Μικρά στρατηγεία κατά της φωτιάς

ΤΟ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ πραγματοποιεί την πρώτη ρίψη νερού στη φωτιά και στη συνέχεια
αποβιβάζει κοντά της την ομάδα των πυροσβεστών. Τα οχήματα αρχίζουν να
πλησιάζουν στο μέτωπο, ενώ ένα δεύτερο ελικόπτερο είναι έτοιμο, ώστε αν
χρειαστεί να επέμβει. Την επιχείρηση, εφόσον κριθεί σκόπιμο, καταγράφει από
ψηλά η κάμερα ενός μικρού αεροσκάφους.

Άν ύστερα από λίγη ώρα οι δυνάμεις δεν καταφέρουν να θέσουν φραγμό στην
εξάπλωση της πυρκαγιάς, τότε τα πυροσβεστικά αεροσκάφη θα αναλάβουν δράση. Το
στοίχημα για όλους που θα πάρουν μέρος στην επιχείρηση είναι το πόσο σύντομα
θα φθάσουν στη φωτιά. Και πώς θα την απομονώσουν προτού αρχίσει να εξαπλώνεται.

Η συγκεκριμένη μεθοδολογία δράσης χαρακτηρίζει, σε γενικές γραμμές, τη
φιλοσοφία που έχουν οι αρμόδιες αρχές της Ισπανίας για τον τρόπο με τον οποίο
πρέπει να καταστέλλεται μια πυρκαγιά.

Η μέθοδος με την οποία οι Ισπανοί έχουν χαράξει την αντιπυρική τους
στρατηγική, σε συνδυασμό με τα μέσα που διαθέτουν και κυρίως τον τρόπο που τα
χρησιμοποιούν, «θεωρείται από τις καλύτερες που εφαρμόζονται σήμερα στις χώρες
της Ευρώπης».

Ο ειδικός σε θέματα πυρκαγιών, δρ Παναγιώτης Μπαλατσός, εξήγησε στα «ΝΕΑ» πώς
έχει διαρθρωθεί ο ισπανικός μηχανισμός αντιμετώπισης των πυρκαγιών, «ο οποίος
με τη χρήση απλών μεθόδων και χωρίς ιδιαίτερα υψηλά κονδύλια μπορεί και
ενεργοποιείται σε κάθε περίπτωση με το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα».

Με βάση τον αντιπυρικό χάρτη που έχει σχεδιαστεί, η Ισπανία είναι χωρισμένη σε
πέντε Περιφέρειες. Κάθε μία από αυτές διαθέτει το δικό της Συντονιστικό Κέντρο
Περιφέρειας, το οποίο με τη σειρά του υπάγεται στον Δασικό Οργανισμό που
αποτελεί τμήμα του υπουργείου Περιβάλλοντος. Το Συντονιστικό Κέντρο κάθε
Περιφέρειας έχει τις δικές του δυνάμεις, τις οποίες αναπτύσσει και καθοδηγεί
όπως το ίδιο κρίνει, ανάλογα με την κατάσταση που έχει να αντιμετωπίσει.

«Το γεγονός που καθιστά αποτελεσματικό τον μηχανισμό αυτό, δεν έγκειται στα
ακριβά μηχανήματα και τα πολύπλοκα συστήματά του, αλλά στην ορθολογική
διαχείρισή του. Άλλωστε, τα πυροσβεστικά αεροπλάνα τύπου Καναντέρ που διαθέτει
η Ισπανία είναι 15, δηλαδή λίγο περισσότερα από τα αντίστοιχα της Ελλάδας. Το
θέμα είναι πώς χρησιμοποιείς το υλικό που έχεις στα χέρια σου».

Κάθε Περιφέρεια έχει εγκαταστήσει επίγειους σταθμούς ελέγχου των δασικών
περιοχών. Στα διοικητικά όριά της, επίσης, έχουν κατασκευαστεί βάσεις για τα
ελικόπτερα που διαθέτει. Αυτά χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά νερού, αφρού ή
επιβραδυντικού υλικού, όπως επίσης και πεζοπόρων τμημάτων. «Οι βάσεις αυτές
έχουν διασκορπιστεί κατά τέτοιον τρόπο, ώστε και για το πιο απομακρυσμένο
σημείο του τομέα ευθύνης το ελικόπτερο να χρειάζεται το πολύ 20 λεπτά για να
φθάσει στη φωτιά. Οι εγκαταστάσεις των βάσεων αποτελούν μικρά στρατηγεία που
διαθέτουν κάθε είδους υλικό κατάσβεσης».

Η ρίψη νερού από ελικόπτερο και η μεταφορά των πεζοπόρων τμημάτων που έχουν
εκπαιδευθεί σε επιθετικές τακτικές κατάσβεσης, αποτελούν το πρώτο στάδιο της
επιχείρησης. Την ίδια στιγμή, γίνεται η κινητοποίηση των πυροσβεστικών
οχημάτων.

Οι επίγειες δυνάμεις λαμβάνουν οδηγίες από το Συντονιστικό Κέντρο, στο οποίο
«καταφθάνουν» ανά πάσα στιγμή στοιχεία για το μικροκλίμα της περιοχής, την
υγρασία, τη φορά των ανέμων. Τα στοιχεία παρέχονται και από κινητές
μετεωρολογικές μονάδες που κινούνται γύρω από το μέτωπο της φωτιάς. Και
δίνονται στις δυνάμεις ώστε να ξέρουν συνεχώς το πού, αλλά και το πότε να επέμβουν.

Η όλη επιχείρηση, αν το μέτωπο είναι μεγάλο, καταγράφεται από αέρος. Με
κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης που έχει τοποθετηθεί σε τριθέσια μικρά αεροσκάφη,
τα οποία η κάθε Περιφέρεια νοικιάζει από ιδιωτικές λέσχες.

Η συνεχής παρακολούθηση του μετώπου δίνει την ευχέρεια στους συντονιστές της
κατάσβεσης να κρίνουν το αν είναι αναγκαίο να απογειωθεί και άλλο πυροσβεστικό
αεροσκάφος. Υπάρχουν διάφοροι τύποι μικρών αεροσκαφών που χρησιμοποιούνται
ανάλογα με τη μορφολογία της περιοχής που έχει πιάσει φωτιά. Με τον τρόπο αυτό
οι Ισπανοί έχουν καταφέρει από το 1991 μέχρι σήμερα να μειώσουν τον αριθμό των
καμένων στρεμμάτων σε κάθε πυρκαγιά που εκδηλώνεται.