Ανοίγουν τρίτο δρόμο

Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Μπιλ Κλίντον και ο πρωθυπουργός της
Βρετανίας Τόνι Μπλερ, προσπαθούν να εκμεταλλευτούν το γεγονός ότι οι
περισσότερες κυβερνήσεις της Δύσης ελέγχονται από την κεντροαριστερά και να
στρέψουν την πολιτική στρατηγική τους προς τον «τρίτο δρόμο». Δημιουργώντας
έτσι ένα διεθνές κίνημα.

Μπλερ – Κλίντον, στον τρίτο δρόμο της Κεντροαριστεράς

ΑΠΩΤΕΡΟΣ στόχος τους είναι να επισημοποιήσουν τη γενική τάση σύμφωνα με την
οποία τα φιλελεύθερα εργατικά και σοσιαλιστικά κόμματα εγκαταλείπουν την
κρατική περιουσία των μεγάλων βιομηχανιών και τα προγράμματα που καταναλώνουν
μεγάλους φόρους, επιδιώκοντας την αναδιανομή του εισοδήματος.

Οι Κλίντον και Μπλερ έχουν συναντηθεί δύο φορές αυτό τον χρόνο ­ μία στις ΗΠΑ
και μία στη Βρετανία ­ με στόχο να καταστρώσουν την αποκαλούμενη «στρατηγική
του Τρίτου Δρόμου» που δεν περιέχει ούτε την παραδοσιακή δεξιά ούτε την
αριστερή πολιτική προσέγγιση.

Το θέμα αυτό εξέθεσε ο πρόεδρος Κλίντον στη συνάντηση που είχε τον Μάιο με τον
Ιταλό πρωθυπουργό Ρομάνο Πρόντι και στη συνάντηση που είχε στον Λευκό Οίκο,
στις 7 Ιουνίου, με τον Φερνάντο Χενρίκε Καρντόσο της Βραζιλίας.

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ

Παρόλο που υποστηρίζουν πως δεν έχουν άμεσα οργανωτικά σχέδια, μερικοί από
εκείνους που πήραν μέρος στις διαβουλεύσεις υποστηρίζουν ότι στους
μακροχρόνιους στόχους περιλαμβάνεται η ίδρυση οργανισμού στα δεξιά της
Σοσιαλιστικής Διεθνούς και στα αριστερά της συντηρητικής Διεθνούς Δημοκρατικής Ένωσης.

Οποιαδήποτε προσπάθεια ίδρυσης ανάλογου οργανισμού ή φόρουμ αναμένεται να
αρχίσει μετά τη διεξαγωγή των γερμανικών εκλογών, το Σεπτέμβριο. Αν ο
Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο σοσιαλδημοκράτης υποψήφιος, κερδίσει την καγκελαρία, θα
ενισχύσει τους Κλίντον και Μπλερ να αντιμετωπίσουν τη «βουβή αντιπολίτευση»
της γαλλικής και της πορτογαλικής αριστεράς.

Η ΑΓΟΡΑ

Στη θέση της απευθείας κρατικής παρέμβασης, οι Κλίντον και Μπλερ προωθούν ένα
είδος φιλελεύθερης αριστερής πολιτικής που προσκαλεί στην εφαρμογή
ανταγωνιστικής στρατηγικής ελεύθερης αγοράς, ενώ χρησιμοποιεί την κυβέρνηση
για να εμποδίσει την αγορά να καταστρέψει εκείνους που δεν είναι
προετοιμασμένοι να ζήσουν χωρίς την προστασία του κράτους πρόνοιας.

«Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας», είπε ο Κλίντον στην 50ή
επέτειο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου στη Γενεύη, τον περασμένο μήνα, «το
ερώτημα ποιος είναι καλύτερος η ελεύθερη επιχείρηση ή ο κρατικός σοσιαλισμός
βρήκε νικητή: Όλος ο κόσμος στη Γη, προσπαθεί να βρεθεί κάτω από την ομπρέλα
του συστήματος της Ελεύθερης Αγοράς».

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

Ο Τόνι Μπλερ υποστηρίζει πως η τρέχουσα πολιτική ισορροπία, «είναι μια
ιστορική ευκαιρία, την οποία αρπάξαμε. Οδηγούμε τις ιστορικές αξίες της
αριστεράς ­ την μακρά προσήλωσή μας στη δημοκρατία τη δικαιοσύνη και την
ελευθερία ­ και την προωθούμε στον νέο κόσμο της δυναμικής της Αγοράς».

Σε άρθρο του στον «Ιντιπέντεντ» ο Μπλερ, διακηρύσσει: «Είναι η κεντροαριστερά
που κατέχει τα πλεονεκτήματα της διανόησης. Είναι το πρόγραμμά μας που θα
αναδιαμορφώσει τις ανθρώπινες ζωές».

«Αντίθετα το πρόγραμμα της δεξιάς αποδεικνύεται μια τρύπα στο νερό», έγραψε.

Η σταθερή ανάπτυξη στον διεθνή οικονομικό ανταγωνισμό ­ την παγκοσμιοποίηση ­
ενέτεινε το δίλημμα που αντιμετώπιζε επί τρεις δεκαετίες το Δημοκρατικό Κόμμα
στις ΗΠΑ και τα Σοσιαλδημοκρατικά Κόμματα στην Ευρώπη και σε άλλα μέρη του κόσμου.

Αυτά τα κόμματα βασίζονταν στο εθνικό υψηλό εισόδημα, στις εργατικές ενώσεις,
και στην πολιτική των κοινωνικών δαπανών και σε ελάχιστες περιπτώσεις στην
ιδιοκτησία για να διατηρήσει την υποστήριξη της εργατικής τάξης και των φτωχών ψηφοφόρων.

Λόγω του ανταγωνισμού από τις χώρες με το χαμηλότερο εισόδημα, τα
κεντροαριστερά κόμματα συνάντησαν αρκετές δυσκολίες προκειμένου να διατηρήσουν
την υποστήριξη στην πολιτική τους.

Ο τρίτος δρόμος που ευαγγελίζονται οι Μπλερ και Κλίντον προσπαθεί να
ισορροπήσει την αναπότρεπτη ισχύ των ανταγωνιστικών αγορών με την πολιτική που
επιδιώκει την παροχή στους εργαζόμενους πρόσβασης στην επαγγελματική
μετεκπαίδευση, στην ιατρική περίθαλψη και σε μια μερική συνταξιοδοτική ασφάλιση.

Η ντε φάκτο συμμαχία Κλίντον – Μπλερ την οποία και οι δύο ηγέτες
δραστηριοποιούν με το προσωπικό τους ύφος αλλά και με τη συνεργασία ικανών
στελεχών, θεωρείται από ορισμένους συντηρητικούς ως η θεωρητική απάντηση στην
πολιτική που είχαν εξαγγείλει αντίστοιχα την προηγούμενη δεκαετία οι
συντηρητικοί Ρόναλντ Ρίγκαν και Μάργκαρετ Θάτσερ.

ΕΙΡΩΝΕΙΑ

«Μια από τις ειρωνείες της ιστορίας είναι πως οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις
υπερμάχονται της ιδιωτικοποίησης των κοινωνικών ασφαλίσεων και της εισαγωγής
των δυνάμεων της αγοράς στον δημόσιο τομέα», έγραψε ο εκδότης της «Γουΐκλι
Στάνταρντ» Γουίλιαμ Κρίστολ. Στις Ηνωμένες Πολιτείες ο Σίντνι Μπλούμενταλ
είναι ο βοηθός του Κλίντον που συνεργάζεται περισσότερο στενά με την κυβέρνηση
Μπλερ και τα κεντροαριστερά κόμματα της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας
και της Βραζιλίας.

«Μοιραζόμαστε τις εμπειρίες στα ζητήματα που προκαλούν προβλήματα στα
προηγμένα βιομηχανικά κράτη», λέει ο Μπλούμενταλ, υποστηρίζοντας ότι οι
διαβουλεύσεις που έχει ως τώρα είναι ανεπίσημες.

Σε όλο τον προηγούμενο μήνα στο Παγκόσμιο Ινστιτούτο Πολιτικής, ο Μπλούμενταλ
είπε: «Πολλές από τις επικρίσεις που δέχεται ο Τόνι Μπλερ τόσο από την
Αριστερά όσο και από τη Δεξιά είναι παρόμοιες με εκείνες που δέχεται ο
πρόεδρος Κλίντον».