ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Όλοι με την ξενοφοβία

Δύσκολες ώρες φαίνεται πως περιμένουν τους μετανάστες στη Γερμανία, όποια και
αν είναι η έκβαση των εκλογών της 27ης Σεπτεμβρίου.

Γκέρχαρτ Σρέντερ. Τον γοήτευσε κι αυτόν η ξενοφοβία (φωτό Ρώυτερ)

Τόσο οι Χριστιανοδημοκράτες όσο και οι Σοσιαλδημοκράτες έχουν αναγάγει την
πάταξη της εγκληματικότητας των μεταναστών σε κεντρικό προεκλογικό ζήτημα.

«Θα τους κυνηγήσουμε και εμείς», είπαν χθες οι Σοσιαλδημοκράτες, ακολουθώντας
το παράδειγμα του Χέλμουτ Κολ, που υποσχέθηκε να ξεριζώσει όλα τα εγκληματικά
στοιχεία από τους κύκλους των μεταναστών. Για τους Γερμανούς Σοσιαλδημοκράτες,
υπεύθυνοι για το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και την πορνεία στη χώρα δεν είναι
παρά οι μετανάστες.

Γι’ αυτό, αν εκλεγούν, σκοπεύουν να δώσουν στην αστυνομία έκτακτες εξουσίες. Η
ισχύουσα νομοθεσία για όσους μετανάστες διαπράττουν αδικήματα στη Γερμανία
επιτρέπει την άμεση απέλασή τους, με συνοπτικές διαδικασίες. Όμως, για τους
Σοσιαλδημοκράτες δεν είναι αρκετή. Και υπόσχονται ένα νέο «κυνήγι μαγισσών».

«Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι το μέτρο των απελάσεων θα εφαρμόζεται
πραγματικά», δήλωσε ο Γκέρχαρτ Γκλογκόφσκι, ο Σοσιαλδημοκράτης υπουργός
Εσωτερικών της Κάτω Σαξωνίας, σε συνέντευξη Τύπου.

Επισημαίνοντας τις ψηφοθηρικές ορέξεις των Σοσιαλδημοκρατών, τα άλλα κόμματα
τους κατηγορούν ότι έχουν θέσει την ξενοφοβία στο επίκεντρο της γερμανικής
πολιτικής ζωής.

«Αν έρθει στην εξουσία ένας συνασπισμός Χριστιανοδημοκρατών και
Σοσιαλδημοκρατών, μαύρες μέρες περιμένουν την ελευθερία στη Γερμανία», λένε οι
Ελεύθεροι Δημοκράτες, μολονότι στηρίζουν τον κυβερνητικό συνασπισμό του
Χέλμουτ Κολ.

Όμως και οι Πράσινοι, με τους οποίους θα είναι υποχρεωμένοι να φλερτάρουν
μετεκλογικά οι Σοσιαλδημοκράτες, αν επιθυμούν να αποφύγουν συνεργασία με τον
Κολ, δεν χαρίζονται στο κόμμα του Γκέρχαρτ Σρέντερ. Το κατηγορούν ότι υπέκυψε
στην αγοραία πολιτική.

Όμως, ποιες είναι αυτές οι ξενοφοβικές σειρήνες που όψιμα γοήτευσαν τον
Γκέρχαρτ Σρέντερ;

Οι Χριστιανοδημοκράτες, που στις δημοσκοπήσεις υπολείπονται των
Σοσιαλδημοκρατών, σκέφτηκαν τις τελευταίες εβδομάδες να ανασύρουν ένα παλιό
και δοκιμασμένο προεκλογικό όπλο από το οπλοστάσιο της γερμανικής Δεξιάς.
Έτσι, οι ιδέες πέφτουν βροχή: «Θα τους υποχρεώσουμε να μαθαίνουν γερμανικά,
αλλιώς θα απελαύνονται». «Δεν θα τους αφήνουμε να μένουν σε περιοχές όπου
υπάρχουν μη γερμανικοί πληθυσμοί».

Επιζητώντας απεγνωσμένα άλλη μία τετραετία στην εξουσία, ο Κολ υιοθέτησε αυτές
τις ξενοφοβικές απόψεις όταν διαπίστωσε ότι η υψηλή ανεργία αυξάνει την
απέχθεια των αυτοχθόνων Γερμανών για τους ξένους εργάτες. Και όταν είδε πόσο
καλά τα κατάφερε το ακροδεξιό κόμμα της Ένωσης του Γερμανικού Λαού στις
εκλογές της Σαξωνίας-Άνχαλτ, αγρεύοντας ρατσιστικές ψήφους.

Όμως, ποιος θα το περίμενε από τους Σοσιαλδημοκράτες;

Αν οι νεοναζιστές που τα τελευταία χρόνια παρέδιδαν στην πυρά τους ξένους
εργάτες στους ξενώνες της Γερμανίας ήταν οι φυσικοί αυτουργοί γι’ αυτό το
αποτρόπαιο έγκλημα, πού θα πρέπει κανείς σήμερα να αναζητήσει τους ηθικούς
αυτουργούς; Τα δύο μεγάλα κόμματα μοιράζονταν πάντα τις ευθύνες για την υψηλή
ανεργία. Τώρα μπορούν να μοιραστούν και τις ευθύνες για την ξενοφοβία.