ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ασκήσεις λογικής

ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ, δα, όλοι, ακόμα κι αν δεν μας έχει συμβεί. Το πρώτο πράγμα που
πρέπει να κάνουμε όταν το σώμα μας ή η ψυχή μας μάς στέλνει σινιάλο ότι κάτι
δεν πάει καλά, είναι να απευθυνθούμε σε έναν γιατρό. Όταν μάλιστα το σινιάλο
παίρνει τη μορφή ξαφνικής και πρωτόγνωρης κρίσης, το πόσο γρήγορα θα φτάσουμε
στο γιατρό μπορεί να αποδειχθεί θέμα ζωτικής σημασίας. Η έγκαιρη παροχή
βοήθειας σώζει ζωές. Με έναν τρόπο ακριβώς ανάστροφο από τις ζωές που χάνονται
επειδή το ασθενοφόρο δεν πρόφτασε να φτάσει στο νοσοκομείο… πιθανόν λίγα
λεπτά νωρίτερα. Μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε την έκπληξη και την οργή μου με
το περιστατικό που μου συνέβη την περασμένη εβδομάδα. Συγγενικό και
πολυαγαπημένο μου πρόσωπο διέκοψε βιαίως τις καλοκαιρινές του διακοπές στο
Άστρος Αρκαδίας. Καρδιακό επεισόδιο διέγνωσαν οι γιατροί για τον ανυποψίαστο
και μακάριο ­ μέχρι εκείνη τη στιγμή ­ ασθενή στο Κέντρο Υγείας Άστρους όπου
μεταφέρθηκε ­ ευτυχώς υπάρχουν κι αυτά. Να μεταφερθεί αμέσως με ασθενοφόρο στο
νοσοκομείο, εκτίμησαν οι ίδιοι γιατροί. Λαμπρά. Όμως σε ποιο νοσοκομείο; Οι
επιλογές ήταν δύο: 25 χιλιόμετρα για το Άργος με φαρδύ και σχετικά ίσιο δρόμο,
40 χιλιόμετρα για την Τρίπολη μέσα από μια ορεινή και γεμάτη στροφές διαδρομή.
Στην πραγματικότητα δεν υπήρχε επιλογή. Το ασθενοφόρο υποχρεωτικώς ανηφόρισε
προς την Τρίπολη διότι το Κέντρο Υγείας Άστρους… «διοικητικώς υπαγόμεθα εις
το νομαρχιακόν νοσοκομείον Τριπόλεως… “Ευαγγελίστρια”». Ας μην αναπαράξω και
εγγράφως ό,τι ξεστόμισα προφορικώς μόλις το έμαθα. Δεν ήμουν εκεί. Γιατί αν
ήμουν, μπορεί και να έκανα πειρατεία ασθενοφόρου. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά με
τον ασθενή. Που εκτός από το καρδιακό, στην «Ευαγγελίστρια», διαπίστωσαν ότι
είχε πάθει και εγκεφαλικό. Γιατί αν δεν είχαν πάει καλά, το λιγότερο που θα
είχα κάνει ήταν μήνυση (κι ας ξέρω ότι δεν θα ίδρωνε κανενός το αυτί). Προς το
παρόν ζητώ μόνον μια απάντηση. Που να μην υποτιμά τη νοημοσύνη μου και να μη
βάζει σε δοκιμασία τη λογική μου…