Ένα μετάλλιο θα σβήσει την πίκρα μας

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Μπαλογιάννης έσπευσε να πει το νέο στους γονείς του, ο Γιώργος
Καράγκουτης θυμήθηκε πως κι αυτός στο παρελθόν είχε βρεθεί σε ανάλογη θέση με
τους Χατζή και Κακιούζη, όμως, ένα είναι το κοινό σημείο αυτών των τεσσάρων
παιδιών που έδωσαν τόνους ιδρώτα στην εθνική μέχρι το προχτεσινό βράδυ.

Όλοι ελπίζουν να γιορτάσουν μια επιτυχία και ιδιαίτερα οι Χατζής,
Κακιούζης, που θα παρακολουθούν τις προσπάθειες των υπολοίπων παικτών από την
εξέδρα, δεν διστάζουν να παραδεχτούν πως με ένα μετάλλιο θα ξεχάσουν την πίκρα
τού αποκλεισμού.

Άλλωστε κι ο Παναγιώτης Γιαννάκης έλεγε συνεχώς κατά τη διάρκεια της
προετοιμασίας ότι ακόμα και αυτοί που θα αποκλειστούν θα έχουν βοηθήσει στην
προσπάθεια της ομάδας για διάκριση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Δεν πρέπει να απογοητεύεται, λέει ο Γιώργος Καράγκουτης για τον Νίκο Χατζή, με τον οποίο εδώ πανηγυρίζουν παλαιότερη επιτυχία

Η ΦΩΝΗ του Παναγιώτη Γιαννάκη «Νίκο και Μιχάλη, δυστυχώς είστε οι δύο που δεν
θα είστε στη 12άδα για το Μουντομπάσκετ», ακόμη… τρυπάει τα τύμπανα των
Χατζή, Κακιούζη ­ άλλωστε είναι νωπές ακόμη εκείνες οι στιγμές (αργά την
Κυριακή το βράδυ) στα αποδυτήρια του ΣΕΦ.

Οι δύο ταλαντούχοι παίκτες της ΑΕΚ, που έχουν στην… πλάτη τους ένα χρυσό
μετάλλιο από Μουντομπάσκετ Εφήβων (στην Αθήνα το 1995) νιώθουν πικραμένοι ­
δεν είναι άλλωστε μικρό πράγμα να «κόβεσαι» λίγα 24ωρα πριν από την έναρξη του
Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.

ΣΥΝΘΗΜΑ ΝΙΚΗΣ

Ωστόσο, δίνουν το δικό τους σύνθημα στα «παιδιά της Εθνικής» (όπως αναφέρουν),
που είναι σύνθημα συμπαράστασης, σύνθημα νίκης.

Ο Μιχάλης Κακιούζης και ο Νίκος Χατζής ξέρουν τον τρόπο που θα τους διώξει την
πίκρα, θα τους κάνει να νιώσουν διπλά υπερήφανοι. Ποιος είναι αυτός;

«Ένα μετάλλιο, ας είναι και… χρυσό, δεν μας πειράζει καθόλου», θα συμφωνήσουν.

«Αν η Εθνική μας αγωνιστεί με σοβαρότητα και πειθαρχία, έχει πολλές
πιθανότητες για μετάλλιο ­ θυμηθείτε με», θα πει ο Χατζής, ο Καλαματιανός
γκαρντ για να συνεχίσει:

«Είναι υπόθεση όλων η Εθνική, ούτε ενός, ούτε δύο ατόμων. Αν η Εθνική μας
ομάδα πάει καλά, θα είναι ωφέλιμο για όλους μας».

ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ

Ο διεθνής φόργουορντ Μιχάλης Κακιούζης θα θυμηθεί τις δύσκολες μέρες της προετοιμασίας:

«Ήμασταν περίπου 60 μέρες με όλα τα παιδιά και δεθήκαμε πολύ. Θα τους
στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Θα είμαστε κοντά τους ­ θα είμαστε οι
καλύτεροι οπαδοί της Εθνικής ομάδας. Θα αποφύγουμε τις ακρότητες, και δεν θα
προσπαθήσουμε να πάρουμε κομμάτι από τη δόξα τους».

ΠΙΟ ΝΩΡΙΣ

Ο Νίκος Χατζής ήταν ειλικρινής:

«Ίσως να ήταν καλύτερα αν είχαμε κοπεί νωρίτερα από την Εθνική ομάδα. Από
ψυχολογικής πλευράς σίγουρα θα νιώθαμε κάπως καλύτερα. Έπρεπε όμως να μείνουμε
μέχρι το τέλος. Παλεύαμε για μια θέση. Προσωπικά πιστεύω ότι προσπάθησα όσο μπορούσα».

Ένα μετάλλιο θα διώξει την πίκρα του Μιχάλη Κακιούζη για τον αποκλεισμό του από την Εθνική

Ο Μιχάλης Κακιούζης θα επέμβει:

«Η ΕΘνική ομάδα έχει αξιόλογους παίκτες. Υπάρχουν δυνατότητες. Ο προπονητής
ήταν αυτός που έπρεπε να επιλέξει. Εμείς από την πλευρά μας δώσαμε και την
ψυχή μας στην προετοιμασία, χύσαμε κιλά ιδρώτα».

ΠΑΡΟΝΤΕΣ

Και οι δύο «πονάνε» τη φανέλα της Εθνικής και δεν είναι από αυτούς που
προσπαθούν να καπηλευτούν διάφορες καταστάσεις:

«Όποτε και όταν μας χρειαστεί η Εθνική, θα είμαστε παρόντες. Νιώθουμε
υπερήφανοι που είμαστε Έλληνες ­ είναι πολύ όμορφο πράγμα να αγωνίζεσαι για τη
χώρα που αγαπάς».

Ο Χατζής δεν θα ξεχάσει ποτέ τις στιγμές συμπαράστασης στο ΣΕΦ από τον
Παναγιώτη Γιαννάκη, τους συνεργάτες του, αλλά κυρίως, τον Άγγελο Κορωνιό. Ο
τελευταίος μπορεί να μη γνωρίζει για μεγάλο διάστημα τον Χατζή (θα είναι
συμπαίκτες από εφέτος στην ΑΕΚ), όμως ένιωσε την πίκρα του και του
συμπαραστάθηκε όσο μπορούσε.

Άλλωστε και ο Κορωνιός αντιμετώπισε πάμπολλες φορές προβλήματα με την ΕΘνική
ομάδα και με το πείσμα του κατάφερε να καθιερωθεί, έστω και σε μεγαλύτερη ηλικία.

«Νίκο, μην το βάζεις κάτω. Είσαι μικρός ακόμη. Πρέπει να αντέξεις και θα
δικαιωθείς. Η φανέλα της Εθνικής αξίζει την ταλαιπωρία», είπε ο Κορωνιός στον
Χατζή, σαν πατέρας προς… γιο.

Μία μόλις εβδομάδα ξεκούρασης θα έχουν οι δύο παίκτες, που παράλληλα είναι και
πολύ φίλοι, αφού από τις 3 Αυγούστου ξεκινάει η προετοιμασία της ΑΕΚ. Το μυαλό
τους όμως θα είναι εκεί ­ και θα συντροφεύει τους παίκτες της Εθνικής.

Γιώργος Καράγκουτης: Νιώθω τώρα δικαιωμένος

«ΝΙΩΘΩ δικαιωμένος για την προσπάθεια που έκανα τόσο καιρό και θα προσπαθήσω
για το καλύτερο. Είναι μια μεγάλη τιμή να είμαι μέλος αυτής της ομάδας». Ο
Γιώργος Καράγκουτης μέχρι τέλους πάλεψε σκληρά, μαζί με τον Γιώργο
Μπαλογιάννη, τον Νίκο Χατζή και τον Μιχάλη Κακιούζη, για να διεκδικήσει μία
από τις δύο εναπομείναντες κενές θέσεις που θα συμπλήρωναν το ρόστερ της
εθνικής, αφού οι υπόλοιποι δέκα παίκτες είχαν κερδίσει την εμπιστοσύνη του
Παναγιώτη Γιαννάκη.

Σε άλλες περιπτώσεις ο Γιώργος Καράγκουτης έμενε με την πίκρα και συνήθως
έβλεπε τους αγώνες από πιο μακριά, αλλά αυτή τη φορά ήταν μέσα στους εκλεκτούς
του «δράκου» και είναι φυσικό να είναι χαρούμενος, ιδιαίτερα όταν η παρθενική
του εμφάνιση με την εθνική ομάδα θα είναι ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και μάλιστα
στην Αθήνα.

«Είναι σίγουρο πως ο καθένας θα ήθελε να βρίσκεται εδώ και να είναι μέλος
αυτής της ομάδας. Είναι πραγματικά μια μεγάλη τιμή για μένα και ειλικρινά
αισθάνομαι δικαιωμένος με αυτή την επιλογή. Είμαι ευτυχισμένος και σίγουρα
υπερήφανος» είπε στην «ΟΜΑΔΑ» ο άσος του Πανιωνίου που πριν από τρία χρόνια
και πάλι στην Ελλάδα είχε λάβει μέρος σε ένα άλλο Μουντομπάσκετ, αυτό των
εφήβων και είχε φτάσει στην κορυφή του κόσμου, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο.

­ Μπορείς να βρεις ομοιότητες του τότε με το τώρα και ονειρεύεσαι πως
μπορείτε να βγάλετε και πάλι τον κόσμο στους δρόμους;

«Θα έλεγα ότι υπάρχουν κάποια κοινά στοιχεία μεταξύ των δύο, αλλά η εθνική
ανδρών δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα. Ο στόχος όπως και τότε πάντως είναι
να φτάσουμε όσο πιο ψηλά μπορούμε».

­ Το μετάλλιο είναι κοντά;

«Δεν ξεκινάμε βάζοντας τέτοιους στόχους. Πάμε σε κάθε ματς ξεχωριστά και το
βλέπουμε σαν έναν μικρό τελικό. Αργότερα θα δούμε τι μπορούμε να πετύχουμε.
Θυμάμαι και το 1995 ότι βλέπαμε κάθε ματς ξεχωριστά και στο τέλος βρεθήκαμε
στην κορυφή του βάθρου».

­ Τελικά αυτή η ομάδα είναι έτοιμη να γράψει τη δική της ιστορία;

«Νομίζω πως σιγά σιγά η εθνική πλέον στηρίζεται στη νέα γενιά των αθλητών.
Μπορούμε να σηκώσουμε το βάρος και να ανταποκριθούμε στις ευθύνες μας,
γράφοντας τις δικές μας σελίδες. Είναι πολύ σημαντικό που τόσα παιδιά από την
Εφήβων του 1995 βρίσκονται τώρα στην εθνική ανδρών».

­ Για τους Χατζή και Κακιούζη που τελικά κόπηκαν, τι θα τους έλεγες;

«Υπομονή. Έχω βρεθεί στη δική τους θέση και ξέρω πόσο δύσκολο είναι να
αποδεχτούν κάτι τέτοιο. Όμως, πρέπει να ξέρουν πως την επόμενη φορά θα είναι
αυτοί μέσα. Άλλωστε, δεν νιώθω πως έφυγαν από την εθνική και όποιοι και αν
κόβονταν θα ήταν κοντά στην ομάδα, όπως συμβαίνει και τώρα. Δεν πρέπει να
απογοητεύονται αλλά να συνεχίσουν με το ίδιο πείσμα».

Τα βάρη της Εθνικής θα συνεχίσει να σηκώνει ο Γιώργος Μπαλογιάννης, που μοιράστηκε τη χαρά του με τους γονείς του

ΤΟ ΠΡΩΤΟ τηλέφωνο ήταν στη Θεσσαλονίκη. Στους γονείς του. Έστω κι αν η ώρα
ήταν περασμένη… Όταν ο Γιώργος Μπαλογιάννης πήρε το χρίσμα από τον Παναγιώτη
Γιαννάκη, ήταν μεσάνυχτα και κάτι. «Είχαν κι αυτοί την ίδια αγωνία.
Καταλάβαιναν ότι έκανα μια σημαντική προσπάθεια». Ο διεθνής παίκτης του ΠΑΟΚ
έχει… ξεχάσει το σπίτι του, αλλά η κούραση και η νοσταλγία μάλλον ξεχάστηκαν
μπροστά στην συμμετοχή σε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και μάλιστα στην Ελλάδα.

«Ποια κούραση! Δεν με νοιάζει τίποτα. Χαλάλι! Όταν το έμαθα, αισθάνθηκα σαν
κάτι να με διαπερνούσε. Πάντως, το συνειδητοποίησα σχετικά γρήγορα. Ήταν μια
δικαίωση για εμένα, όχι μόνο για την καλή αγωνιστική περίοδο που είχα, αλλά
και για την προσπάθεια που κατέβαλλα τον τελευταίο ενάμιση μήνα. Όσο για
ενθουσιασμό, είχα από την πρώτη στιγμή. Δεν αφήνω ποτέ τον εαυτό μου να… πέσει».

Νάουσα, Αθήνα, Λευκωσία, Βρέμη και πάλι Αθήνα: Ο Γιώργος Μπαλογιάννης
ακολούθησε τη διαδρομή που «επέβαλε» η εθνική ομάδα: «Ποτέ δεν αρχίζω κάτι, αν
δεν ξέρω ότι θα είμαι σε θέση να το πετύχω. Ξέρω ότι με προσπάθεια και σκληρή
δουλειά, θα έρθει κάποια στιγμή και η ώρα που θα απολαύσεις αυτούς τους
καρπούς. Όταν άρχισε η προετοιμασία δεν θα ισχυριστώ ότι ήμουν σίγουρος, απλά,
αισθανόμουν ότι πατούσα γερά στα πόδια μου. Είχα μπροστά μου μια ευκαιρία και
έπρεπε να την εκμεταλευτώ. Είπα λοιπόν πως θα παλέψω και ό,τι προκύψει».

Μήπως άργησε η κλήση του στην εθνική; «Σημασία έχει ότι είμαι μέλος μιας
ομάδας που θα αγωνιστεί σε μια μεγάλη διοργάνωση. Ίσως βρέθηκα στην καλύτερη
κατάσταση, στην πιο κατάλληλη στιγμή. Τι μπορώ να προσφέρω; Αυτό το ξέρει ο
προπονητής μου. Ό, τι μου ζητήσει θα το κάνω. Πιστεύω ότι έχω δυνατότητες και
θα καταβάλλω κάθε προσπάθεια, ώστε να δικαιώσω τον κόουτς για την εμπιστοσύνη
που μου έδειξε», υποστηρίζει.

Αύριο, στις δέκα το βράδυ στο Νέο Φάληρο, η εθνική ετοιμάζεται να κάνει το
πρώτο βήμα. Πόσα μπορεί να ακολουθήσουν; «Πιστεύω ότι αυτή η ομάδα αξίζει μια
διάκριση. Έως ποιο σημείο μπορούμε να φτάσουμε; Στον ύπνο μου μπορεί να βλέπω
πολλά. Το θέμα είναι τι γίνεται το πρωί. Μπορούμε να φτάσουμε ψηλά, έχουμε τις
δυνατότητες. Όμως, είμαστε συγκρατημένοι. Θέλουμε να αντιμετωπίζουμε κάθε ματς
ξεχωριστά, με την ίδια σοβαρότητα. Πρώτο ματς είναι ο Καναδάς. Μετά βλέπουμε
για το δεύτερο».