Γρανίτα

6 ΙΟΥΛΙΟΥ 1998. Αγαπητή Ανίτα,

Σου γράφω από μια πόλη που ίσως θα ‘χεις ακουστά, ρουφώντας με το καλαμάκι
ένα άγνωστό σου παγωτό, που τ’ όνομά του μοιάζει στο δικό σου. Θα ήθελα να σου
ζητήσω συγγνώμη εκ μέρους των Ελλήνων φιλάθλων που αγαπούν το ωραίο
ποδόσφαιρο. Με την επίμονη απαίτησή μας ν’ αποκλεισθεί η πατρίδα σου η
Γερμανία, σε αναγκάσαμε, άθελά μας, να μείνεις με το μπικίνι και να μην
ολοκληρώσεις την υπόσχεσή σου.

Το ξέρω πως είναι μικρή παρηγοριά μπροστά στο κακό που σε βρήκε (τα ‘χες
υπολογίσει τόσο ωραία τα επτά ρούχα σου, όσοι ακριβώς και οι αγώνες των
αγαπημένων σου πάντσερ ως τον τελικό), αλλά επίτρεψέ μου να σου εξηγήσω γιατί,
παρά τη στενοχώρια μας για σένα προσωπικά, δεν μετανιώνουμε που η ποδοσφαιρική
επιθυμία μας εμπόδισε την αισθητική χειρονομία σου. Κυρίως χαιρόμαστε γιατί
στα ημιτελικά του Μουντιάλ πέρασαν, από τις ομάδες που διεκδικούσαν την
πρόκριση ως την αποφράδα για σένα και την πατρίδα σου μέρα του Σαββάτου, αυτές
που παίζουν το πιο ενδιαφέρον ποδόσφαιρο. Θα παρατήρησες ασφαλώς ότι αρκετές
Γαλλίδες ερασιτέχνισσες πραγματοποίησαν αυθόρμητα στους δρόμους μεγάλο μέρος
της δικής σου έμπνευσης, χωρίς βέβαια συγκρίσιμα αποτελέσματα. Αυτός δεν είναι
πάντως ο λόγος που προτιμούμε τη Γαλλία στα ημιτελικά, αλλά επειδή η αντίπαλός
της Ιταλία (που κι αυτή διαθέτει αξιόλογες συναδέλφους σου) έδειξε σε όλους
τους αγώνες της, εντελώς απρόθυμη να ευχαριστήσει με το παιχνίδι της εμάς τους
φιλάθλους. Είδες τι πήγε να πάθει και η πρώτη διδάξασα σε πανηγυρισμούς του
δικού σου στιλ, η Βραζιλία. Καλή κι οργανωμένη ομάδα η Δανία, αλλά δεν
διαθέτει τύμπανα, σάμπα και μαύρες κοιλιές. Οι αντιπαθείς γείτονές σας, οι
Ολλανδοί παίζουν ορισμένες φορές τόσο καλά, που θα ‘ταν κρίμα να αποκλεισθούν
μόνο και μόνο επειδή δεν διαθέτουν οπαδούς με το δικό σου σεξ-απήλ. Όσο για
την Κροατία, που φαντάζομαι θα ‘ναι για σένα terra incognita, αφού
μοντελοειδώς είναι ακόμα πίσω, δεν μπορείς ν’ αρνηθείς ότι ο τρόπος που
περιποιήθηκε τους άτυχους εκπροσώπους σας έχει κάτι το άγριο και μαζί
επιβλητικό, που δεν μπορεί να σε άφησε αδιάφορη.

Ίσως το αγνοείς, αλλά οι αγώνες θα συνεχιστούν από αύριο και τα μάτια του
κόσμου θα στραφούν ξανά σ’ αυτούς. Νομίζω ότι θα ήταν κρίμα για τους
συμπατριώτες σου, εκτός από την πίκρα του απρόσμενου αποκλεισμού να γευθούν
και τη δική σου στέρηση. Θα μείωνες και τις δικές μας τύψεις, αγαπητή Ανίτα,
αν ξεχνούσες τους Κροάτες και συνέχιζες κανονικά το θεάρεστο έργο σου.

Με όλη μου τη συμπάθεια