Ο φόβος του ανασχηματισμού ανεβάζει το θερμόμετρο

Δύο «σταθμοί» ­ και οι δύο μέσα στο ’98 ­ αναστατώνουν το τρένο του ΠΑΣΟΚ
και έχουν θέσει σε ανεξέλεγκτη υπερλειτουργία όλα τα εσωκομματικά βαγόνια, με
κίνδυνο να βγει ο συρμός από τις ράγες.

Ο ΠΡΩΤΟΣ «σταθμός» είναι τα τέλη του Ιουνίου και ο δεύτερος σταθμός είναι τα
τέλη του Οκτωβρίου ­ τέρμα της διαδρομής είναι ο Μάρτιος του ’99, οπότε θα
πραγματοποιηθεί το συνέδριο του κυβερνώντος κόμματος.

Στον πρώτο σταθμό, δεν αποκλείεται να μη σταματήσει καν το τρένο: Βλέπετε, για
τα τέλη Ιουνίου τοποθετούν όλες οι εσωκομματικές πλευρές τους φόβους τους ή
τις εκτιμήσεις τους για έναν «διορθωτικό ανασχηματισμό»: Ο κ. Κ. Σημίτης έχει
διαμηνύσει ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει σε ανασχηματισμό αμέσως μετά τις
δημοτικές εκλογές, επειδή δεν θα ήθελε να δώσει την εικόνα ότι επιχειρεί να
«φορτώσει» το τυχόν δυσμενές για το ΠΑΣΟΚ αποτέλεσμα στις πλάτες συγκεκριμένων
μελών του Υπουργικού Συμβουλίου. «Κάτι τέτοιο θα ήταν ανέντιμο», έχει πει ο κ.
Σημίτης. Επομένως, οι δυνατότητες που απομένουν είναι δύο: Είτε «μικρός»
ανασχηματισμός τον Ιούνιο, είτε «μεγάλος» ανασχηματισμός πριν από το συνέδριο.

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΑΛΛΑΓΗ

Το ενδεχόμενο κάποιου ανασχηματισμού στα τέλη Ιουνίου, διχάζει όλες τις ομάδες
του κυβερνώντος κόμματος. Για παράδειγμα, τα «εκσυγχρονιστικά» στελέχη που
μετέχουν στην κυβέρνηση ­ και κυρίως οι «σημιτικοί» υφυπουργοί ­ δεν θέλουν
αλλαγή στο κυβερνητικό σχήμα, επειδή φοβούνται ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να
τους στοιχίσει προσωπικά.

Εν ολίγοις, τα στελέχη αυτά εκφράζουν τον φόβο ότι ο κ. Σημίτης, υπό την πίεση
της εσωκομματικής αντιπολίτευσης και εν όψει ενός δυσμενούς αποτελέσματος στις
δημοτικές εκλογές, θα μπορούσε να προχωρήσει στην ανάθεση κυβερνητικών ευθυνών
σε έναν αριθμό στελεχών του «κλίματος Τσοχατζόπουλου» ή μετριοπαθών
«προεδρικών», με στόχο να περιορίσει τους εσωκομματικούς κραδασμούς του
φθινοπώρου, στην πορεία προς το συνέδριο. Όμως, μια τέτοια κίνηση δεν μπορεί
να γίνει αν δεν βγουν από την κυβέρνηση ορισμένοι «σημιτικοί».

Τα επιχειρήματα των στελεχών αυτών είναι πιο ισχυρά μετά τη συνάντηση Σημίτη –
Χαραλαμπόπουλου και τον χειρισμό που επέλεξε να κάνει ο πρώην αντιπρόεδρος των
κυβερνήσεων Παπανδρέου. Εμφανιζόμενος να θέτει «όρους» στον Πρωθυπουργό, ο κ.
Χαραλαμπόπουλος περιορίζει ιδιαίτερα το πεδίο των κινήσεων του κ. Σημίτη ­ αν
προχωρήσει τώρα σε ανασχηματισμό, λένε οι «σημιτικοί» υφυπουργοί, θα φανεί ότι «σύρεται».

Ωστόσο, οι εκτός κυβέρνησης «εκσυγχρονιστές» βουλευτές πιέζουν τώρα πιο έντονα
για ανασχηματισμό, αλλά… άλλου τύπου. Θεωρούν κι αυτοί «λάθος» του κ. Σημίτη
τη συνάντηση με τον κ. Χαραλαμπόπουλο, όμως επιτίθενται στους «εντός» και
πρεσβεύουν μια «νέα αρχή» στο κυβερνητικό σχήμα, αλλά με αναβάθμιση της
συμμετοχής των «εκσυγχρονιστών», ώστε να έχουν και οι ίδιοι ελπίδες συμμετοχής.

ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ ΑΚΗ

Παράλληλα, τόσο οι «σημιτικοί υφυπουργοί» όσο και οι «σημιτικοί βουλευτές»
ανεβάζουν τις τελευταίες ημέρες κατακόρυφα τους τόνους απέναντι στην
εσωκομματική αντιπολίτευση. Μάλιστα, για πρώτη φορά δεν μένει στο απυρόβλητο
ούτε η πλευρά Τσοχατζόπουλου ­ ειδικά μετά τη δραστηριοποίηση του πρώην
προέδρου της ΓΣΕΕ κ. Γ. Ραυτόπουλου στο πλευρό του υπουργού Άμυνας στον Τομέα
Συνδικαλιστικού και τη σκλήρυνση της στάσης των συνδικαλιστικών στελεχών που
πρόσκεινται στον κ. Τσοχατζόπουλο.

Χαρακτηριστικές είναι οι χθεσινές δηλώσεις του κ. Γ. Φλωρίδη, αλλά και της κας
Άννας Διαμαντοπούλου, που χρησιμοποίησαν σκληρές εκφράσεις ­ έγινε λόγος και
για πρόθεση ορισμένων να ρίξουν την κυβέρνηση.

Διχασμένοι για το τι θα σημαίνει ένας ανασχηματισμός είναι και οι βουλευτές
του «κλίματος Τσοχατζόπουλου». Οι του «στενού πυρήνα» του επιτελείου του
δηλώνουν ότι θα επιθυμούσαν μεν τη συμμετοχή σ’ ένα νέο κυβερνητικό κλίμα,
αλλά μέσα από μια πολιτική συμφωνία Σημίτη – Τσοχατζόπουλου. Με τον τρόπο
αυτό, ακυρώνουν στην ουσία κάθε τέτοιο ενδεχόμενο, αλλά και επιχειρούν να
εμφανίσουν τον Πρωθυπουργό ως «δέσμιο της ομάδας του». Στην πραγματικότητα, τα
στελέχη αυτά εκτιμούν «ότι πέρασε ο χρόνος» που θα τους συνέφερε να μετάσχουν
στην κυβέρνηση. Θεωρούν ότι τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών θα ανοίξουν
τους ασκούς του Αιόλου εν όψει συνεδρίου ­ για το οποίο αφήνουν ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα.

Ωστόσο, δεν συμβαίνει το ίδιο και με τα στελέχη του «ευρύτερου κύκλου» του κ.
Τσοχατζόπουλου ­ όπου διεξάγεται και ένας παρασκηνιακός αγώνας για τον τίτλο
τού… ομαδάρχη αυτού του κύκλου, με βασικό πρωταγωνιστή τον κ. Γ. Αδαμόπουλο.
Αρκετά από τα στελέχη αυτά βλέπουν με πολύ καλό μάτι ­ και χωρίς άλλους
υπολογισμούς ­ μια ενδεχόμενη υπουργοποίησή τους και είναι χαρακτηριστικό ότι
το τελευταίο διάστημα καταβάλλουν προσπάθεια να εμφανιστούν ως «ομάδα», με
στόχο να πιέσουν για την υπουργοποίηση ορισμένων από αυτούς. Το ίδιο ισχύει
και για τους μετριοπαθείς «προεδρικούς».

ΑΣΟΣ ΣΤΟ ΜΑΝΙΚΙ

Βέβαια, το σύστημα των αντίρροπων πιέσεων εξουδετερώνεται ­ και ο κ. Κ.
Σημίτης δεν δείχνει διατεθειμένος να μπει σε μια περιπέτεια ανασχηματισμού που
θα άφηνε τελικά τους πάντες δυσαρεστημένους. Άλλωστε, στο επιτελείο του
αρχίζουν ήδη να εκφράζονται απόψεις που θέλουν να κρατείται ο ανασχηματισμός
ως «χαρτί» για την περίοδο αμέσως πριν από το συνέδριο, αφού θεωρούν πλέον
βέβαιο ότι αν οι δημοτικές εκλογές δεν «βγάλουν» θετικό αποτέλεσμα για το
ΠΑΣΟΚ, ο Πρωθυπουργός θα έχει οπωσδήποτε αντίπαλο στο συνέδριο.

Από την άλλη πλευρά, στο στρατόπεδο Τσοχατζόπουλου θέλουν να κρατούν επίσης
όλα τα «χαρτιά στα χέρια τους». Ο υπουργός Άμυνας έκανε και χθες επίδειξη της
γραμμής «κριτικής στήριξης» που έχει επιλέξει, με τα όσα είπε στο Υπουργικό
Συμβούλιο για διαφορές, αλλά μόνον στη τακτική. Το ερώτημα που απασχολεί τώρα
το επιτελείο του είναι κατά πόσον θα μπορέσει να συνεχίσει αυτή τη γραμμή ως
τις δημοτικές εκλογές, με δεδομένο το «προβοκάρισμα» που επιχειρούν ήδη οι
«εκσυγχρονιστές» για να τού αφαιρέσουν το όπλο της «έξωθεν καλής μαρτυρίας».