Χάρτινη άμυνα…

ΑΠΟ το 1978, όταν η Τυνησία έγινε η πρώτη αφρικανική ομάδα που πέτυχε νίκη σε
τελική φάση του παγκοσμίου κυπέλλου (3-1 το Μεξικό στο Μουντιάλ της
Αργεντινής), έχουν περάσει 20 χρόνια.

Η Τυνησία έχει στόχο σιγά σιγά να φθάσει την αίγλη των άλλων αφρικανικών
ομάδων, αφού ήταν αυτή που είχε ανοίξει το δρόμο. Όμως τα πράγματα στη Γαλλία
είναι πολύ δύσκολα και ουσιαστικά ο βασικός στόχος της Τυνησίας δεν είναι η
πρόκριση (με αντιπάλους όπως η Αγγλία, η Ρουμανία και η Κολομβία, ο όμιλός της
θεωρείται από τους δυσκολότερους και πιο αμφίρροπους), αλλά να πάρει
τουλάχιστον ένα βαθμό και να μη γνωρίσει τη συντριβή.

Το μεγάλο πρόβλημα για την Τυνησία είναι η στατική της άμυνα, που αποτελεί την
αχίλλειο πτέρνα της. Ο αντίπαλός της μπορεί να φθάσει άνετα στο γκολ, ενώ
δημιουργεί με ευκολία αρκετές ευκαιρίες. Στο κέντρο τα πράγματα είναι
καλύτερα, με τους Ζουμπιέρ Μπεϊά και Αμπέλ Σελίμι να οργανώνουν αρκετά
αξιόλογα την ομάδα, αλλά και να είναι οι πρώτοι σκόρερ στην προκριματική φάση,
όπου η Τυνησία δεν γνώρισε την ήττα.

Πάντως, τα πρώτα δείγματα στα φιλικά δεν ήταν ενθαρρυντικά αφού οι Αφρικανοί
γνώρισαν βαριές ήττες στην έδρα τους από την Αυστραλία (0-3) και τη
Γιουγκοσλαβία (0-3), ενώ απογοήτευσαν και στο πρόσφατο Κόπα-Άφρικα.

Ανρί Κάσπερτσακ

ΕΙΝΑΙ η τρίτη φορά που ο Ανρί Κάσπερτσακ θα βρεθεί στα τελικά Παγκόσμιου
Κυπέλλου.

Αυτή τη φορά θα είναι ως προπονητής της Τυνησίας, ενώ το 1974 στη Γερμανία και
το 1978 στην Αργεντινή ήταν ως μέλος της μεγάλης Εθνικής Πολωνίας, στην οποία
έπαιζε αμυντικός. Το 1973 η Πολωνία παίρνοντας 1-1 στο Γουέμπλεϊ από την
Αγγλία προκρίθηκε εις βάρος της στο Μουντιάλ, όπου ύστερα από εξαιρετικές
εμφανίσεις πήρε την τρίτη θέση.

Τώρα ο Ανρί Κάσπερτσακ θα βρει και πάλι μπροστά του την Αγγλία (είναι στον
ίδιο όμιλο με την Τυνησία) αλλά το έργο του θα είναι σαφώς πιο δύσκολο από
αυτό που είχε πριν από 25 χρόνια.

Γεννημένος στην Πολωνία τον Ιούλιο του 1946, ο Ανρί Κάσπερτσακ έκανε μεγάλη
καριέρα ως αμυντικός στη Σταλ Μίελετς και στην Εθνική, με την οποία εκτός των
Μουντιάλ κέρδισε και ένα ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Μόντρεαλ του
1976.

Στη συνέχεια βρέθηκε στη Γαλλία, όπου και άρχισε το κουτσάρισμα περνώντας από
τον πάγκο πολλών ομάδων (Μετς, Σεντ Ετιέν, Στρασμπούργκ, Ρασίνγκ Παρί,
Μονπελιέ) κατακτώντας ένα Κύπελλο.

Το 1993 έκανε το μεγάλο ταξίδι στην Αφρική αναλαμβάνοντας την Ακτή του
Ελεφαντοστού, με την οποία έφτασε ως τα ημιτελικά του Κόπα Άφρικα και τελικά
πήρε την τρίτη θέση στα τελικά, που έγιναν το 1994 στην Τυνησία.

Ζουμπιέρ Μπεϊά. Καλός παίκτης, κακός χαρακτήρας

ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ο εγκέφαλος της ομάδας. Ο 26χρονος Ζουμπιέρ Μπεϊά είναι ο οργανωτής
της Τυνησίας Στην προκριματική φάση ο αεικίνητος Ζουμπιέρ Μπεϊά (φτιάχνει όλο
το παιχνίδι της ομάδας του στον νευραλγικό χώρο του κέντρου) σημείωσε μόλις
τρία γκολ, αλλά το ένα αποδείχθηκε «χρυσό», αφού ήταν αυτό που ουσιαστικά
έστειλε την Τυνησία στο Μουντιάλ. Αναφερόμαστε στο γκολ εναντίον της Αιγύπτου
(1-0) στον αγώνα που έκρινε την πρώτη θέση του προκριματικού ομίλου.