Μπλερ είχε επιλέξει να τον πληγώσει στη δική του, τη
γαλλική περιοχή.

«Βαδίζω χωρίς ιδεολογικές προκαταλήψεις ­ ήταν η θέση του ­ αλλά με βάση
αξίες. Και παραμένω σοσιαλιστής». Σε άψογα αγγλικά, ο Γάλλος πρωθυπουργός
μετέφερε το μήνυμα της χώρας του στο Λονδίνο, και σ’ αυτή την εκλογική
περιφέρεια του Σέτζφιλντ, όπου εκλέγεται ο Τόνι Μπλερ ­ και όπου τον οδήγησε
για να μιλήσουν μαζί σε τοπική συγκέντρωση.

Και όμως, παρά τους κατά περίσταση ψηλούς τόνους που επικράτησαν το
Σαββατοκύριακο, τόσο κατά την επίσκεψη Ζοσπέν όσο και στις αναλύσεις από
Άγγλους και Γαλλους αρθρογράφους, η γενική εντύπωση ήταν ότι η παλιά αντιδικία
μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας έχει αρχίσει να σβήνει.

ΘΕΡΜΗ ΥΠΟΔΟΧΗ

Ο βρετανικός Τύπος επιφύλαξε θερμή υποδοχή στον Ζοσπέν. Και στο Παρίσι, η
«Φιγκαρό», που δεν τον συμπαθεί ιδιαίτερα, έγραψε ότι μετά τη συνάντηση αυτή
«αισθάνεται κανείς τον πειρασμό να μιλήσει για προσέγγιση».

Το πρόβλημα, μέχρι τώρα, όπως υποστηρίζουν πολλοί αναλυτές, ήταν ότι οι Άγγλοι
δεν γνώριζαν τον πρωθυπουργό της Γαλλίας. Δεν ήταν πληροφορημένοι ούτε για το
πρόγραμμά του ούτε για τα ως τώρα αποτελέσματα αυτού του προγράμματος.

Μια πρόσφατη σφυγμομέτρηση της οποίας τα αποτελέσματα δημοσίευσε η
«Λιμπερασιόν», αναφέρει ότι το 70% των Γάλλων θεωρούν ότι ξέρουν αρκετά
πράγματα για τον Μπλερ και για την πολιτική του. Ενώ αντίστοιχη απάντηση
σχετικά με τον Ζοσπέν έδωσε, στην Αγγλία, μόλις το 14% των ερωτηθέντων.

Είναι όμως φανερό ότι 14 μήνες μετά την εκλογή του στην πρωθυπουργία, ο Ζοσπέν
δεν αισθάνεται πλέον κανένα κόμπλεξ απέναντι στον Βρετανό συνάδελφό του.
Παράλληλα, ο τελευταίος φαίνεται να αισθάνεται πολύ πιο άνετα με τους Γάλλους
απ’ ό,τι στην αρχή.

ΟΙ «ΝΕΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΙ»

Γεγονός είναι ότι οι «Νέοι Εργατικοί», όπως θέλουν να αποκαλούνται οι
Μπλερικοί, αποφεύγουν την τρομερή λέξη σοσιαλισμός ­ την οποία οι Γάλλοι
Ζοσπενικοί εξακολουθούν να χρησιμοποιούν, αν και όχι με ιδιαίτερη επιμονή.
Γεγονός είναι επίσης ότι και οι Γάλλοι έχουν βάλει νερό στο κρασί τους. «Με
ενδιαφέρει ένας σοσιαλισμός που να περπατάει», είπε σε κάποια στιγμή στο
Λονδίνο ο Ζοσπέν. «Un socialisme qui marche». «Μερικοί Γάλλοι σοσιαλιστές ­
γράφει η “Λιμπερασιόν” ­ θα ήθελαν να ακολουθήσει και η Γαλλία τον
σοσιαλ-φιλελευθερισμό του Μπλερ».

Μερικοί όμως, όχι όλοι. Ο γραμματέας του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος
Φρνασουά Ολάντ δήλωσε μετά τη συνάντηση του Λονδίνου ότι «τώρα που αρχίζουν
και οι Άγγλοι Εργατικοί να συναντούν δυσκολίες στα οικονομικά, θα θυμηθούν και
πάλι ότι ανήκουν στη σοσιαλιστική οικογένεια». Η αίσθηση ότι ένας ασθενικός
ακόμη αλλά με καλές προοπτικές άξονας Αγγλίας – Γαλλίας έχει αρχίσει να
διαμορφώνεται ήταν έντονη σε όσους παρακολούθησαν τις συναντήσεις των δύο ηγετών.

Κεφάλαιο δεύτερο. Ο Μπλερ ανεβοκατεβάζει υπουργούς (κρατώντας και τσεκούρι, στο φωτομοντάζ της «Σαν») εγκαινιάζοντας τη δεύτερη φάση της διακυβέρνησής του έπειτα από 15 μήνες στην εξουσία

Ο ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ που πραγματοποίησε χθες ο Τόνι Μπλερ αποτελεί εκπλήρωση
υποσχέσεων που είχε δώσει πέρυσι τον Μάιο όταν κέρδισε τις εκλογές. Μια από
τις υποχρεώσεις του, που προβλέπονται και από το καταστατικό του Εργατικού
Κόμματος, ήταν να αναθέσει υπουργεία στους μέχρι τότε «σκιώδεις» υπουργούς του.

Ένας απ’ αυτούς ήταν ο Πίτερ Μάντελσον, που συμβαίνει να είναι και στενός του
φίλος. Ο Μάντελσον, που υπήρξε ο αρχιτέκτονας της εκλογικής νίκης του Μπλερ ­
ως οργανωτής της εκστρατείας του ­ είναι από χθες υπουργός Εμπορίου αλλά με
διευρυμένες αρμοδιότητες «συντονιστή» της οικονομικής πολιτικής της
κυβέρνησης. Άλλος κερδισμένος από τον ανασχηματισμό είναι ο μέχρι προχθές
υπουργός Γεωργίας Τζακ Κάνινγκαμ, που γίνεται υπουργός Προεδρίας με ευρύτατες
εξουσίες και αυτός στον συντονισμό πολλών υπουργείων, ώστε να εξασφαλίζεται η
πιστή εφαρμογή της «γραμμής Μπλερ».

Στο υπουργείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων εισέρχεται ο Άλιστερ Ντάρλινγκ, ο οποίος
είχε διακριθεί ως τώρα ως υφυπουργός Οικονομικών, ενώ ένα άλλο ανερχόμενο
αστέρι, ο τέως υφυπουργός Παιδείας Στίβεν Μπάιερς, παίρνει την προηγούμενη
θέση του Ντάρλινγκ.

Αλλαγή και στην προεδρία της Βουλής των Λόρδων, την οποία αναλαμβάνει μια
γυναίκα, η βαρόνη Μάργκαρετ Τζέι, που θα έχει και το υπουργείο Γυναικείων Υποθέσεων.

Φυσικα, ο Μπλερ δεν διανοήθηκε να αγγίξει τους «πρωταθλητές» του υπουργικού
τιμ, που είναι η τριάδα των υπουργών Οικονομικών, Εξωτερικών και Παιδείας ­
Γκόρντον Μπράουν, Ρόμπιν Κουκ και Ντέιβιντ Μπλάνκετ. Κατά το Ρώυτερ, οι
αλλαγές στην κυβέρνηση εκφράζουν με σαφήνεια τις «κεντρώες θέσεις των Νέων
Εργατικών». Οι ανερχόμενοι είναι όλοι «σοσιαλ-φιλελεύθεροι» και δεν
προβλέπεται ότι θα έχουν προστριβές με το οικονομικό κατεστημένο της Βρετανίας.