Το ρέιβ με τα μάτια δύο μαθητών

Κάνουν ή όχι χρήση ναρκωτικών οι ρέιβερ; Πουλούν, αγοράζουν και γενικώς
εμπορεύονται απαγορευμένες ουσίες, εκεί στις πλαγιές της Στενής, στη φάρμα των
Οινοφύτων, στη Βαρυμπόμπη;

Ρέιβ πάρτι; «Πήγαμε, χορέψαμε, αλλά δεν κολλήσαμε»

ΚΑΙ ΤΙ τέλος πάντων κάνουν όλοι αυτοί οι πιτσιρικάδες με τα γυαλιά ηλίου και
τα πολύχρωμα ρούχα στο δάσος μέχρι την ανατολή;

«Το ρέιβ; Ναι, είχα πάει σ’ ένα ρέιβ στην Βαρυμπόμπη όταν ήμουν δεκαέξι. Τότε
ήταν που ξεκινούσε η φάση στην Ελλάδα και γενικά ήταν πιο απάτσι στυλ, πιο
αυθεντικά. Σιγά σιγά όμως οι ιθαγενείς που έκαναν ρέιβ για την παρέα τους
σταμάτησαν και το πράγμα έγινε εμπορικό. Μπήκαν ντι-τζέι, κλαμπ, είσοδος και
γενικά κύλησε πολύ χαρτί. Σίγουρα κάποιοι κάνουν και χρήση, αλλά όχι όλοι. Το
θέμα είναι να μπορείς ν’ ανέβεις μόνος σου, χωρίς ουσίες».

ΠΡΕΠΕΙ Ν’ ΑΝΤΕΧΕΙΣ

Ο Θάνος: «Σημασία έχει ν’ ανεβάζεις μ’ άλλους τρόπους την αδρεναλίνη σου, όχι κάνοντας χρήση»

Ο Θάνος σταμάτησε να πηγαίνει σε ρέιβ. Όχι όμως και σε κλαμπ. Ήταν μια φάση κι
αυτή στη ζωή του που τελείωσε. Τώρα στην ηλικία των 20 και κάτι προτιμά ν’
ανεβάζει την αδρεναλίνη του κάνοντας σερφ στη θάλασσα. Η ηλικία θεωρείται
πάντως καθοριστική για την υπόθεση. Όπως λένε οι γνώστες, οι ρέιβερ είναι
μεταξύ 16-22 χρόνων για ν’ αντέχουν στις κακουχίες. «Γιατί ξεκινάς να πας
κάπου, χωρίς να ξέρεις πού, χωρίς καν να είσαι σίγουρος γι’ αυτό που θα γίνει.
Ε, δεν πρέπει ν’ αντέχεις;».

Τα ρέιβ πάρτι είναι σε μια κατάσταση ημιπαρανομίας: «Μόνο φορολογικά να το δει
κανείς, βλέπει τι γίνεται», λέει ανώνυμα ντι-τζέι που έχει παίξει μουσική σε
ρέιβ. «Όσο για τα ναρκωτικά… Γιατί δεν κάνουν οι αστυνομικοί έφοδο ένα βράδυ
σε κλαμπ της παραλίας και αλλού, εκεί που η κόκα κυκλοφορεί σαν τα παγάκια; Ο
δεκαεξάχρονος με το τσιγάρο στην τσέπη μας πείραξε; Που στο κάτω-κάτω δεν έχει
πάνω του παρά μόνο το χαρτζιλίκι του μπαμπά;».

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΡΕΪΒ

Κι επειδή το φως των λέιζερ δεν αρκεί για να κατανοήσει ο αδαής τι είναι το
ρέιβ και τι γίνεται σ’ ένα ρέιβ πάρτι, «ΤΑ ΝΕΑ» δημοσιεύουν το κείμενο δύο
μαθητών από το 2ο Λύκειο Ρεθύμνου, που κυκλοφόρησε στις σελίδες της «Σχεδίας»
­ μιας εφημερίδας που βραβεύτηκε στον 5ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μαθητικών
Εφημερίδων. Οι υπογραφές είναι της Ίλιας Αρχοντάκη και του Γρηγόρη Σταυριδάκη.

«Κάποιοι από σας, ίσως τη βλέπετε επιφυλακτικά, άλλοι “πωρώνεστε” και
“χτυπιέστε” στο άκουσμά της κι άλλους απλά σας παρασέρνει στο ρυθμό της “αν
τύχει”. Βασική προϋπόθεση για να σας “μιλήσει” το άρθρο αυτό είναι ν’
απαλλαχτείτε, έστω και για λίγη ώρα, από κάθε είδους προκαταλήψεις κι έτσι να
μπορέσετε να δείτε το θέμα σφαιρικά.

Ασφαλώς θα καταλάβατε ότι μιλάμε για τη σύγχρονη ηλεκτρονική μουσική σκηνή,
κοινώς τη rave, αυτήν την κυρία που δείχνει να έχει κατακτήσει πολλούς από
τους νέους της εποχής μας.

Αρχικά, η λέξη “rave” σημαίνει παραλήρημα, έννοια που δεν είναι καθόλου άσχετη
με αυτήν που έχει πάρει σήμερα. Εξάλλου κι όλα τα άλλα είδη που περιλαμβάνει,
όπως trance, jungle, goa, goa trance, κάποια παρόμοια ερμηνεία έχουν. Η rave
δεν είναι μόνο ένα είδος μουσικής, αλλά και μια ολόκληρη ιδεολογία, μια μόδα·
επηρεάζει τη ζωή, τη σκέψη, το ντύσιμο, τις κοινωνικές σχέσεις των φανατικών.

Πρόκειται για ένα είδος χορευτικής μουσικής που δημιουργείται από Η/Υ κι έχει
δυνατό beat κι επαναλαμβανόμενο θέμα. Γεννήθηκε στην Αγγλία και ταξίδεψε
γρήγορα σε όλο τον κόσμο. Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι ο d.j. παίζει ένα πολύ
σημαντικό ρόλο στο πώς θα ακουστεί ένα κομμάτι. Για παράδειγμα, ένας έμπειρος
d.j. μπορεί να συνδυάσει ένα μουσικό κομμάτι μ’ ένα συγκεκριμένο beat για ένα
διαφορετικό άκουσμα.

Αναμφισβήτητα, υπάρχουν κάποια στοιχεία στα οποία στηρίζεται η rave ως είδος
μουσικής. Κατ’ αρχήν, το “fealling”, όπως λένε, που σε “ανεβάζει” και η
εκστατική κατάσταση στην οποία σε φέρνει η ατμόσφαιρα. Λέγοντας ατμόσφαιρα,
εννοούμε την ένταση, τα μπάσα, τα φωτορυθμικά, τη διακόσμηση του χώρου, το
αλκοόλ, έστω και σε μικρές ποσότητες και μερικές φορές και άλλες ουσίες. Ο
ρυθμός μιλάει στη γλώσσα του σώματος, σε παρασέρνει και είναι τόσο έντονος που
σε απογειώνει.

Βασικό, επίσης, είναι ότι ακούγοντας rave σ’ ένα club, μπαίνεις σ’ έναν άλλο
κόσμο, χωρίς ανησυχίες, υποχρεώσεις, προβλήματα, άρα και χωρίς άγχος· νιώθεις
χαρούμενος. Με άλλα λόγια, σου δίνει την ευκαιρία να ξεφύγεις από την
πραγματικότητα και την καθημερινότητα, να χαλαρώσεις.

Σε αντίθεση με το κοινωνικό σύνολο, όπου όλοι ασχολούνται με το πώς
συμπεριφέρεσαι, δηλαδή σε κρίνουν και σε κατακρίνουν, μέσα σε τέτοιους χώρους
κανένας δεν νοιάζεται για το υπόλοιπο εξωτερικό περιβάλλον, αφού όλοι
βρίσκονται στον κόσμο τους.

Η “μουσική” αυτή δεν σε αναγκάζει να σκέφτεσαι κάτι συγκεκριμένο, αλλά σου
αφήνει το περιθώριο να φανταστείς ό,τι θες και όπως το θες, ακόμα και να μη
σκεφτείς τίποτα, απλά να διασκεδάσεις με τον τρόπο σου.

Τέλος, γεγονός είναι ότι ο σημερινός νέος έχει ένα σωρό απασχολήσεις και
προβλήματα, με αποτέλεσμα να συσσωρεύει πολλή ενέργεια μέσα του. Ο γεμάτος
ένταση χορός και οι δυνατοί ρυθμοί τον βοηθάνε να ξεσπάσει και να εκτονωθεί.
Επειδή μέσα στα clubs γίνεται μεγάλη διακίνηση ουσιών, δικαιολογημένα αρκετοί
πιστεύουν ότι όλοι όσοι είναι οπαδοί της μουσικής είναι απαραίτητα και χρήστες
ναρκωτικών, ενώ αυτό δεν ισχύει πάντα. Σίγουρα υπάρχουν αυτοί που πράγματι
κάνουν χρήση, όμως δεν είναι σωστό αν τα ισοπεδώνουμε όλα. Εξάλλου, σε όλους
τους χώρους που συγκεντρώνονται νέοι, διακινούνται ναρκωτικά ­ κακό αυτό,
δυστυχώς όμως αποτελεί πραγματικότητα.

Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε κι αυτούς που είναι κατά της rave, κι αυτοί
κάπου δίκιο θα έχουν. Πολλοί παραδέχονται ότι η rave δεν αποτελεί τέχνη, ούτε
από πλευράς δημιουργικότητας ούτε από πλευράς αισθητικής απόλαυσης ούτε από
πλευράς τρόπου εκτέλεσης. Λέγοντας δημιουργικότητα, εννοούμε μες στο κάθε
κομμάτι να φαίνεται η προσωπική έμπνευση και το μοναδικό στιλ του κάθε
συνθέτη. Με λίγα λόγια, αυτό που πολλοί ισχυρίζονται, ότι η rave δεν είναι
τέχνη, αλλά τεχνική.

Έπειτα, τα περισσότερα κομμάτια της rave δεν έχουν στίχους ­ κι απ’ αυτά που
έχουν αναμφισβήτητα δεν βγαίνει κανένα ουσιώδες νόημα π.χ. The summer is crazy
tonight, la, la, la… Επειδή δεν έχουν στίχους, δεν προσπαθούν να περάσουν
κάποιο μήνυμα, δεν προβληματίζουν τον ακροατή, δεν τον παρακινούν να σκεφτεί.

Αναφέραμε αρχικά ότι η rave σε κάνει να ξεχνάς, να ξεφεύγεις από τα προβλήματα
που σε απασχολούν. Αν το σκεφθεί όμως κανείς αντικειμενικά, το κάνει μ’ ένα
τρόπο όχι υγιή, που δεν σέβεται το μυαλό του ανθρώπου. Δηλαδή για να μην
υπάρξουν παρεξηγήσεις, εννοούμε ότι η rave δεν σε προτρέπει να σκεφθείς ενώ
διασκεδάζεις τη στιγμή που θα μπορούσε να τα συνδυάσει και τα δύο.

Επειδή καθένας βρίσκεται στον κόσμο του, όταν ακούει rave και δεν ασχολείται
με τους άλλους, δεν υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία και αποξενώνεται.

Μέσα σ’ αυτήν την κοινωνία που έχουμε καταντήσει όλοι ρομποτοειδή ανθρωπάκια,
που λειτουργούμε πάντα με βάση προγραμματισμού, που αφέντης είναι το χρήμα,
συνεπώς κι η μηχανή, αφού “είναι πιο ανέξοδη και πιο αποτελεσματική”, φτάσαμε
στο σημείο ακόμα και η μουσική μας να είναι γέννημά της, διαπίστωση που μας
στενοχωρεί. Η μουσική που, σε τελευταία ανάλυση, είναι από τα λίγα πράγματα
που μας θυμίζουν ότι είμαστε άνθρωποι και όχι μηχανές.

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ “ΙΝ”

Ακόμα, από προσωπικές εμπειρίες έχουμε διαπιστώσει ότι υπάρχουν πολλά άτομα,
τα οποία δεν ακούν rave επειδή πραγματικά τους αρέσει, αλλά για να είναι στη
μόδα, για να γίνουν αρεστοί, για να είναι “in”. Μοιάζουν με ζώα, που άκριτα κι
απερίσκεπτα κάνουν ό,τι τους προστάξει ο βοσκός. Στη συγκεκριμένη περίπτωση,
στον ρόλο του “βοσκού”, είναι άλλοτε η μόδα, άλλοτε οι φίλοι…

Συνέπεια αυτού είναι η μαζοποίηση. Όλοι γινόμαστε ίσοι κι όμοιοι, ακούμε την
ίδια μουσική, ντυνόμαστε με τα ίδια ρούχα, σκεφτόμαστε ­ ή δεν σκεφτόμαστε ­
με τον ίδιο τρόπο. Χάνουμε με λίγα λόγια την ταυτότητά μας, την προσωπικότητά
μας. Είμαστε πια “ένας από τους πολλούς”.

Τέλος, γεγονός είναι ότι η rave απαιτεί πολλή ενέργεια, για να μπορείς να
ανταποκριθείς στον ξέφρενο χορό που εμπνέει. Έτσι, συχνά αποτελεί κίνητρο για
λήψη ναρκωτικών. Αυτά, ως γνωστόν, σου δίνουν μια ψευδή αίσθηση ευφορίας και
μια προσωρινή εντύπωση ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα. Σου δίνουν τη δύναμη να
αντέξεις λίγο περισσότερο. Με τι συνέπειες όμως; Ασ’ το, καλύτερα πιες
Caotonic “με 11 βιταμίνες και σίδηρο”.

Αυτό που επιδιώκουμε εμείς είναι να σας βοηθήσουμε να βρείτε τη χρυσή σας
τομή. Όλοι εσείς που τη βρίσκετε “τέλεια” και δε σηκώνετε “μύγα στο σπαθί
σας”, σκεφτείτε λίγο και όλα αυτά τα κατά. Δεν θα σας βλάψει! Κι εσείς που
είστε κατηγορηματικά αντίθετοι ­ τι νομίζετε, ότι θα σας ξεχνούσαμε εσάς; ­
εγκαταλείψτε τον δογματισμό σας, κοινώς την ξεροκεφαλιά σας και αναλογιστείτε
ότι υπάρχουν και θετικά στοιχεία σ’ αυτή τη ρημάδα τη rave. Τι στο καλό, δεν
μπορεί να ‘ναι κι εντελώς για τα σκουπίδια…!».

Ίλια Αρχοντάκη Α5

Σταυριδάκης Γρηγόρης Β1

* Για τους μη αγγλομαθείς «crave» σημαίνει «έχω σφοδρή, έντονη
επιθυμία για κάτι».