Ο Ντιέγκο δεν μένει πια εδώ

ΣΤΗΝ μετα-Μαραντόνα εποχή η Αργεντινή ψάχνει και πάλι τον δρόμο προς την
κορυφή. Εκεί δηλαδή που την είχε οδηγήσει το 1978 ο αρχηγός της Ντανιέλ
Πασαρέλα (τώρα είναι προπονητής στην ομάδα) και το 1986 ο Ντιέγκο Αρμάντο
Μαραντόνα, ίσως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του κόσμου. Η Αργεντινή είναι μία
από τις πλέον ιστορικές ομάδες του παγκοσμίου κυπέλλου και από το 1958 δίνει
ανελλιπώς το «παρών» (με εξαίρεση το 1970) στα τελικά των μουντιάλ, όπου
σχεδόν πάντα διακρίνεται. Ακόμα και όταν δεν δείχνει να έχει το καλύτερο
σύνολο, όπως συνέβη το 1990 που έφθασε μέχρι τον τελικό και χρειάστηκε ένα
σφύριγμα του Μεξικανού διαιτητή Κοντεσάλ (ανακάλυψε πέναλτι υπέρ της
Γερμανίας, έξι λεπτά πριν από το τέλος), για να «λυγίσει» με 1-0 από την σαφώς
καλύτερη ομάδα του Φρανς Μπεκενμπάουερ, η οποία όμως δεν είχε βρει έως το ’84
τον δρόμο προς τα δίχτυα.

Ο Ντιέγκο Μαραντόνα ήθελε να… χορέψει το τελευταίο τανγκό με την αγαπημένη
του εθνική ομάδα, στα 37 του και είναι σίγουρο πως αγωνιστικά δεν είχε κανένα
πρόβλημα και θα βοηθούσε σημαντικά την Αργεντινή. Όμως η καριέρα του τελείωσε
οριστικά όχι για αγωνιστικούς λόγους (βρέθηκε αρκετές φορές ντοπαρισμένος) και
έτσι έχασε την ευκαιρία να ισοφαρίσει το ρεκόρ του Μεξικάνου γκολκίπερ Αντόνιο
Καρμπαχάλ, παίζοντας σε ένα 5ο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Έστω και χωρίς τον Μαραντόνα, πάντως, η Αργεντινή δείχνει ικανή για το
καλύτερο. Άλλωστε, όταν κερδίζεις με εντυπωσιακό τρόπο την πρωταθλήτρια κόσμου
Βραζιλία (1-0) στο Ρίο, όπως συνέβη στο πρόσφατο φιλικό των δύο ομάδων, τότε
μπορείς να κερδίσεις οποιονδήποτε αντίπαλο. Η Αργεντινή έχει ένα ρεκόρ που θα
ονειρεύονταν όλες οι ομάδες του κόσμου που δεν το έχουν. Στα παιχνίδια της
(επίσημα και φιλικά) με τη μεγάλη Βραζιλία έχει περισσότερες νίκες από ήττες
(32-29) και αποτελεί μάλιστα και τον κακό δαίμονα των Βραζιλιάνων, παίρνοντας
τη σκυτάλη από την Ουρουγουάη που είχε παλαιότερα αυτό τον ρόλο.

Το βασικό πρόβλημα που απασχολεί τον τεχνικό της Αργεντινής είναι η επίθεση
της ομάδας του. Αν και διαθέτει προικισμένους παίκτες, με κορυφαίο τον
Γκαμπριέλ Μπατιστούτα (ο οποίος με 38 γκολ είναι πρώτος σκόρερ όλων των εποχών
για την ομάδα του), αλλά και τους Κρέσπο, Κανίγγια, Εσνάιντερ και Λόπεζ, είδε
στα προκριματικά τούς επιθετικούς του να σημειώνουν μόλις 23 γκολ σε 16
παιχνίδια, χάνοντας, όμως, τις δεκαπλάσιες ευκαιρίες. Σε αυτόν τον τομέα της
αποτελεσματικότητας προσπαθεί να δουλέψει σκληρά, ενώ τον απασχολεί και η θέση
του τερματοφύλακα, εκεί δηλαδή που άλλα χρόνια η Αργεντινή ξεχώριζε. Μόνο ο
Τζέρμαν Μπούργκος έδειξε κάποια θετικά στοιχεία και πιθανότατα ο παίκτης της
Ρίβερ Πλέιτ θα ξεκινά βασικός.

Εκτός από την επίθεση, πολύ δυνατή είναι η ομάδα και στο κέντρο, με έναν
παίκτη να προσελκύει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Πρόκειται για τον «Ελ μπουρίτο»
(μικρός γάιδαρος) όπως αποκαλούν στην Αργεντινή τον 24χρονο Αριέλ Ορτέγκα.
Εκπληκτική ντρίπλα, δεινός σκόρερ αφού προωθείται συχνά (πρώτος σκόρερ της
ομάδας του στην προκριματική φάση με πέντε γκολ) και άψογο κουμαντάρισμα της
ομάδας. Το 1994 ήταν αλλαγή του Μαραντόνα, αλλά στο Μουντιάλ της Γαλλίας θα
φορά τη «βαριά» φανέλα με το νούμερο 10 στην πλάτη. Ο Ορτέγκα άφησε τις
καλύτερες εντυπώσεις το 1996 στην Ολυμπιάδα της Ατλάντα, όταν έφθασε με την
Ολυμπιακή ομάδα στον τελικό της διοργάνωσης, αλλά περιορίστηκε στο ασημένιο
μετάλλιο, αφού η Αργεντινή έχασε με 3-2 από τη Νιγηρία. Υπό τη σκιά του
Μαραντόνα λοιπόν (που θα βρίσκεται στην εξέδρα), η Αργεντινή θα προσπαθήσει
στη Γαλλία να φθάσει για τρίτη φορά στο κορυφαίο σκαλοπάτι του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

Ντανιέλ Πασαρέλα. Όνομα με ιστορία

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ρεκόρ έχει βάλει στόχο ο Ντανιέλ Πασαρέλα, που αυτήν τη φορά θα
βρεθεί στο παγκόσμιο κύπελλο με την Αργεντινή στο πόστο του τεχνικού. Ο κόουτς
των Νοτιοαμερικανών θέλει να ισοφαρίσει το ρεκόρ του Μάριο Ζάγκαλο και του
Φρανς Μπεκενμπάουερ και να γίνει ο τρίτος άνθρωπος που θα έχει κατακτήσει το
παγκόσμιο κύπελλο ως παίκτης αλλά και ως προπονητής. Σε έναν κοπιαστικό
προκριματικό μαραθώνιο 16 αγώνων, στους οποίους το δυσκολότερο ήταν να
συγκεντρώσει από όλη την Ευρώπη τους παίκτες του, ο Ντανιέλ Πασαρέλα δοκίμασε
πάνω από 70 παίκτες στο δρόμο προς τη Γαλλία. Από τη στιγμή, πάντως, που
ανέλαβε την Εθνική, αμέσως μετά το Μουντιάλ του 1994, επιδίωξε να επιβάλει
στην ομάδα στρατιωτική πειθαρχία στην προσπάθειά του να την ξαναφθάσει ψηλά.

Έτσι, δεν δίστασε ­ σοκάροντας πολλούς συμπατριώτες του ­ να αποκλείσει από
την Εθνική όσους παίκτες ήταν ομοφυλόφιλοι (ανεξάρτητα εάν ήταν μεγάλα
ταλέντα), αλλά και όσους είχαν μακριά μαλλιά (όπως ο Μπατιστούτα και ο
Ρεντόντο) και όσους φορούσαν σκουλαρίκια.

Ο Μπατιστούτα χρειάστηκε να κόψει τα μαλλιά του για να τον δεχθεί και πάλι
πίσω, ενώ η κόντρα του με τον Ρεντόντο ήταν μεγάλη (ο άσος της Ρεάλ Μαδρίτης
μποϊκοτάρισε την Εθνική).

Γεννημένος το 1953, ο Πασαρέλα στα 21 του έπαιξε για πρώτη φορά στη Ρίβερ
Πλέιτ, με την οποία έκανε μεγάλη καριέρα (298 συμμετοχές, 90 γκολ, ρεκόρ για
αμυντικό και επτά πρωταθλήματα από 1974 έως 1981). Στα 25 του οδήγησε ως
αρχηγός την Αργεντινή στο θρίαμβο στο Μουντιάλ που έγινε στην πατρίδα του το
1978, ενώ και το 1986 ήταν μέλος της παγκόσμιας πρωταθλήτριας, αλλά λόγω
τραυματισμού δεν έπαιξε. Με την Εθνική σημείωσε συνολικά 24 γκολ σε 71
συμμετοχές. Τη δεκαετία του 1980 έπαιξε στη Φιορεντίνα και στην Ίντερ, ενώ στη
συνέχεια ασχολήθηκε με την προπονητική και κατέκτησε άλλα τρία πρωταθλήματα με
τη Ρίβερ Πλέιτ (1989-1993) πριν αναλάβει την εθνική ομάδα.

Είναι το αστέρι, αλλά δεν… λάμπει καλά στο μάτι του προπονητή του

«ΜΠΑΤΙΓΚΟΛ» είναι το παρατσούκλι που έχουν βγάλει οι συμπατριώτες του για τον
Γκαμπριέλ Μπατιστούτα. Τον άνθρωπο-γκολ, που μέσα σε λίγα χρόνια έχει
καταφέρει με 38 γκολ (σε 59 αγώνες) να είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών
για την Αργεντινή, ξεπερνώντας ακόμα και τον θρυλικό Ντιέγκο Μαραντόνα.

Και όμως αυτόν τον παίκτη, ο Ντανιέλ Πασαρέλα τον έχει παραγκωνίσει από την
Εθνική. Αρχικά εξαιτίας των μακριών του μαλλιών και στη συνέχεια τον Ιανουάριο
του 1997 μετά μία «λευκή» ισοπαλία με την Ουρουγουάη για τα προκριματικά του
Μουντιάλ.

«Παίζει στην ίδια θέση και έχει το ίδιο στυλ με τον Κρέσπο. Είναι σχεδόν δύο
όμοιοι παίκτες και δεν μπορούν να δουλεύουν μαζί» είπε ο Πασαρέλα και κάλεσε
και τον Κλαούντιο Λόπεζ από τη Βαλένθια για παρτενέρ του Χέρμαν Κρέσπο. Ο
Μπατιστούτα ξανάπαιξε στα προκριματικά τον Νοέμβριο (μετά 10 μήνες δηλαδή)
στον τελευταίο αδιάφορο εντός έδρας αγώνα της Αργεντινής με την Κολομβία.

Ο Πασαρέλα είχε προσωπικά με τον παίκτη από τότε που ήταν προπονητής στη Ρίβερ
Πλέιτ. Τον άφηνε συχνά στον πάγκο, ενώ το 1991 συμφώνησε να πουληθεί στην
Μπόκα Τζούνιορ. Ο Μπατιστούτα όμως όπου και αν πήγαινε έδειχνε την αξία του.
Στη Φιορεντίνα πήγε το 1991 έναντι 2,3 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ οι Ιταλοί
όταν λίγο αργότερα έμαθαν το ενδιαφέρον της Μάντσεστερ και της Μπαρτσελόνα για
τον παίκτη ανέβασαν την τιμή του στα 20 εκατ. δολάρια. Δύο φορές έχει
αναδειχθεί πρώτος σκόρερ στο ιταλικό πρωτάθλημα, ενώ είναι γεννημένος γκολτζής
και συνηθίζει να βρίσκεται πάντα στην κατάλληλη θέση για να σκοράρει. Στην
Εθνική, ο Ντανιέλ Πασαρέλα δεν θέλει πάντως να δουλεύουν όλοι για τον
Μπατιστούτα, από τον οποίο έχει ζητήσει περισσότερη κίνηση μέσα στο γήπεδο.