3η ΚΑΡΤΑ Δεν πάει άλλο

ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ δυνατόν φίλαθλοι να πανηγυρίζουν και να σπάνε προθήκες καταστημάτων
και αυτοκίνητα, να βάζουν φωτιές έξω από τα στάδια, στους δρόμους και στις πλατείες;

Αυτή η μορφή της βίας τι σχέση μπορεί να έχει με τον αθλητισμό; Γιατί δεν
ξεχνάμε τη φωτιά στα Γραφεία της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά και σε
πυροσβεστικό όχημα πέρυσι την ώρα των πανηγυρισμών για την κατάκτηση του
ευρωπαϊκού στέμματος από την ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού. Και βέβαια δεν
μπορούμε να παραβλέψουμε τα θλιβερά επεισόδια και τις φωτιές στην Ομόνοια χθες
το βράδυ, καθώς κάποιοι γιόρταζαν την κατάκτηση του τίτλου στο πρωτάθλημα
μπάσκετ από τον Παναθηναϊκό.

Η βία που συνδέεται με τον αθλητισμό έχει σχέση βασικά με την έλλειψη
παιδείας, τον τυφλό φανατισμό και την αντίδραση για την παρατεταμένη νοθεία
των διοργανώσεων. Αυτή η βία εκδηλώνεται κατά τη διάρκεια των αγώνων. Άλλοτε
γιατί ο διαιτητής «σφαγιάζει» την ομάδα των φανατικών, άλλοτε γιατί οι
αντίπαλοι παίζουν σκληρά, άλλοτε γιατί η δική τους ομάδα πρέπει να νικήσει με
κάθε τρόπο…

Συμβαίνει όμως να φωλιάζουν στις εξέδρες και άτομα με αδιέξοδα και βλαβερές
συνήθειες. Άτομα που αρκετές φορές έχουν χρησιμοποιηθεί με αμοιβή από
παράγοντες με ελαστική συνείδηση, για να ασκήσουν πίεση στους αντιπάλους ή
αθλητικούς φορείς.

Αυτής της κατηγορίας άτομα δεν παρακολουθούν τα δρώμενα στον αγωνιστικό χώρο.
Είναι αμειβόμενοι ταραξίες ή υποψήφιοι «ήρωες της Κυριακής». Σπάνε για να
σπάνε, χτυπάνε για να χτυπάνε, για να εκδικηθούν το σύστημα που τους αφήνει
στο περιθώριο, να βγουν πάνω από τη μίζερη καθημερινότητά τους.

Οι χθεσινοβραδινές φωτιές και τα έκτροπα στην Ομόνοια δεν μπορεί να έγιναν από
φιλάθλους. Κάποιοι όμως οφείλουν άμεσα να δράσουν. Να προστατεύσουν τον
αθλητισμό και τις περιουσίες των πολιτών. Δεν πάει άλλο.