ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Πού θα ξαναχτυπήσει ο αστεροειδής;

Έγινε πριν από 49.000 χρόνια και θα ξαναγίνει. Οι εμπειρογνώμονες είναι
βέβαιοι ότι θα επαναληφθεί και στο μέλλον αυτό που έγινε στο παρελθόν, όταν
ένας γιγάντιος αστεροειδής προσέκρουσε στη Γη, δημιουργώντας έναν τεράστιο
κρατήρα στην έρημο της Αριζόνας.
![]() |
|
Θα επαναληφθεί ο κρατήρας που δημιούργησε η πρόσκρουση αστεροειδούς στη Γη, |
«ΤΟ ΘΕΜΑ δεν είναι αν ένας μετεωρίτης πλήξει τη Γη, αλλά το πότε και το πού»,
υπογραμμίζει ο αστροφυσικός Ντέιβιντ Μόρισον της ΝΑΣΑ. «Αν ο μετεωρίτης που
έπεσε στην έρημο της Αριζόνας είχε πλήξει το Λονδίνο, θα κατέστρεφε τα πάντα
σε ακτίνα περίπου 15 μιλίων από το σημείο της πρόσκρουσης. Δεν θα έμενε τίποτα
όρθιο. Ολόκληρη η πόλη θα εξαφανιζόταν από τον χάρτη».
Ο αστεροειδής της Αριζόνας, ο οποίος αποτελείται από σίδηρο και νικέλιο,
έπληξε τη Γη πριν από 49.000 χρόνια, διασχίζοντας το διάστημα με ταχύτητα
50.000 μιλίων την ώρα. Ήταν δηλαδή σαν να κάλυπτε την απόσταση από το Λονδίνο
στη Νέα Υόρκη μέσα σε 21 δευτερόλεπτα! Ο βραχώδης κρατήρας που δημιούργησε,
βάθους 200 μέτρων, ανακαλύφθηκε στις αρχές του αιώνα και από τότε έγινε ένα
από τα βασικά πεδία εκπαίδευσης των Αμερικανών αστροναυτών. Στη βραχώδη
επιφάνειά του εκπαιδεύτηκαν οι αστροναύτες που έμελλε να περπατήσουν στη Σελήνη.
«Η Γη είναι διάσπαρτη από δεκάδες κρατήρες που δημιουργήθηκαν από μετεωρίτες.
Αλλά ο κρατήρας της Αριζόνας είναι ο πιο εντυπωσιακός και ο πιο
καλοδιατηρημένος. Τρομάζει κανείς αν αναλογιστεί την ισχύ της πρόσκρουσης που
ισοδυναμεί με 30 μεγατόνους ισχύς χίλιες φορές μεγαλύτερη της ατομικής
βόμβας που έπληξε τη Χιροσίμα. Αλλά το πιο τρομακτικό είναι ότι κανείς δεν
γνωρίζει πότε ή πού θα πέσει ο επόμενος αστεροειδής. Μπορεί αύριο, μπορεί τον
επόμενο χρόνο. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι ένας τεράστιος αστεροειδής
πλήττει τη Γη κάθε 50.000 χρόνια. Φαίνεται ότι πρέπει να ετοιμαζόμαστε για τη
νέα μεγάλη σύγκρουση», λέει και ο Ρίτσαρντ Άντριους, ειδικευμένος στους μετεωρίτες.
Αλλά, στην πραγματικότητα, η ΝΑΣΑ δεν δαπανά παρά μόνο 5 δισεκατομμύρια
δραχμές τον χρόνο σε προγράμματα ανάσχεσης μετεωριτών. «Αν ενας φονικός
αστεροειδής κατευθύνεται προς τη Γη, πιθανότατα δεν θα τον εντοπίσουμε παρά
μόνο όταν θα είναι πια πολύ αργά. Έτσι κι αλλιώς, ελάχιστα μπορούμε να κάνουμε
για να αποτρέψουμε το μοιραίο», λέει ο Ντέιβιντ Μόρισον.
Στις αρχές του χρόνου, οι αστρονόμοι προκάλεσαν πανικό, με την πρόβλεψή τους
ότι ένας αστεροειδής, πλάτους ενός μιλίου, τον οποίο ονόμασαν XF11 θα
απειλούσε τη Γη στις 26 Οκτωβρίου του 2028 και η ισχύς της πρόσκρουσης θα
ισοδυναμούσε με δύο εκατομμύρια βόμβες τύπου Χιροσίμας. Αλλά, οι πιο
λεπτομερείς υπολογισμοί της ΝΑΣΑ απέδειξαν ότι ο XF11 δεν θα πλήξει τη Γη,
εφόσον θα περάσει έξω από την τροχιά της Σελήνης. Όλοι ανέπνευσαν με
ανακούφιση, αλλά ο πλανήτης μας πήρε απλώς παράταση ζωής.














