ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Το αυγό του φιδιού

Σκάνδαλα: «Σκάνδαλα στο υπουργείο Δικαιοσύνης και εισβολή εισαγγελέων». «Οι
άγγελοι της ΕΛ.ΑΣ. Εκβιασμοί, διακίνηση, προστασία, δολοφονίες, απαγωγές,
ληστείες και άλλα» (ο Τύπος).

«Πολύ βαρύ για την Εκκλησία», χαρακτήρισε το πόρισμα της επιτροπής ελέγχου για
τη διαχείριση της περιουσίας ο Αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος» («ΤΑ ΝΕΑ»).
Σκάνδαλο οι 180 πυρκαγιές, οι αρμόδιες υπηρεσίες να αλληλοκατηγορούνται και η
κυβέρνηση να δηλώνει ικανοποιημένη!!

Μέσα στο χάος των ημερών, έχει ήδη λησμονηθεί ένα άλλο σκάνδαλο, άλλης τάξεως
και σημασίας: η απόπειρα δολοφονίας του Δ. Κουσουρή, ο τραυματισμός των δύο
φίλων του και η παρ’ ολίγον δολοφονία τού διαδηλωτή Γκαγκόμοιρου από σφαίρα, η
οποία, παραβιάζοντας τους νόμους του Νεύτωνα, «εξοστρακίσθηκε στο κενό» (!!)
και καρφώθηκε στην κοιλιά του θύματος!

Σειρά σκανδάλων: Ανάθεση των ανακρίσεων στο Αστυνομικό Τμήμα Κυψέλης, λες και
επρόκειτο για πταίσμα! Αποτέλεσμα μηδέν! Δηλώσεις του υπουργού Δημοσίας Τάξεως
που αποπροσανατόλιζαν και την κοινή γνώμη και την κατεύθυνση της έρευνας (αν
γινόταν κάτι τέτοιο). Παρέμβαση του εισαγγελέα. Κατάθεση μηνύσεων από τους
συγγενείς των θυμάτων. Έχουν περάσει 20 ημέρες, οι υποψήφιοι δολοφόνοι
παραμένουν άγνωστοι, ο Τύπος και τα ΜΜΕ έπαψαν να ασχολούνται με την υπόθεση.
Λες και επρόκειτο για πλημμέλημα!

Πέρα από την ανθρώπινη πλευρά, ποιο είναι το πρόβλημα;

Πέρασαν τριάντα πέντε χρόνια από τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη. Πώς
αποκαλύφθηκαν τότε οι ένοχοι; Χάρη στην αυτοθυσία τού «Τίγρη», την παλικαριά
άλλων πολιτών της Θεσσαλονίκης και την έρευνα ορισμένων δημοσιογράφων. (Ένας
απ’ αυτούς ήταν και ο κ. Γ. Ρωμαίος). Και φυσικά, χάρη στο πείσμα τού
μετέπειτα Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Χρ. Σαρτζετάκη.

Τι αποκαλύφθηκε τότε; Ότι τα λούμπεν, άθλια οντάρια της «συμμορίας τής
καρφίτσας» και ο αυτουργός – δολοφόνος Κοτζαμάνης δεν αποτελούσαν
«παρακράτος», δηλαδή μια ομάδα εγκληματικών στοιχείων που δρούσαν εναντίον των
δημοκρατικών θεσμών δίπλα στο κράτος, αλλά ανεξάρτητα από το κράτος! Οι
αποκαλύψεις έφεραν στο φως ότι «το παρακράτος» ήταν μέρος του κράτους! Ότι
επώνυμοι, ανώτατοι αξιωματικοί οργάνωναν, χρηματοδοτούσαν και καθοδηγούσαν τις
συμμορίες του υποκόσμου.

Ο Καραμανλής ανέχθηκε και εχρησιμοποίησε το «παρακράτος». Το παρακράτος
«έφαγε», άθελά του, τον Καραμανλή. Η χούντα στη συνέχεια εχρησιμοποίησε το
παρακράτος. Αλλά η 25ετής ήδη Δημοκρατία μας θέλησε και μπόρεσε, να εξαρθρώσει
τους παράνομους μηχανισμούς που υπήρχαν και δρούσαν στην Αστυνομία, στον
Στρατό και σε άλλες ευαίσθητες κρατικές υπηρεσίες;

Ας θυμηθούμε τα κατά καιρούς «μυστήρια» με πράκτορες των αμερικανικών
υπηρεσιών. Ας θυμηθούμε το γλέντι των χουντικών αξιωματικών στη Θεσσαλονίκη,
που σαν κανίβαλοι εξουθένωναν ηθικά ανθρώπινες υπάρξεις, και ας σκεφτούμε τι
σημαίνει η ουσιαστική ατιμωρησία τους. Λοιπόν: ποιοι θέλησαν να σκοτώσουν τον
Δ. Κουσουρή, μέλος του Κ.Σ. της ΕΦΕΕ και γραμματέα της Σπουδάζουσας του ΝΑΡ;
Τα νεο-φασιστάκια της «Χρυσής Αυγής», που υπόδικοι χαριεντίζονταν με τους
αστυνομικούς, μιλώντας μεταξύ τους με τα μικρά τους ονόματα; Και τι σημαίνει
αυτή η οικειότητα; Και γιατί, αστυνομικοί που σύμφωνα με πολλές μαρτυρίες
βρίσκονταν σε κάποια απόσταση από το σημείο της δολοφονικής επίθεσης, περί
άλλα ετύρβαζαν;

Λοιπόν; Οι επίδοξοι δολοφόνοι ήταν «ιδιώτες» που αντιμετωπίζονται με ένοχη
αδράνεια από την Αστυνομία; Ή, όπως στην περίπτωση Λαμπράκη, το παρακράτος της
συμμορίας συνεργάζεται ή και καθοδηγείται από επίορκους κρατικούς λειτουργούς;
Και γιατί η Αστυνομία αποδείχτηκε για άλλη μια φορά ανίκανη να ανακαλύψει τους
υποψήφιους δολοφόνους;

Αφ’ εαυτού συνεπώς τίθεται το ερώτημα: Πώς εξηγείται η αδράνεια, όχι μόνο της
Αστυνομίας, αλλά συνολικά της κυβέρνησης; Εδώ δεν πρόκειται «μόνο» (!) για την
παρ’ ολίγον δολοφονία δύο πολιτών. Πρόκειται για γεγονότα που φέρνουν περίπου
στο φως την ύπαρξη «παρακράτους», με τη μία ή την άλλη έννοια. Τι κάνει λοιπόν
η κυβέρνηση; Και τι κάνει ο υπουργός Δημόσιας Τάξης; Δεν μπορώ να δεχτώ ότι
αδιαφορεί και πολύ περισσότερο ότι, παρά τις απαράδεκτες αρχικές δηλώσεις του,
θέλει να καλύψει τη νέα συμμορία «της καρφίτσας». Αν λοιπόν δεν μπορεί να
σπάσει το πλέγμα των παράνομων διασυνδέσεων, αν βρίσκεται μπροστά σε ένα
αδιαπέραστο ναρκοπέδιο, τότε ας επιλέξει τη μόνη τίμια λύση: την παραίτηση.
Έτσι θα αναδείξει τις πολιτικές διαστάσεις του προβλήματος. Έτσι θα θέσει
δημοσία την κυβέρνηση ενώπιον των ευθυνών της. Το «αυγό του φιδιού»
εκκολάπτεται ήδη στα σπλάχνα της κοινωνίας μας.

Ο Ευτύχης Μπιτσάκης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.