Στον «αφρό» 56 χρόνια μετά

Ήταν λίγο πριν από τις πέντε η ώρα, εκείνο το ανοιξιάτικο απόγευμα του 1942. Ο
Γερμανός υποπλοίαρχος Έμπερχαρντ Μορ, κυβερνήτης του υποβρυχίου U-133, έδινε
τις τελευταίες διαταγές στο πλήρωμά του. Σε λίγα λεπτά, το υποβρύχιο ξεκινούσε
το ταξίδι του αφήνοντας τον Ναύσταθμο της Σαλαμίνας, όπου βρισκόταν επί δύο
μήνες για

ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ δύο ώρες έπλεε στην επιφάνεια της θάλασσας. Ξαφνικά, για λόγο που
παραμένει άγνωστος μέχρι σήμερα, παρεξέκλινε της καθορισμένης πορείας πλεύσης
του και εισχώρησε στη θαλάσσια περιοχή, όπου οι Έλληνες είχαν δημιουργήσει ένα
ναρκοπέδιο, όταν ακόμα είχε πρωτοκηρυχθεί ο πόλεμος με τους Ιταλούς.

ΣΕ ΝΑΡΚΗ

Το U-133 έπεσε πάνω σε μία μεγάλη νάρκη και κόπηκε σε δύο κομμάτια. Μέσα σε
λίγα δευτερόλεπτα, βρέθηκε στον λασπώδη βυθό του Σαρωνικού, παρασύροντας στον
θάνατο και τα 45 μέλη του πληρώματος. Όσο και αν έψαξαν τότε οι Γερμανοί σε
συνεργασία με εμπειρογνώμονες του ιταλικού Ναυτικού, δεν κατάφεραν να
εντοπίσουν ίχνη του, παρά τις πρωτοποριακές ­ για την εποχή ­ καταδύσεις που
πραγματοποίησαν στο σημείο του ναυαγίου. Το μόνο σημάδι που μαρτυρούσε τι είχε
συμβεί ήταν μία κηλίδα πετρελαίου εκεί που είχε βυθιστεί το υποβρύχιο.

ΣΤΑ 78 ΜΕΤΡΑ

Πενήντα έξι χρόνια μετά τη βύθισή του, ο δύτης Κώστας Θωκταρίδης και η ομάδα
του κατάφεραν να εντοπίσουν το υποβρύχιο 78 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του
Σαρωνικού, έπειτα από έρευνες δύο χρόνων. Πριν από λίγες ημέρες, ο κ.
Θωκταρίδης καταδύθηκε στο ναυάγιο τρεις φορές και το βιντεοσκόπησε.

Την ιστορική έρευνα πραγματοποίησε η Ρένα Γιατροπούλου, μέλος της ομάδας, σε
συνεργασία με Γερμανούς ιστορικούς.

Αργότερα μάλιστα, προβλέπεται η έκδοση ενός βιβλίου για την ιστορία του U-133.

«Το υποβρύχιο έχει κοπεί στα δύο στα διαμερίσματα των ναυτών», λέει ο δύτης
στα «ΝΕΑ». «Επειδή τη στιγμή της πρόσκρουσης έπλεε στην επιφάνεια, η
ανθρωποθυρίδα ήταν ανοιχτή και έτσι παραμένει στο βυθό.

Από το άνοιγμα, φαίνεται η σκάλα που οδηγεί στη γέφυρα. Το υποβρύχιο είναι
καλυμμένο με μικροοργανισμούς, δίχτυα, παραγάδια και πετονιές».

Η έρευνα της ομάδας κατέληξε στο συμπέρασμα πως η νάρκη που βύθισε το U-133
ήταν ελληνικής κατασκευής, από το αγκυροβόλιο της νάρκης που βρέθηκε κοντά στο
υποβρύχιο.

Εφευρέτης της ήταν ο Κάρολος Μωραΐτης, ανθυποπλοίαρχος του Πολεμικού Ναυτικού,
ο οποίος το 1931 τελειοποίησε ένα νέο τύπο ισχυρότατης νάρκης, που πήρε το
όνομά του. Το Π.Ν. τοποθέτησε νάρκες στην περιοχή, στις 29 Οκτωβρίου του 1940.
Το ναρκοπέδιο αυτό διατήρησαν οι Γερμανοί.

ΚΑΙ ΤΟ «ΜΙΜΗΣ»

Κοντά μάλιστα στο σημείο που βυθίστηκε το U-133, ο Έλληνας δύτης εντόπισε το
ναυάγιο του Ρ/Κ «Μίμης», που είχε βυθιστεί ένα χρόνο νωρίτερα, έπειτα από
πρόσκρουση σε νάρκη «Μωραΐτη».

Οι έρευνες της ομάδας του Κώστα Θωκταρίδη θα συνεχιστούν αργότερα στο
υποβρύχιο. Προς το παρόν, το ενδιαφέρον του στρέφεται σε δύο αντιτορπιλικά,
ένα ελληνικό και ένα βρετανικό, που βυθίστηκαν στην Ανατολική Ελλάδα πριν από
μισό αιώνα και περιμένουν… υπομονετικά τη σειρά τους.

«Το χόμπι μας είναι τα ναυάγια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στον ελληνικό χώρο,
με στόχο πάντα την ιστορική έρευνα και την προώθηση της ναυτικής μας ιστορίας».