ΒΑΣΩ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Να πείσουμε, όλοι μαζί, χωρίς υπαναχωρήσεις

«Αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και προχωρούμε προσπαθώντας να μην τα
επαναλάβουμε», λέει η Βάσω Παπανδρέου στα «ΝΕΑ», σε μια συνέντευξή της με
έντονα τα στοιχεία της ­ κυβερνητικής ­ αυτοκριτικής.

Ταυτοχρόνως, η υπουργός Ανάπτυξης τονίζει πως τα λάθη αφορούν σε χειρισμούς
και όχι σε λάθη πολιτικής, αλλά και δεν… μασάει τα λόγια της, όταν
αναφέρεται σε διαρροές από «κύκλους» του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας,
σύμφωνα με τις οποίες ορισμένοι υπουργοί δεν στηρίζουν την κυβερνητική
πολιτική. «Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα», λέει ­ και επικρίνει έντονα, όσους
φιλοδοξούν να «εκπολιτίσουν» το «καθυστερημένο» ΠΑΣΟΚ.

Η κ. Β. Παπανδρέου λέει, πως τώρα η προσπάθεια είναι «πρώτα να πείσουμε» ­ και
αισιοδοξεί ότι «μπορούμε να αντιστρέψουμε το δυσμενές κλίμα», εάν οι
προσπάθειες επικεντρωθούν στο «να επανακτήσουμε την πολιτική ηγεμονία στην
κοινωνία». Προειδοποιεί, όμως, επίσης, πως «μοναδικός αντίπαλός μας είναι ο
ίδιος ο εαυτός μας».

Παρά την παραδοχή της ότι υπάρχει ένα «κλίμα» πως η κυβέρνηση δεν πάει καλά, η
υπουργός Ανάπτυξης αποπνέει μια αισιοδοξία ­ αλλά και μια αυτοπεποίθηση ­ για
την πορεία της κυβέρνησης.

ΕΡ.: Κυρία Παπανδρέου, τείνει να γίνει γενική πεποίθηση, πως «η κυβέρνηση
δεν πάει καλά». Υπάρχουν οι δημοσκοπήσεις, υπάρχουν τα ανοικτά κοινωνικά
μέτωπα, υπάρχουν, θα έλεγα, και οι ίδιες οι εκτιμήσεις των κυβερνητικών και
κομματικών στελεχών. Ήθελα να σας ρωτήσω, κατ’ αρχήν, εάν συμμερίζεστε εσείς
αυτήν τη γενική πεποίθηση και, βέβαια, το «τις πταίει»;

ΑΠ.: Συμφωνώ ότι υπάρχει μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα, ένα «κλίμα» που έχει
δημιουργηθεί τους τελευταίους μήνες, ότι η κυβέρνηση δεν πάει καλά, όπως το
θέσατε. Δεν θα επιχειρηματολογήσω για την πρόσφατη πανελλαδική δημοσκόπηση που
βγάζει μεν μπροστά τη Ν.Δ. στην πρόθεση ψήφου, αλλά μόνον ένα στέλεχός της στη
δωδεκάδα των πιο δημοφιλών πολιτικών. Ή το άλλο συμπέρασμα που προκύπτει, ότι
το ΠΑΣΟΚ παραμένει πιο αξιόπιστο για τους πολίτες από τη Ν.Δ. Δέχομαι ότι αυτή
τη στιγμή μία μερίδα των ψηφοφόρων μας είναι δυσαρεστημένη. Όπως είναι
δυσαρεστημένοι και πολλοί πολίτες, που δεν ψήφισαν μεν ΠΑΣΟΚ, αλλά συμφωνούσαν
με τις εξαγγελίες μας. Πρέπει, ωστόσο, να αντιληφθούμε ότι είμαστε στο μέσον
μιας πάρα πολύ κρίσιμης τετραετίας. Ότι αυτή την περίοδο ξεδιπλώνονται αρκετές
πολιτικές, για τις οποίες οι πολίτες έχουν, προς το παρόν, αντιληφθεί ή, αν
προτιμάτε, έχουν προς το παρόν υποστεί μόνον τη «σκοτεινή» τους πλευρά. Μόνον
το κόστος, χωρίς το όφελος, που είναι κατ’ ανάγκην μεσοπρόθεσμο. Είμαστε,
λοιπόν, στην πιο δύσκολη στιγμή της τετραετίας, πράγμα που εξηγεί πολλά, χωρίς
βεβαίως αυτό να σημαίνει ότι δεν έχουν γίνει λάθη από την πλευρά μας.

Πρόκειται, όμως, κατά τη γνώμη μου, για λάθη σε χειρισμούς κι όχι για λάθη
πολιτικής. Ουδείς έχει παρουσιάσει εναλλακτική πολιτική. Ο κ. Καραμανλής την
μια λέει «πουλήστε τα όλα» και την άλλη ότι ο ίδιος θα εφάρμοζε καλύτερα την
πολιτική μας. Η Ν.Δ. είναι καταφανώς αμήχανη, γιατί πολύ απλά δεν έχει
συγκεκριμένη πολιτική.

Από την άλλη πλευρά, τα κόμματα της υπόλοιπης Αριστεράς έχουν επιδοθεί σ’ έναν
ασυγκράτητο λαϊκισμό. Ουδείς γνωρίζει τι προτείνουν, τι πολιτική έχουν οι κ.κ.
Κωνσταντόπουλος και Τσοβόλας. Όλοι γνωρίζουμε τι απορρίπτουν, αλλά δεν λένε τι
προτείνουν. Έχω δε τη βεβαιότητα ότι εάν εξαναγκάζονταν να προτείνουν κάτι, θα
κατέληγαν στην πολιτική μας. Και οι πολίτες το γνωρίζουν αυτό.

«ΚΡΙΝΟΜΑΣΤΕ»

ΕΡ.: Όπως και να έχει, πιστεύετε τελικά ότι αυτό το δυσμενές για σας κλίμα
είναι αναστρέψιμο;

ΑΠ.: Ναι, πιστεύω ότι από την πλευρά μας μπορούμε να αντιστρέψουμε αυτό το
πράγματι δυσμενές κλίμα. Με ποιον τρόπο; Αν αντιληφθούμε ότι, για άλλη μια
φορά, μοναδικός αντίπαλός μας είναι ο ίδιος ο εαυτός μας. Αν επιδιώξουμε όλοι
­ και κυρίως εμείς στην κυβέρνηση, που έχουμε και τη μεγαλύτερη ευθύνη ­ να
επανακτήσουμε την πολιτική ηγεμονία στην κοινωνία. Το έχω ξαναπεί για όσους
βρίσκουν λύση στην εσωστρέφεια. Η εσωκομματική διαμάχη έχει νόημα μόνο σε ένα
νικηφόρο ΠΑΣΟΚ. Οι πολίτες που μας στηρίζουν δεν αναζητούν διαχειριστές της
ήττας τους. Αναζητούν στο ΠΑΣΟΚ και σ’ εμάς την αλλαγή της μοίρας τους. Ένα
καλύτερο αύριο.

Γι’ αυτό, δεν συμφωνώ και με τη λογική που προβάλλουν ορισμένοι, που λένε να
προχωρήσουμε με κάθε κόστος και ο λαός θα μας κρίνει στο τέλος. Όχι.
Κρινόμαστε κάθε μέρα και πρέπει να νικάμε κάθε μέρα. Μόνον το νικηφόρο ΠΑΣΟΚ
θα φέρει εις πέρας αυτή την πολιτική. Σε κάθε άλλη περίπτωση, εμείς μεν θα
ηττηθούμε, η δε πολιτική μας θα αποτύχει.

ΕΡ.: Ακούγονται και γράφονται πολλά ­ τους τελευταίους μήνες μετ’ επιτάσεως
­ για «κόντρες» κορυφαίων υπουργών. Ενδεχομένως, η κυρίαρχη αφορά τις θέσεις
τις δικές σας κι αυτές του κ. Παπαντωνίου ­ με τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας
να επιχειρεί τη «διαφύλαξη του στόχου της ΟΝΕ» ­ κι εσάς να επιχειρείτε τη
«διαφύλαξη του κοινωνικού προσώπου» του ΠΑΣΟΚ. Τελικά, έχουμε να κάνουμε με
σύγκρουση γραμμών, με σύγκρουση προσωπικών στρατηγικών ή κάτι άλλο;

ΟΙ «ΚΥΚΛΟΙ»

ΑΠ.: Μάλιστα… Κοιτάξτε, διαβάζω κι εγώ το τελευταίο διάστημα σε εφημερίδες
εκτιμήσεις «κύκλων» του υπουργείου Εθν. Οικονομίας, ότι τάχα εγώ και άλλοι
μέσα στην κυβέρνηση δεν στηρίζουμε την πολιτική της και όλα τα σχετικά.
Λοιπόν, αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα, τελεία και παύλα.

Ο κ. Παπαντωνίου δεν έχει πει οτιδήποτε σχετικό σε καμιά συνεδρίαση
κυβερνητικού οργάνου, όπου βεβαίως και γίνεται κριτική για τους χειρισμούς
του, όπως και για τους δικούς μου, όπως και τους χειρισμούς όλων.

Η πολιτική μας δεν είναι πολιτική ενός ή δύο προσώπων, είναι πολιτική της
κυβέρνησης, είναι πολιτική του ΠΑΣΟΚ. Επομένως, είναι αυτονόητο ότι δεν
υπάρχουν διαφωνίες στην πολιτική, υπάρχουν όμως διαφορές στους χειρισμούς για
την υλοποίησή της.

Από εκεί και πέρα, δεν δέχομαι τη λογική ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ένα
«καθυστερημένο» κόμμα, που θα αναλάβουν να το εκπολιτίσουν κάποιοι. Ιστορικά,
όσοι θεώρησαν καθυστερημένο το ΠΑΣΟΚ, βρήκαν τον μάστορά τους. Κι αυτός δεν
είναι άλλος από τον ελληνικό λαό.

Κοιτάξτε, το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν προήλθε από παρθενογένεση. Γνωριζόμαστε όλοι,
μας γνωρίζουν και μας κρίνουν όλοι. Και δεν διακρίνει ο πολίτης μεταξύ «καλών»
και «κακών» στο ΠΑΣΟΚ. Σε αντίθεση με ορισμένους στον χώρο μας, οι πολίτες μας
κρίνουν συνολικά. Γι’ αυτό, οφείλουμε να σεβόμαστε και τους πολίτες και το ΠΑΣΟΚ.

ΕΡ.: Η κυβέρνηση φιλοδοξεί να εντάξει τη χώρα στην ΟΝΕ την 1/1/2001.
Δεδομένου ότι το ένα από τα κριτήρια, ο πληθωρισμός, εμπίπτει και στις δικές
σας αρμοδιότητες, πόσο αισιόδοξη είστε για την επίτευξη του στόχου; Και κάτι
συναφές: το νερό που φέρεται να βάζει η κυβέρνηση στο… κρασί των
διαρθρωτικών αλλαγών, μήπως είναι εις βάρος του στόχου;

ΑΠ.: Το «νερό στο κρασί» αφορά την υπόθεση της διευθέτησης του χρόνου
εργασίας. Κοιτάξτε, ήμουν μεταξύ εκείνων που εισηγήθηκαν την απάλειψη της
σχετικής διάταξης, για τον απλούστατο λόγο ότι η αλλαγή του ωραρίου με
μονομερή διευθυντική απόφαση δεν προσφέρει τίποτα, στην πραγματικότητα, στη
δική μας αγορά. Επομένως, δεν μπορούμε να μιλάμε για «νερό στο κρασί», αλλά
για «γάργαρο νερό» στη συγκεκριμένη περίπτωση. Κι εδώ συνίσταται το όλο
ζήτημα. Πώς θα προχωρήσουμε τις απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές χωρίς
υπαναχωρήσεις, αλλά και χωρίς κριτικούς δογματισμούς.

Τώρα, σε ό,τι αφορά τον πληθωρισμό, θέλω να είμαι σαφής. Στο υπουργείο έχει
γίνει, πιστεύω, μια πολύ σοβαρή δουλειά. Ο κ. Χρυσοχοΐδης έχει ξημερώσει
πολλές φορές στην Κεντρική Αγορά και είδατε πόσο περιορίστηκαν οι επιπτώσεις
της υποτίμησης.

ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ

Από την άλλη πλευρά, έχω ήδη επισημάνει ότι έχουμε μπει στον «σκληρό πυρήνα»
του πληθωρισμού και η επίτευξη του στόχου, που θα είναι και η πιο δύσκολη
δουλειά εν όψει της ένταξής μας στο ευρώ, πρέπει να γίνει στη βάση μιας
συντονισμένης προσπάθειας.

Για παράδειγμα, δεν νοείται πλέον να συγκρατούμε τις τιμές στα οπωροκηπευτικά
και από την άλλη να αυξάνονται σε διψήφια ποσοστά οι τιμές των εισιτηρίων των
πλοίων, που επιβαρύνουν και τη μεταφορά των οπωροκηπευτικών. Εδώ χρειάζεται
καλύτερος συντονισμός.

ΕΡ.: Η υπόθεση της Ολυμπιακής και, εν συνεχεία, η υπόθεση της Ιονικής, για
μεγάλο μέρος του κόσμου συνδέθηκαν με «λάθος χειρισμούς» από μέρους της
κυβέρνησης ­ ουκ ολίγοι, μάλιστα, μιλούν για «γκάφες». Δεδομένης της απουσίας
συνολικής και ενδελεχούς αυτοκριτικής και αποτίμησης των συγκεκριμένων
εγχειρημάτων, τι μας διασφαλίζει ότι δεν θα ξαναδούμε παρόμοιες «γκάφες» και
στα άλλα εγχειρήματα ­ είτε λέγονται ΕΛΤΑ, είτε ΟΣΕ, είτε ΕΥΔΑΠ κ.λπ.;

ΑΠ.: Ήμουν μεταξύ εκείνων που έκαναν κριτικές επισημάνσεις για τους χειρισμούς
στην Ολυμπιακή ­ και, μάλιστα, τότε είχα δεχθεί ανοίκεια επίθεση μέσω
«διαρροών» στον Τύπο, από ορισμένους που μπερδεύουν τη διακυβέρνηση με τα
προσωπικά τους κόμπλεξ.

Ας είναι. Δεν θα μας σταματήσουν οι ολίγοι τυφλοπόντικες που, δυστυχώς,
υπάρχουν σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Δεν αξίζει να ασχολούμαστε μαζί
τους. Οι πολίτες κρίνουν εμάς κι όχι αυτούς που κρύβονται στο σκοτάδι της ανωνυμίας.

Από δω και πέρα, λοιπόν: Αναγνωρίζουμε τα λάθη μας. Και προχωρούμε
προσπαθώντας να μην τα επαναλάβουμε. Αιφνιδιάζουμε σε ορισμένες περιπτώσεις,
δεν σχεδιάζουμε καλά σε ορισμένες άλλες, δεν ενημερώνουμε σωστά στις
περισσότερες. Κι αυτό δεν είναι αιχμή για κάποιον, είναι μια αυτοκριτική
επισήμανση, που αφορά κι εμένα προσωπικά. Προχωρούμε λοιπόν όλοι μαζί, χωρίς
υπαναχωρήσεις, αλλά με προσπάθεια για καλύτερο σχεδιασμό και με προσπάθεια
πρώτα να πείσουμε.

ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

ΕΡ.: Κυρία Παπανδρέου, με δεδομένη τόσο την ευρωπαϊκή όσο και την ελληνική
εμπειρία, πιστεύετε πραγματικά ότι μπορούν να υπάρξουν ιδιωτικοποιήσεις ­
διαρθρωτικά μέτρα, αν θέλετε ­ χωρίς συγκρούσεις;

ΑΠ.: Πολύ πρόσφατα, επισκεφθήκαμε με τον Πρωθυπουργό τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά,
της Ελευσίνας και τα διυλιστήρια των Ελληνικών Πετρελαίων.

Καθεμία περίπτωση είναι ξεχωριστή: Στο Σκαραμαγκά υπάρχει ένας «συνεταιρισμός»
των εργαζομένων και της ΕΤΒΑ, στην Ελευσίνα υπάρχει πλήρης ιδιωτικοποίηση και
στα Ελληνικά Πετρέλαια μερική μετοχοποίηση.

Και τα τρία μοντέλα δουλεύουν απολύτως ικανοποιητικά και για τις ίδιες τις
επιχειρήσεις και για τους εργαζόμενους. Μάλιστα, η κ. Διαμαντοπούλου, που τόσο
δούλεψε για την πώληση των Ναυπηγείων Ελευσίνας, μου έλεγε τις προάλλες ότι θα
ήταν πολύ σημαντικό να μπορούσαν οι εργαζόμενοι της Ιονικής να μοιραστούν την
εμπειρία των εργαζομένων στην Ελευσίνα. Σας θυμίζω ότι κι εκείνοι ήταν στους
δρόμους πριν από έναν χρόνο. Σήμερα, όμως, η θέση τους είναι διαφορετική,
γιατί διασφαλίστηκαν οι θέσεις εργασίας μέσα από την ανάπτυξη και προοπτική
της επιχείρησης. Η γνώμη μου είναι ότι ο μη ενημερωμένος εργαζόμενος είναι ο
χειρότερος προστάτης των ίδιων, των δικών του συμφερόντων. Και σ’ αυτό δεν
έχουν μόνον οι εργαζόμενοι ευθύνες. Κυρίως, τις έχουμε εμείς.

«ΠΕΡΑΣΑΜΕ από την ποινικοποίηση της διαφορετικής άποψης στην υπερβολή της
εσωκομματικής ελευθερίας», υποστηρίζει η Βάσω Παπανδρέου, αποτιμώντας τρόπον
τινά την πορεία του κόμματός της τα τελευταία χρόνια. Χωρίς να κρύβει πάντως
την εκτίμησή της για τον Πρωθυπουργό, αρνείται να τοποθετηθεί για το σενάριο
του ανασχηματισμού:

ΕΡ.: Στις «κόντρες» που κατά καιρούς αναφύονται, υπήρξε και μια δική σας με
συνεργάτες του Πρωθυπουργού. Μήπως, κ. Παπανδρέου, ο όρος «περιβάλλον» είναι
σύμφυτος με τη θέση του Πρωθυπουργού ή πιστεύετε ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει
για την περίπτωση του Κώστα Σημίτη;

ΑΠ.: Ο κ. Σημίτης είναι ένας Πρωθυπουργός που δουλεύει για τη χώρα, και
δουλεύει πολύ και αποτελεσματικά. Πιστεύω ότι οι πάντες το αναγνωρίζουν αυτό.

Από εκεί και πέρα, θα ήθελα να πω το εξής: Πάντοτε υπάρχουν ορισμένοι που
θέλουν να «μικρύνουν» έναν υπουργό ή έναν Πρωθυπουργό. Κι αυτοί δεν είναι
αναγκαστικά μακριά του.

ΕΡ.: Είστε η μια από τους τέσσερις της ομάδας των «τεσσάρων». Τον
τελευταίον καιρό, όμως, το όνομά σας συνδέεται περισσότερο με αυτό που συνήθως
αποκαλείται «ιστορικό ΠΑΣΟΚ» και με συντρόφους σας που στο συνέδριο του ’96
δεν βρέθηκαν στην ίδια πλευρά με σας. Δυόμισι χρόνια μετά την ανάδειξη του κ.
Σημίτη στην πρωθυπουργία, πιστεύετε ότι το «αίτημα του εκσυγχρονισμού» έχει
πάψει να υφίσταται και ότι το αντίστοιχο ρεύμα στο ΠΑΣΟΚ έχει αυτοκαταργηθεί;

ΑΠ.: Κοιτάξτε, ίσως υπάρχει κάποια παρεξήγηση, το βλέπω σε αρκετές
περιπτώσεις, με την υπόθεση των «4». Στο ΠΑΣΟΚ υπήρχε έλλειμμα εσωκομματικής
δημοκρατίας και μάλιστα σημαντικό το 1994.

Πιστεύω ότι η συμβολή των «4», που είναι βεβαίως ένα κομμάτι του λεγόμενου
ιστορικού ΠΑΣΟΚ, ήταν καθοριστική για να μειωθεί σημαντικά το έλλειμμα αυτό.
Μέχρις υπερβολής θα έλεγα, από τη στιγμή που έχουν ακουστεί κριτικές με
προσβλητικές φράσεις τόσο για τον πρόεδρο όσο και για πολλούς από εμάς.

Περάσαμε από την ποινικοποίηση της διαφορετικής άποψης στην υπερβολή της
εσωκομματικής ελευθερίας. Είναι ωστόσο μια υπερβολή που κάθε κόμμα ζει. Μια
μετάβαση. Οφείλουμε όλοι να ζήσουμε μ’ όλες αυτές τις υπερβολές.

Μιλήσατε για «ρεύμα εκσυγχρονιστών». Θεωρώ ότι αυτά είναι δημοσιογραφικές
ευκολίες. Πιστεύω ότι στο ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχουν περισσότερο ή λιγότερο
εκσυγχρονιστές, όπως δεν υπάρχουν περισσότερο ή λιγότερο πατριώτες.

«ΔΙΑΣΠΑΣΤΗ της παράταξης» και «δούρειο ίππο» της Δεξιάς χαρακτηρίζει τον
Δημήτρη Τσοβόλα η υπουργός Ανάπτυξης. Όταν της επισημαίνουμε ότι προσφάτως και
η ίδια προσωπικά, αλλά και το ΠΑΣΟΚ συνολικά, είχαν ανεβάσει τους τόνους
έναντι του προέδρου του ΔΗΚΚΙ, η Βάσω Παπανδρέου είναι κατηγορηματική:

«Με τον κ. Τσοβόλα υπάρχει ένα θέμα. Πράγματι υπέφερε από τις μεθοδεύσεις του
’89. Πράγματι αγωνίστηκε. Θα συμφωνήσω ότι η τότε ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ίσως τον
αδίκησε. Αυτό, όμως, δεν του δίνει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί ο ίδιος τις
ίδιες μεθόδους. Ο κ. Τσοβόλας ζητούσε πέρυσι να με παραπέμψει για την υπόθεση
του Φλοίσβου. Μια εβδομάδα αργότερα, αφού είχε ψηφίσει την παραπομπή μου στη
Βουλή, με δικαίωσε απόλυτα το Συμβούλιο της Επικρατείας. Ο κ. Τσοβόλας, ως
ένας άνθρωπος που σπιλώθηκε, όπως σπιλώθηκα άδικα κι εγώ τότε, όφειλε να είναι
ο πρώτος που θα ζητούσε μια απλή συγγνώμη. Δεν το έπραξε. Δεν πειράζει, μας
κρίνει ο ελληνικός λαός, ο οποίος δεν κρίνει μια μόνο φορά αλλά καθημερινά.

Ο πρόεδρος του ΔΗΚΚΙ είναι ένας διασπαστής της δημοκρατικής παράταξης. Οφείλει
δε, καθώς αναζητεί παντού δήθεν συνωμοσίες εναντίον του, να γνωρίζει τούτο: Το
’89 δεν έγινε γι’ αυτόν αλλά για τον Α. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ.

Φθάσαμε, λοιπόν, σήμερα να με κατηγορεί για συναλλαγή με τη Δεξιά ­ για να
επιμηκύνω δήθεν τη θητεία μου στις Βρυξέλλες ­ και να τον διαψεύδει και τότε
και τώρα ο κ. Μητσοτάκης. Εκεί φθάσαμε.

Φθάσαμε σήμερα να είναι ο «κρίσιμος σύμμαχος», ο «δούρειος ίππος» της Δεξιάς,
στην προσπάθειά της να ρίξει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Φθάσαμε σήμερα στο σημείο να είναι ο κ. Τσοβόλας ο τιμητής του Παπανδρέου και
του Γεννηματά, και να έχει ως κομματικό μηχανισμό εκείνους που δεν αντέχουν
την ήττα στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ. Χάθηκε η αξιοπρέπεια. Πρέπει,
όμως, να γνωρίζει ότι η δημοκρατική παράταξη υπέφερε πολλά μέχρι να ενωθεί από
τον Ανδρέα Παπανδρέου και δεν συγχωρεί διασπαστές».