ΠΡΟΣΩΠΑ Η αυταπάτη του μεγαλείου

Λεχ Βαλέσα. «Αν προτείνω νωρίς το νέο κόμμα, οι πάντες θα έρθουν μαζί μου…»

Τρία χρόνια αφότου οι συμπατριώτες του τον αποδοκίμασαν στις εκλογές, ο Λεχ
Βαλέσα πιστεύει πως έχει ακόμη τόσα να κάνει ώστε δεν του φτάνουν 150 χρόνια.

Ο ΒΑΛΕΣΑ δεν έχει απαλλαγεί από την αυταπάτη του μεγαλείου. Κυκλοφορεί με
σωματοφύλακες, θέλει να τον προσφωνούν «κύριε Πρόεδρε», θεωρεί πως προβλέπει
το μέλλον. «Το 1980 είπα για πρώτη φορά ότι θα φτιάξουμε τις Ηνωμένες
Πολιτείες της Ευρώπης και τώρα έχετε ίδιο νόμισμα και παρόμοιες νομοθεσίες»,
λέει σε συνέντευξή του στην «Γκάρντιαν». «Ο κ. Γκένσερ (πρώην υπουργός
Εξωτερικών της Γερμανίας)… είχε πει ότι η Γερμανία δεν θα επανενωνόταν ποτέ.
Όταν συναντηθήκαμε πολλά χρόνια μετά, είπε, “φοβάμαι πως ό,τι μας προείπες
βγήκε αληθινό. Τι έχεις να μας πεις σήμερα;”»! Ο Βαλέσα «προβλέπει» «τις
Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, μια ενωμένη Ασία, μια ενωμένη Αφρική», ωστόσο
έχει «αμφιβολίες για τους πολιτικούς, γι’ αυτό προσπαθώ να συμμετάσχω στο μέλλον»…

Ο «αγαπημένος συνδικαλιστής της Μάργκαρετ Θάτσερ» δηλώνει πως «τα συνδικάτα
πρέπει να υπάρχουν, αλλά το ίδιο και τα αφεντικά» και εξακολουθεί να έχει για
πρότυπό του την τέως Σιδηρά Κυρία. Αφότου έχασε στις εκλογές, περνά τον καιρό
του όπως εκείνη, συμμετέχοντας στο επικερδές κύκλωμα των διεθνών σεμιναρίων
και δίνοντας μορφή σ’ ένα νέο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα. Δογματικός
καθολικός, πιστεύει ότι το νέο κόμμα του είναι άκρως σημαντικό για την
ευημερία της Πολωνίας, όχι διότι προωθεί κάποια συγκεκριμένη πολιτική, αλλά
επειδή βασίζεται «σε ηθικές αρχές»!

Η απομυθοποίηση του ήρωα συνδικαλιστή που σκαρφάλωσε στον τοίχο των ναυπηγείων
του Γκντανσκ, που έριξε το καθεστώς, που έγινε ο πρώτος Πρόεδρος της
μετακομμουνιστικής Πολωνίας έχει από καιρό ολοκληρωθεί. Πολιτικοί σχολιαστές
θεωρούν πως, ενώ είχε εξαιρετική ικανότητα να καταστρέφει, δεν είχε την
ικανότητα να δημιουργήσει κάτι νέο από τα ερείπια. Ενθάρρυνε τη μετάβαση στη
δημοκρατία, αλλά χρησιμοποίησε την εξουσία του για να καταστείλει την
ελευθεροτυπία και τα συνδικάτα, για να προστατεύσει την οικογένειά του και για
να προσπαθήσει να χειραγωγήσει το εκλογικό σύστημα. Ωστόσο ο ίδιος άλλα
πιστεύει: «Ήμουν ισχυρός, είμαι ακόμη πολύ ισχυρός· αν προτείνω πολύ νωρίς το
νέο κόμμα, οι πάντες θα έρθουν μαζί μου και αυτό θα ήταν κακό για τη
δημοκρατία», λέει ο άνθρωπος που πριν από τρία χρόνια αποδοκιμάστηκε έντονα
από τους ψηφοφόρους. Αλλά δεν θα είναι ο ίδιος υποψήφιος, οι στόχοι του είναι
διεθνείς: «Θα ήθελα να βοηθήσω στην οικοδόμηση των Ηνωμένων Πολιτειών της
Ευρώπης», εξηγεί. «Έπειτα, ως Νομπελίστας της Ειρήνης, θα ήθελα να κάνω κάτι
για την παγκόσμια ειρήνη… και η τρίτη δουλειά που θέλω να κάνω είναι η
οικολογία. Έχω αρκετή δουλειά για τα επόμενα 150 χρόνια… και μετά θα σκεφτώ
τι πρέπει να γίνει».