Ο αρχηγός ξαναβρήκε …τη φωνή του

ΠΑΡΙΣΙ

«Αρκετά παίξαμε… Καιρός να δείξουμε ότι δεν ήταν παρά μια παρένθεση το
παιχνίδι με τη Νορβηγία. Ο Ντούνγκα θα είναι η φωνή μου για όλους στον
αγωνιστικό χώρο».

Ο Μάριο Λόμπο Ζαγκάλο δεν άφησε ούτε λεπτό στους παίκτες του, έστω και για μια
λέξη. Ήξερε τα πάντα και όλα όσα συμβαίνουν στη Γαλλία, ιδιαίτερα μετά την
ήττα από τη Νορβηγία.

Γιατί όμως όλα αυτά την παραμονή του αγώνα με τη Χιλή, τους αιώνιους
αντιπάλους στο Κόπα Αμέρικα, στους προκριματικούς Παγκόσμιου Κυπέλλου ή στις
αναμετρήσεις στο Κόπα Λιμπερτανδόρες; Πολλές οι εξηγήσεις. Μια όμως έχει
ειδικό χαρακτήρα: μετά τον διαξιφισμό Μπεμπέτο – Ντούνγκα στον αγωνιστικό
χώρο, που κατέγραψαν οι κάμερες, ο αρχηγός της «Σελεσάο» δέχθηκε αυστηρές
επικρίσεις από τον Ζαγκάλο αλλά και από τον Ζίκο. Έτσι, αποφάσισε να μην
ξαναμιλήσει στο γήπεδο σε κανέναν για ό,τι και να κάνει. Αποτέλεσμα, ένας
έμπειρος παίκτης και συνάμα αρχηγός να παίζει βουβός και χωρίς καμία
διαμαρτυρία στον διαιτητή ή τους συμπαίκτες του. Ο Ντούνγκα, έξυπνος, άφησε
τους άλλους να εκτεθούν. Κι αυτό φάνηκε στο παιχνίδι με τη Νορβηγία, όπου στη
φάση του πέναλτι ήταν ο μόνος που δεν πήγε να διαμαρτυρηθεί στον διαιτητή…
(αποδείχθηκε βέβαια ότι ίσως να είχε δει πράγματι το τράβηγμα του Άλντερ από
την φανέλα και το σωστό πέναλτι).

Όταν μιλάει ο αρχηγός οι άλλοι σωπαίνουν. Ο Ντούνγκα αποκτάει ξανά φωνή

Ο Ζάγκαλο κατάλαβε πως τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά και χθες συγκάλεσε ευρεία
σύσκεψη στην οποία ήταν καταπέλτης: «Δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς. Ο
κόσμος θέλει να δει την πραγματική Βραζιλία. Αρκετά παίξαμε σε χαμηλούς
τόνους. Τώρα, σειρά έχουν οι πράξεις και όχι τα λόγια. Γι’ αυτό, από εδώ και
στο εξής στο γήπεδο ο δικός μου λόγος θα είναι μόνον εκείνος που θα λέει ο Ντούνγκα…

Λίγο πριν, ο Άλντερ είχε δηλώσει στην τηλεόραση της πατρίδας του: «Αν ο
Ντούνγκα δεν μιλήσει και δεν έχουμε πάλι κοντά μας τον αρχηγό, δεν μπορούμε να
κερδίσουμε κανέναν αντίπαλο».

Μεταφέρθηκε στον παίκτη η φράση αυτή κι εκείνος βρήκε την ευκαιρία στη
συγκέντρωση να πει: «Ο λόγος είναι ασήμι. Η σιωπή, όμως, χρυσάφι»…

Και μετά τις διευκρινίσεις, οι Βραζιλιάνοι, κάπου 500, που περίμεναν έξω για
ν’ ακούσουν τα συμπεράσματα, πήραν βαθιά ανάσα, όταν έμαθαν ότι «ο αρχηγός… μίλησε».

Φαίνονται παράξενα όλα αυτά. Όμως, για έναν που έχει ζήσει κοντά στους
Βραζιλιάνους σε μεγάλες διοργανώσεις δεν μπορεί παρά να θεωρεί το κάθε τι
φυσιολογικό: «Το ποδόσφαιρο στη Βραζιλία είναι ο Θεός. Έστω, ο επίγειος
θεός… έσπευσε να διορθώσει ο φίλος Σαμπάιο Ντα Λίμα – Κρουζέιρο, από το Σάο
Πάουλο, που αντικρίζει κάθε ημέρα την εικόνα του Χριστού επί μία ώρα, κάνοντας
προσευχές και μετά ξεκινά για το σταθμό του τρένου, όπου είναι υπάλληλος…

Ο Ρονάλντο χαμηλώνει το κεφάλι, σφίγγει τα δόντια και έτοιμος για την
καινούργια αρχή που ζήτησε ο προπονητής του, περιμένει έναν φίλο από τα παλιά
να τον συναντήσει στον αγωνιστικό χώρο: τον Ζαμοράνο.

Συμπαίκτες στην Ίντερ και φίλοι αγαπημένοι, ο Χιλιανός είναι ο απαραίτητος
συνοδοιπόρος στο καμπιονάτο. Και μάλιστα, κάθε φορά που παίζει από την αρχή ο
Ζαμοράνο, ο Ρονάλντο παίρνει ανάσα και ανακουφίζεται, αφού ξεμαρκάρεται πιο
εύκολα και βρίσκει διαδρόμους για γκολ.

Χθες, λοιπόν, οι δύο φίλοι δέχθηκαν ταυτόχρονο τηλεφώνημα του προέδρου της
Ίντερ, Μοράτι που τους συνεχάρη αλλά και τους γνωστοποίησε ότι «θα βρίσκεται
στην κερκίδα του Παρκ ντε Πρενς για να τους χειροκροτήσει».

«Πρόεδρε, σας περιμένουμε στο Παρίσι. Ελάτε να δείτε πώς θα νικήσω τον
Ρονάλντο…» είπε ο Ζαμοράνο στον πρόεδρό του και αμέσως πήρε την απάντηση:
«Εγώ θέλω να δω τι θα κάνεις, όταν σημειώσω γκολ. Θα’ ρθεις κατά λάθος να με
φιλήσεις και να με σηκώσεις στα χέρια σου, όπως στην Ίντερ…».

«Μόνο από λάθος και από ενθουσιασμό για σένα προσωπικά. Όχι για τη Βραζιλία»
ήταν η «ατάκα» του Χιλιανού.