Μάχη για τις εντυπώσεις

Ιούλιος του 1997, Ναύπλιο. Συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ. Ο
Κώστας Σημίτης έχει μόλις 9 μήνες που έχει κερδίσει άνετα τις εκλογές του
1996, η Νέα Δημοκρατία έχει αλλάξει αρχηγό, τα προβλήματα δεν φαίνονται καν
στον ορίζοντα και ο Πρωθυπουργός που βρίσκεται στο βήμα, δείχνει και είναι
κυρίαρχος του παιχνιδιού. Ακόμη και ένας συντηρητικός χαρακτήρας, όπως ο
ίδιος, θα μπορούσε να παρασυρθεί. Και παρασύρεται. Δηλώνει χωρίς πολλές
περιστροφές ότι «οι δημοτικές εκλογές θα αποτελέσουν δημοψήφισμα για την
κυβερνητική πολιτική».

Στη μάχη Φωτίου – Αγραπίδη στον Πειραιά εντοπίζουν το ενδιαφέρον τους ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ποντάρει πολλά στη Θεσσαλονίκη και τον Β. Παπαγεωργόπουλο

ΜΑΪΟΣ του 1998, δέκα μήνες αργότερα, τίποτε δεν θυμίζει εκείνες τις ημέρες του
’97. Το κλίμα έχει σαφώς επιδεινωθεί, η αμφισβήτηση της κυβέρνησης ακόμη και
στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ μεγαλώνει, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δεν είναι πια στο
απυρόβλητο και τα προβλήματα δείχνουν μεγάλα. Πολλοί είναι εκείνοι που
θυμούνται τη δήλωση περί «δημοψηφίσματος» και τρέμουν στην ιδέα ότι αυτός
ακριβώς θα είναι ο χαρακτήρας των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών του
προσεχούς Οκτωβρίου.

Παρά το γεγονός ότι ελάχιστες μεγάλες πόλεις και νομοί της χώρας δεν έχουν
υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ (παραμένουν σε εκκρεμότητα η Νομαρχία Λέσβου και η πόλη
της Καβάλας ­ στο Ηράκλειο η κατάσταση εξομαλύνεται με την υποψηφιότητα Κ.
Ασλάνη), και παρά το δεδομένο ότι αυτή τη φορά θα είναι σαφώς λιγότεροι οι
«αντάρτες», οι επιτελείς της Χαρ. Τρικούπη είναι εξαιρετικά επιφυλακτικοί.

ΤΟ ΚΛΙΜΑ

«Δεν υπάρχει καθόλου κλίμα για τις εκλογές», εξηγεί ένα μέλος της Κεντρικής
Επιτροπής Δημοτικών και Νομαρχιακών Εκλογών (ΚΕΔΝΕ), προσθέτει ότι «το κακό
είναι πως δεν βλέπουμε και τους τρόπους που μπορούν να δημιουργήσουν αυτό το
κλίμα». Εκείνο που βλέπουν στο ΠΑΣΟΚ επί του παρόντος είναι δημοσκοπήσεις, σε
αρκετές μεγάλες πόλεις, που δείχνουν ότι το κόμμα εμφανίζει το χαμηλότερο
ποσοστό συσπείρωσης, σε όλη τη διάρκεια της πορείας του ­ γύρω στο 55%.
Ποσοστό που είναι ανάλογο εκείνων που εμφάνιζε τον Φεβρουάριο του 1989.

Οι δημοσκοπήσεις αυτές είναι που έχουν προκαλέσει έντονες ανησυχίες στο
κυβερνητικό κόμμα. «Όχι τόσο γιατί μπορεί να χάσουμε έναν αριθμό νομαρχιών ή
κάποιες μεγάλες πόλεις», δηλώνει ένα μέλος της κυβέρνησης που έχει σχέση με τα
δημοτικά, «αλλά γιατί θα χάσουμε τις εντυπώσεις». Όπως εξηγεί, ο μεγάλος
πονοκέφαλος της κυβέρνησης αφορά τις νομαρχιακές εκλογές, διότι εκεί από την
πρώτη Κυριακή θα καταγραφεί πλήρως η εκλογική δύναμη των κομμάτων, ανά νομό,
και με αναγωγή στο σύνολο της περιφέρειας. «Αν συνεχιστεί αυτή η εικόνα της
αποσάθρωσης της εκλογικής μας βάσης, είναι πολύ πιθανόν τα ποσοστά που θα
συγκεντρώσουμε να επιβάλουν από μόνα τους, επιτάχυνση των πολιτικών
εξελίξεων», καταλήγει.

Στο ΠΑΣΟΚ πιστεύουν ότι «το πολιτικό μήνυμα των εκλογών» δεν θα δοθεί από τις
μεγάλες πόλεις, καθώς θεωρούν ότι «το πρόβλημα με την Αθήνα μπορεί να
ισορροπηθεί από τις νίκες στη Θεσσαλονίκη και τον Πειραιά».

(Και στην Αθήνα το παλεύουν ­ ή έτσι τουλάχιστον αφήνουν να εννοηθεί. Για τον
λόγο αυτό προσπαθούν να «μαζέψουν» το πρόβλημα με τον Δημήτρη Μπέη, που
επιμένει να είναι υποψήφιος. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας προετοιμάζεται
με προσεκτικά βήματα μια συνάντηση του Κ. Σκανδαλίδη με τον Δημ. Μπέη).

Ο ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Στη Ρηγίλλης όμως έχουν διαφορετική προσέγγιση. Θεωρούν δηλαδή ότι «στη
Θεσσαλονίκη, μετά τους χειρισμούς που έγιναν, το πράγμα παίζεται με την
υποψηφιότητα του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου», κι όσο για τον Πειραιά, πιστεύουν
ότι «η υποψηφιότητα του Χρ. Αγραπίδη μπορεί να αποδειχθεί χρυσή επιλογή,
δεδομένης και της μικρής εκλογικής απήχησης του Χρ. Φωτίου». Ο πρώην υπουργός
Θεόδωρος Αναγνωστόπουλος, που χειρίζεται «εν λευκώ» τα εκλογικά της Νέας
Δημοκρατίας, δείχνει βέβαιος για τη Θεσσαλονίκη ­ «ο Παπαγεωργόπουλος μπορεί
να νικήσει» ­ αλλά θα ήθελε μια ανάλογη λύση και για τον Πειραιά. Όπως
δηλώνει, «στον Πειραιά έχουμε την πιο ακραία έκφραση της σύγκρουσης
“εκσυγχρονιστών” – “προεδρικών”, άρα ο δήμος μπορεί να κερδηθεί ευκολότερα απ’
ό,τι στη Θεσσαλονίκη».

Ο Θ. Αναγνωστόπουλος δεν θεωρεί ότι αποτελεί «μειονέκτημα» πως η Νέα
Δημοκρατία δεν έχει ακόμη καταλήξει σχεδόν σε καμία από τις μεγάλες πόλεις,
αλλά και ούτε έχει ανακοινώσει υποψηφίους του κόμματος στις νομαρχίες. «Είναι
μια σχεδόν γραφειοκρατική διαδικασία», υποστηρίζει ο κ. Αναγνωστόπουλος,
προσθέτοντας ότι «έχουμε καταλήξει στα περισσότερα, απλώς εκκρεμεί το τελικό
ΟΚ». Η αλήθεια είναι ότι η καθυστέρηση που σημειώνεται έχει μεν να κάνει με
διάφορα εσωκομματικά προβλήματα της Ν.Δ., έχει όμως και μια άλλη πτυχή.
Πρόκειται για τις άτυπες συνομιλίες που έχει ο Θ. Αναγνωστόπουλος με άλλα
κόμματα και ειδικά με το ΚΚΕ, για συνεργασία στις δημοτικές και νομαρχιακές
εκλογές. Όπως αναφέρει ένα στέλεχος της Κεντρικής Επιτροπής Τοπικής
Αυτοδιοίκησης (ΚΕΤΑ) της Ν.Δ., «η βάση μιας ενδεχόμενης συνεργασίας μπορεί να
είναι το να υποστηριχθούν ευφυείς και ευέλικτοι άνθρωποι και να μην
επικρατήσει ο κομματικός πατριωτισμός»

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

Επί του παρόντος επιτεύχθηκε συνεργασία στη βάση αυτή μόνο στον Νομό Καρδίτσας
με την υποστήριξη του Τ. Αναγνωστόπουλου, συγγενούς του Θ. Αναγνωστόπουλου.
Αλλά δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η υποστήριξη αυτή ανοίγει το δρόμο. Ο Τ.
Αναγνωστόπουλος εκτός από νεοδημοκρατης, είναι γνωστός συνεταιριστής της
Καρδίτσας και είχε ενεργό μέρος στις πρόσφατες κινητοποιήσεις των αγροτών, ως
διακεκριμένο στέλεχος της Πανθεσσαλικής Επιτροπής Αγροτών.

Η Ν.Δ. θα επιθυμούσε μια συνεργασία με το ΚΚΕ από τον πρώτο γύρο, ειδικά σε
μερικές μεγάλες πόλεις, με ειδικό βάρος, όπως η Πάτρα, η Λάρισα, το Ηράκλειο,
τα Ιωάννινα, ο Βόλος, η Καβάλα, αλλά το ΚΚΕ είναι προφανές ότι προβάλλει τη
δική του πολιτική της αυτόνομης καθόδου. Οι συζητήσεις πάντως δεν έχουν
ολοκληρωθεί ακόμη ­ αυτό τουλάχιστον άφησε να διαφανεί ο Θ. Αναγνωστόπουλος.

Πάντως, η Ρηγίλλης, φοβούμενη ότι τυχόν παράταση της καθυστέρησης μπορεί να
αναπτύξει φυγόκεντρες τάσεις και να ανοίξει την όρεξη σε «αντάρτες», θα
ξεκινήσει από αυτή την εβδομάδα τη σταδιακή ανακοίνωση των ονομάτων υποψηφίων,
πρώτα από τις νομαρχίες ­ όπου το κόμμα θα έχει αυτόνομη παρουσία. Και θα
μείνουν για πιο πίσω οι υποψηφιότητες σε μεγάλες πόλεις, στην προοπτική της
συνεργασίας με κόμματα της αντιπολίτευσης. Στη βάση της πολιτικής αρχής «να
καταδικαστεί η κυβερνητική πολιτική».