Θέλουν νίκη

ΕΙΝΑΙ η δεύτερη φορά (μετά το 1978) που η ομάδα του Ιράν προκρίνεται στην
τελική φάση ενός παγκοσμίου κυπέλλου. Τότε είχαν αποσπάσει μια ισοπαλία από τη
Σκωτία (1-1) και είχαν γνωρίσει βαριές ήττες τόσο από την Ολλανδία (3-0) όσο
και από το Περού (4-1). Είκοσι χρόνια μετά, ο στόχος πλέον των ανθρώπων του
Ιράν είναι να κάνουν ένα βήμα παραπάνω και να φύγουν από τη Γαλλία, αν όχι με
την πρόκριση στον επόμενο γύρο (με Γερμανία και Γιουγκοσλαβία στον όμιλο,
μάλλον δεν δικαιούνται να ονειρεύονται), τουλάχιστον με μια νίκη. Ο μοναδικός
αντίπαλος που έχουν ελπίδες να κερδίσουν είναι η ομάδα των ΗΠΑ, ένα παιχνίδι
που περιμένουν με μεγάλη αγωνία. Οι πολιτικές διαφορές των δύο χωρών (σχεδόν
πριν από 20 χρόνια Ιρανοί είχαν κρατήσει για πολλές μέρες 52 Αμερικανούς
ομήρους στην αμερικανική πρεσβεία στο Ιράν) δίνουν σίγουρα έναν ξεχωριστό τόνο
στο παιχνίδι. Αν και τα τελευταία χρόνια η ένταση έχει μειωθεί και οι σχέσεις
ΗΠΑ και Ιράν βρίσκονται σαφώς σε καλύτερο στάδιο. Το πρόβλημα του Ιράν είναι
οι συνεχείς διαξιφισμοί της ομοσπονδίας με τους εκάστοτε προπονητές, αφού
πάντα οι διοικούντες θέλουν να έχουν τον πρώτο λόγο. Ο κόσμος είναι πολύ κοντά
στην ομάδα και είναι χαρακτηριστικό ότι σε κάθε προπόνηση δίνουν το παρών
10.000-15.000 (!) φίλοι της ομάδας.

Τζαλάλ Ταλέμπι. Κάθεται στην «ηλεκτρική» καρέκλα

ΣΤΗΝ «ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ» καρέκλα του προπονητή του Ιράν κάθισε τον Ιανουάριο του 1998
ο Κροάτης Τόμισλαβ Ίβιτς που αντικατέστησε τον Βραζιλιάνο Βαλντίρ Βιεϊρά, ο
οποίος με τη σειρά του είχε διαδεχτεί τον Μαχιέλι Κοχάν. Τελικά, ούτε ο
έμπειρος Κροάτης τα κατάφερε, αφού η φιλική συντριβή (7-1) της ομάδας του από
τη Ρόμα επέφερε την απόλυσή του από τους υπεύθυνους της ποδοσφαιρικής
ομοσπονδίας του Ιράν.

Αντικαταστάτης του αυτή τη στιγμή (χωρίς να είναι σίγουρο πως θα είναι και
στον πάγκο της ομάδας στο Μουντιάλ) είναι ο Τζαλάλ Ταλέμπι. Μέλος της
ολυμπιακής ομάδας του Ιράν το 1964 στο Τόκιο, έπαιξε στην εθνική το 1975, τρία
χρόνια πριν από το μουντιάλ της Αργεντινής.

Σαν προπονητής, εκτός από την ολυμπιακή ομάδα της Ινδονησίας που κοουτσάρισε
την περασμένη χρονιά, είχε την ευθύνη πολλών ομάδων εκτός του Ιράν, ενώ τους
τελευταίους μήνες ήταν τεχνικός σύμβουλος στην ομάδα που θα πάει στο Μουντιάλ.
«Μετά τα τελευταία γεγονότα κρίναμε πως ο κ. Ίβιτς δεν ήταν αυτός που θα
μπορούσε να κοουτσάρει με επιτυχία το Ιράν στο Παγκόσμιο Κύπελλο» ήταν η
λακωνική δήλωση του προέδρου της ομοσπονδίας του Ιράν Μοσέν Σαφέι Φαραχάνι.

Χονταντάτ Αζίζι. Η εμπειρία του από την Μπουντεσλίγκα θα αποδειχτεί πολύτιμη

Η ΧΡΟΝΙΑ του Χονταντάτ Αζίζι στη Γερμανία και στην Κολωνία δεν ήταν και η
καλύτερη δυνατή, αφού η γερμανική ομάδα για πρώτη φορά στην ιστορία της
υποβιβάστηκε στην κατώτερη κατηγορία. Όμως ο Αζίζι έδειξε και πάλι το ταλέντο
του και θα είναι χωρίς αμφιβολία ο παίκτης που θα διευκολύνει τις όποιες
ενέργειες των Ιρανών και θα τους δίνει ελπίδα μέχρι το τέλος..

Στη χώρα του τον θεωρούν κορυφαίο, αλλά ο ίδιος συνιστά προσοχή λέγοντας πως
τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Εξαιρετικός επιθετικός με περίφημη ντρίμπλα ο
Αζίζι, λίγο μετά την πρόσκλησή του για πρώτη φορά στην Εθνική, το 1996 παίρνει
τον τίτλο του καλύτερου παίκτη στην Ασία. Ο Βιέιρα τον άφησε έξω σε ένα
παιχνίδι των προκριματικών και έχασε τη δουλειά του. Ο Αζίζι, εκτός από τα
συνηθισμένα γκολ, στο μπαράζ με την Αυστραλία στη Μελβούρνη πέτυχε το ένα
τέρμα και δημιούργησε το άλλο με αποτέλεσμα να γίνει λαϊκός ήρωας .