30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΙΚΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ

ΜΕΘΑΕΙ: Όταν βρίσκουν το κρασί μας του γούστου τους..

ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ: Να ξεχωρίσει.

ΓΕΥΕΤΑΙ: Τη δόξα του κρασιού μας.

ΥΠΟΚΛΙΝΕΤΑΙ: Σε αυτούς που απολαμβάνουν το Chardonnay μας.

ΘΑΥΜΑΖΕΙ: Τους γνωρίζοντες.

ΑΡΝΕΙΤΑΙ: Να εκμεταλλεύονται το κρασί μας.

ΥΠΕΡΕΧΕΙ: Πάντα. Το Chardonnay μας.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Ότι το Chardonnay θα γίνει καλύτερο.

«Το καλό κρασί, μόνον πολυτελείας μπορεί να είναι. Γιατί σου δίνει την
πολυτέλεια να το απολαύσεις όποτε θέλεις, με ό,τι θέλεις και με όποιον
θέλεις». Είναι ο Νίκος Χαλικιάς, επί χρόνια στενός συνεργάτης του αείμνηστου
οινοπαραγωγού Κωνσταντίνου Αντωνόπουλου, και νυν διευθύνων σύμβουλος της
εταιρείας που παράγει το διάσημο πλέον, και βραβευμένο, Chardonnay
Αντωνοπούλου. Και για τον επόμενο στόχο του, δηλώνει ευθαρσώς: «Είναι αρκετοί.
Ο πρώτος είναι, μαζί με συνεργάτες μου, να ξεκινήσουμε ένα καινούριο
οινοποιείο στη Νεμέα».

aEP.: Το καλύτερο από τα πιο διάσημα κρασιά του κόσμου είναι το δικό σας
Chardonnay 1996, σύμφωνα με δημοσίευμα των «Financial Times». Μυστικά σας;

ΑΠ.: Συνεχής προσπάθεια για βελτίωση της ποιότητας και συνεχής αναζήτηση.

ΕΡ.: Η εταιρεία σας καλύπτει ολόκληρο το εύρος της αλυσίδας παραγωγής κρασιού;

ΑΠ.: Οινοποιεί μόνο λευκά και κόκκινα κρασιά αυτή τη στιγμή.

ΕΡ.: Στην επιτυχή διείσδυση του κρασιού σας στην παγκόσμια αγορά, τι
συνετέλεσε περισσότερο;

ΑΠ.: Σίγουρα η ποιότητα και όχι η τιμή.

ΕΡ.: Στην Ελλάδα, το μέγεθος και η ποιότητα του δημόσιου τομέα, αυξάνουν ή
μειώνουν τον επιχειρηματικό κίνδυνο;

ΑΠ.: Είναι μια σχέση απρόβλεπτη. Αλλάζει συνεχώς και γι’ αυτό σε κρατάει σε ενδιαφέρον!

ΕΡ.: Η καθιέρωση του ευρώ θα επηρεάσει ευνοϊκά την αποδοτικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων;

ΑΠ.: Πιστεύω, ναι.

ΕΡ.: Η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης επιδρά στην ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα;

ΑΠ.: Οτιδήποτε είναι μετέωρο, δεν είναι σωστό.

ΕΡ.: Στην Ελλάδα, το τραπεζικό σύστημα διαμεσολαβεί με φερεγγυότητα μεταξύ
αποταμιευτή και επενδυτή;

ΑΠ.: Είναι για τον επενδυτή ό,τι ήταν τα κάστρα για τον επίδοξο κατακτητή: εμπόδιο…

ΕΡ.: Ποιες χώρες ευνοεί η χρήση ζάχαρης, ως μεθόδου εμπλουτισμού του κρασιού;

ΑΠ.: Τις βορειοευρωπαϊκές, γιατί είναι μια φθηνή μέθοδος να αυξήσουν τον
αλκοολικό βαθμό.

ΕΡ.: «Κληρονομήσατε» ένα όνομα με βαριά ιστορία ­ αυτό της οικογένειας
Αντωνόπουλων. Πώς αντεπεξέρχεσθε σε αυτό;

ΑΠ.: Έχουμε κρατήσει στο ακέραιο την πολιτική και την ανησυχία που τη διέκρινε
για την ποιότητα και την έρευνα.

ΕΡ.: Ποιο θεωρείτε εσείς το καλύτερο κρασί;

ΑΠ.: Αυτό που μας δίνει τη μεγαλύτερη ευχαρίστηση την ώρα που το πίνουμε.

ΕΡ.: Πώς θα μπορούσαν να βελτιωθούν, γενικά, οι ποιότητες των ελληνικών κρασιών;

ΑΠ.: Η εποχή των ελληνικών κρασιών αρχίζει τώρα. Υπάρχουν συγχρόνως πολλοί που
προσπαθούν να βοηθήσουν το ελληνικό κρασί να βρει τη θέση που τού πρέπει.

ΕΡ.: Σε ποιες περιοχές της Ελλάδας ευδοκιμούν καλύτερα τα αμπέλια;

ΑΠ.: Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν πολλές ιδιαίτερες ποικιλίες που μπορεί, με την
κατάλληλη φροντίδα, να δώσουν πολύ καλά αποτελέσματα.

ΕΡ.: Η υποτίμηση της δραχμής είχε συνέπειες στον δικό σας εμπορικό κλάδο;

ΑΠ.: Η υποτίμηση για μας έχει δύο όψεις. Για τις εξαγωγές ήταν καλή. Να δούμε
όμως τι επιπτώσεις θα έχουμε όσον αφορά τα υλικά εισαγωγής που χρησιμοποιούμε.

ΕΡ.: Πού αποδίδετε την ολοένα και μεγαλύτερη κατανάλωση «σκληρών ποτών», όπως
είναι το ουίσκι, από Έλληνες;

ΑΠ.: Στην ποιότητα και το μάρκετινγκ.

ΕΡ.: Προσφέρονται σήμερα επαρκή κίνητρα για την ενίσχυση και την ανάπτυξη
κερδοφόρων μικρομεσαίων επιχειρήσεων;

ΑΠ.: Κίνητρα δεν υπάρχουν από την Πολιτεία, αλλά από τις φιλοδοξίες του επιχειρηματία.

ΕΡ.: Πώς αποφασίσατε να φέρετε στη χώρα μας την ποικιλία Chardonnay;

ΑΠ.: Η διάθεσή μας για βελτίωση της ποιότητας και της έρευνας.

ΕΡ.: Στόχος σας είναι η μαζική εμπορική παραγωγή του Chardonnay σας;

ΑΠ.: Όχι. Δεν μπορεί να γίνει ποτέ εμπορικό προϊόν, γιατί ούτε οι στρεμματικές
αποδόσεις το επιτρέπουν, ούτε ο τρόπος οινοποίησης.

ΕΡ.: Η ποσότητα δεν ανταγωνίζεται μοιραίως, την ποιότητα;

ΑΠ.: Εφόσον αυτή ξεπεράσει τα στάνταρ του κάθε οινοποιού.

ΕΡ.: Μύθος η υπεροχή των γαλλικών κρασιών;

ΑΠ.: Όχι. Τα μεγάλα γαλλικά κρασιά, όταν μπορούμε να τα διακρίνουμε, είναι μεγάλα.

ΕΡ.: Μεθυστική η στιγμή που ο μούστος μετατρέπεται σε κρασί;

ΑΠ.: Μεθυστική και δημιουργική.