Πράκτορας των Τούρκων στην Ε.Ε.

Προκλητική υπεράσπιση των τουρκικών θέσεων αποτελεί η έκθεση τού επί οκτώ
χρόνια μόνιμου αντιπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Άγκυρα, Βρετανού Μάικλ
Λέικ. Ταυτοχρόνως, η έκθεση συνιστά προσβολή και για την Αθήνα και για τις
Βρυξέλλες, ενώ ο κ. Λέικ δεν διστάζει να ομολογήσει πως έχει… συγγράψει
ομιλία του Ντεμιρέλ και έχει επηρεάσει ξένες εφημερίδες, όπως οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

ΣΤΟΧΟΣ του κ. Λέικ, ο οποίος θα μπορούσε επιεικώς να χαρακτηρισθεί ότι έδρασε
(συνειδητά ή όχι) ως πράκτορας των Τούρκων στην Κομισιόν είναι δίχως άλλο η
προσπάθεια να επηρεάσει την κοινοτική πολιτική υπέρ της Τουρκίας σε μια
κρίσιμη περίοδο τόσο για τις ελληνο-τουρκικές σχέσεις όσο και για το μέλλον
των σχέσεων της Άγκυρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η 28σέλιδη έκθεση του Βρετανού υψηλόβαθμου στελέχους της επιτροπής, με την
ένδειξη «εμπιστευτική», όχι μόνο υιοθετεί εξ ολοκλήρου τις επίσημες τουρκικές
θέσεις, αλλά είναι ιδιαίτερα προσβλητική για την Ελλάδα.

«Η ένταξη (της Ελλάδας στην Ε.Ε.) διατάραξε την ισορροπία στην περιοχή» (σ.σ.
της Ανατολικής Μεσογείου) γράφει η έκθεση ­ και με ιδιαίτερα προκλητικό τρόπο
ο Λέικ υποστηρίζει ότι «αυτή η ανισορροπία υπονομεύει σοβαρά τη στρατηγική της
Δύσης και τα οικονομικά συμφέροντά της σε αυτή την περιοχή».

Η Ελλάδα κατηγορείται ακόμη διότι οι Τούρκοι πιστεύουν πως «η Κοινότητα
ευθυγραμμίζεται με τις επιθυμίες των Ελλήνων» σε ό,τι αφορά τις σχέσεις της με
την Τουρκία και εξαπολύεται μια πρωτοφανής επίθεση για τις θέσεις που παίρνει
η Αθήνα στα Συμβούλια των υπουργών.

Κατηγορείται έτσι ότι, ενώ αρχικά συμφωνεί με τη βελτίωση των ευρωτουρκικών
σχέσεων, στη συνέχεια επιβάλλει όρους και προϋποθέσεις στους «14».

Για τον Βρετανό υπάλληλο της Κομισιόν, ο οποίος κανονικά θα έπρεπε να είναι
«αντικειμενικός και ουδέτερος παρατηρητής», αυτό ακριβώς συνέβη στο Συμβούλιο
Κορυφής του Λουξεμβούργου (12-13 Δεκεμβρίου ’97).

Κατά τη γνώμη του, η Τουρκία είχε δεχθεί στο παρελθόν να ικανοποιήσει τους
ελληνικούς όρους και προϋποθέσεις (Δήλωση υπουργών της 15ης Ιουλίου ’96), αλλά
παρ’ όλα αυτά η Ελλάδα συνεχίζει να μπλοκάρει την κοινοτική χρηματοδότηση της
Τουρκίας με βέτο, ζητώντας να προσφύγει η Άγκυρα στη Χάγη για την επίλυση μιας
διαφοράς για «δύο, τρεις βραχονησίδες, τρία μόλις μίλια μακριά από τις
τουρκικές ακτές», όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Και με πιο προκλητικό τρόπο η έκθεση του Βρετανού αναφέρει ότι «η συμπεριφορά
της Ελλάδας με το βέτο της είναι σαν να μεταφέρει μέσα σε ένα γήπεδο τα
γκολπόστ από την κανονική τους θέση, αλλάζοντας και την αντίληψη του
Συμβουλίου των υπουργών για το τι είχε συμφωνηθεί νωρίτερα».

Για τον Λέικ αυτή η συμπεριφορά (της Ελλάδας) έχει «σοβαρές αρνητικές
στρατηγικές και ηθικές επιπτώσεις για την αξιοπιστία της Κοινότητας όχι μόνο
στην Τουρκία, αλλά και σε άλλους εταίρους μας».

ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟ

Ιδιαίτερη έμφαση στην έκθεση δίνεται στο Κυπριακό, όπου ο Βρετανός διπλωμάτης
επιχειρεί να κάνει πιο κομψές τις θέσεις του Ντενκτάς, υποστηρίζοντας ότι «θα
μπορούσε να δεχθεί μια κάποια αναγνώριση του ψευδοκράτους και όχι αναγκαστικά
τη διπλωματική αναγνώριση ενός κυρίαρχου κράτους στη Βόρεια Κύπρο».

Ο κ. Λέικ προβλέπει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση σπρώχνει «σε παράλογη συμπεριφορά
την Τουρκία σε ό,τι αφορά την Κύπρο», αφού βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις
ένταξης με μια κυβέρνηση η οποία σχεδιάζει να εγκαταστήσει ρωσικούς πυραύλους
που έχουν στόχο έναν από τους συμμάχους, την Τουρκία.

Και ξεπερνώντας κάθε όριο ο Βρετανός αξιωματούχος της Κομισιόν προχωρεί σε ένα
σενάριο για το τι θα συμβεί «εάν οι Ελληνοκύπριοι χρησιμοποιήσουν τους
πυραύλους εναντίον της Τουρκίας».

Υποστηρίζει ότι τότε, βάσει των συμβατικών της υποχρεώσεων από το ΝΑΤΟ (άρθρο
5), η Ελλάδα θα πρέπει να υποστηρίξει στρατιωτικά την Τουρκία και να συνδράμει
υπέρ κράτους – μέλους που δέχεται επίθεση από τρίτη χώρα (την Κύπρο).

Και ο ίδιος προβάλλει το ερώτημα στην κοινοτική ηγεσία εάν «είμαστε έτοιμοι να
βάλουμε τα συμφέροντα της Κύπρου μπροστά από τα συμφέροντα της Τουρκίας».

«Ποιος από τους δύο είναι πιο σημαντικός για τη μακροπρόθεσμη στρατηγική μας
και τα οικονομικά μας συμφέροντα;».

ΕΓΡΑΦΕ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΝΤΕΜΙΡΕΛ

Ο Λέικ όμως δεν περιορίζεται μόνο σε αυτά. Στην έκθεσή του:

* Δικαιολογεί και παίρνει αποστάσεις από τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων και τις σφαγές των Κούρδων.

* Κατηγορεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τα ψηφίσματά του κατά της Τουρκίας.

* Αναφέρεται με ύμνους υπέρ της ισραηλινο-τουρκικής συνεργασίας και όχι μόνο
στο στρατιωτικό επίπεδο, αλλά και «στην ανταλλαγή πληροφοριών κατασκοπευτικού χαρακτήρα».

Το κυριότερο, όμως, αν και εκθέτει τον ίδιο, ο Λέικ σημειώνει ότι έχει γράψει
ο ίδιος το λόγο που έπρεπε να εκφωνήσει στην Ευρώπη ο τότε πρωθυπουργός και
νυν πρόεδρος της Τουρκίας Ντεμιρέλ, ενώ επισημαίνει ότι ο ίδιος «επηρεάζει
υπέρ της Τουρκίας μεγάλες οικονομικές εφημερίδες, όπως οι “Φαϊνάνσιαλ Τάιμς”» (!!!)

Αναφέρεται επίσης σε έναν εμπορο-οικονομικό Σύνδεσμο, που ο ίδιος είχε
συμβάλει να δημιουργηθεί και που έφερε πολλούς επενδυτές από τη Βρετανία στην
Τουρκία.

Μάλιστα, ο κ. Λέικ φτάνει στο σημείο να υποδεικνύει στην επιτροπή ποιους
υπαλλήλους πρέπει να κρατήσει και ποιους όχι, σε σχέση με την πολιτική που
ακολουθούν απέναντι στην Τουρκία.

Ας σημειωθεί ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς το παρόν δεν έχει αντιδράσει στο
εσωτερικό έγγραφο του υπαλλήλου της, ο οποίος αναλαμβάνει καθήκοντα στο
Γραφείο της Κομισιόν στη Βουδαπέστη.