Δεύτερη πράξη μιας ολέθριας σχέσης…

Σκηνές από μια ολέθρια σχέση αναβίωσαν και πάλι χθες στην αίθουσα του
Μεικτού Ορκωτού Εφετείου της Αθήνας.

Ο κατηγορούμενος. Με σκυμμένο το κεφάλι, φορώντας χειροπέδες, ο επιχειρηματίας Σήφης Βαγιωνής οδηγείται προς το δικαστήριο. Δεξιά η μητέρα τού θύματος Ευδοξία Πίσχου. Το βλέμμα της τα λέει όλα…

Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ εν ζωή πρωταγωνιστής, ο επιχειρηματίας Σήφης Βαγιωνής, κάθησε στο
εδώλιο του κατηγορουμένου, με την ελπίδα πως αυτή τη φορά θα πείσει τους
δικαστές ότι δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει την 33χρονη φίλη του Ελένη Πίσχου,
αλλά ο θάνατός της ήταν ένα τραγικό δυστύχημα.

Ο κύβος σε πρώτο βαθμό ερρίφθη υπέρ της ενοχής του κατηγορούμενου
επιχειρηματία για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση, για το οποίο
εκτίει ποινή κάθειρξης 21 ετών.

Οι συγγενείς θύτη και θύματος είχαν συγκεντρωθεί από νωρίς χθες το πρωί στα
δικαστήρια της οδού Ευελπίδων. Και όταν έφτασε η ώρα να μπουν μέσα στη
δικαστική αίθουσα, κατέλαβαν θέσεις εκ διαμέτρου αντίθετες, όπως οι εκδοχές
που η κάθε πλευρά προβάλλει.

Διαφορετικές εκδοχές και διαφορετικές ελπίδες που περιμένουν να δικαιωθούν με
την έκδοση της απόφασης των εφετών. Η οικογένεια της Νέλλης, όπως ο ίδιος ο
κατηγορούμενος αποκαλούσε την κοπέλα με την οποία διατηρούσε ερωτική σχέση επί
11 χρόνια, περιμένει την παραδειγματική τιμωρία του δράστη. Η οικογένεια του
Βαγιωνή περιμένει να βρει τη δική της δικαίωση. Και στη σκιά αυτής της δίκης
υπάρχει ένα κοριτσάκι, η οκτάχρονη Νεφέλη, καρπός του έρωτα του Βαγιωνή και
της γυναίκας που κατηγορείται ότι σκότωσε.

Ο κατηγορούμενος επιχειρηματίας με βήμα αργό, φορώντας χειροπέδες, οδηγήθηκε
στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Με χαμηλωμένο το βλέμμα άκουγε το βαρύ κατηγορώ
της μητέρας και του αδελφού εκείνης. Το ανέμενε. Το είχε ξανακούσει και στο
πρώτο δικαστήριο.

Η μητέρα της άτυχης Νέλλης κοιτάζοντας στα μάτια τούς δικαστές περιέγραψε όλες
τις άσχημες στιγμές που έζησε η κόρη της κοντά στον άνθρωπο αυτό που θεωρεί
αποκλειστικά υπεύθυνο για τον χαμό της. Όση ώρα η Ευδοξία Πίσχου βρισκόταν στο
βήμα του μάρτυρα δεν γύρισε να τον δει ούτε μία φορά. Και όταν αναφερόταν στον
κατηγορούμενο έδειχνε με το χέρι της προς το εδώλιο αποκαλώντας τον «δολοφόνο»
και «αλήτη». Στη δική της συνείδηση η ενοχή του είναι δεδομένη. Όσο και αν
ψάξει, δεν βρίσκει ελαφρυντικά.

Η Ευδοξία Πίσχου άρχισε να ξετυλίγει το κουβάρι της ιστορίας. «Γνωρίστηκαν ­
είπε ­ το 1982 και δύο χρόνια αργότερα εξαιτίας του χώρισε με τον άντρα της.
Πήγαινε και τον έβλεπε στο εργοστάσιό του. Η ζωή της κοντά του ήταν μαρτυρική.
Ήταν ένα αγνό λουλούδι πριν τη γνωρίσει εκείνος, ο οποίος διέφθειρε με τα
χρόνια την ψυχή και το σώμα της».

Ήταν η λογική εξήγηση της μάνας, το επιχείρημά της για να υπερασπίσει τη μνήμη
της κόρης της και να δικαιολογήσει τις δεκάδες επιστολές ερωτικού περιεχομένου
που η Νέλλη συνήθιζε να στέλνει προς τον Βαγιωνή. «Την έβαζε και του έγραφε
όλα αυτά τα γράμματα για να ικανοποιεί τις δικές του πράξεις. Την είχε
μετατρέψει σε πειθήνιο όργανό του για να ικανοποιεί την περιέργειά του σε όλα
τα επίπεδα».

Ιδιαίτερα συγκινημένη ήταν η κ. Πίσχου όταν θυμήθηκε τη σκηνή, μπροστά από το
κρεβάτι του νεκροτομείου. Με «σπασμένη» φωνή διηγείται πως όταν πληροφορήθηκε
το γεγονός πήγε πρώτα στο εργοστάσιο του Βαγιωνή, στη Λυκόβρυση. Εκεί ένας
φύλακας της είπε πως «είχε τρυπήσει την κόρη της σαν… σουβλάκι». Έσπευσε
αμέσως στο νοσοκομείο, όπου την είχε εγκαταλείψει και από εκεί στο
νεκροτομείο. «Ξέρετε πώς ένιωσα όταν πήγα και είδα την κόρη μου σε μαρμάρινο κρεβάτι;».

Δεν αναζητούσε την απάντηση. Τα συναισθήματά της ήθελε να εκφράσει αφήνοντας
την οργή της να ξεχειλίσει.

ΗΤΑΝ ΤΑ ίδια συναισθήματα που ένιωθε και ο αδελφός του θύματος Δημήτρης
Πίσχος, καταθέτοντας πως ο Βαγιωνής κακοποιούσε την Νέλλη, η οποία συχνά τον
τελευταίον καιρό επέστρεφε στο σπίτι κουβαλώντας στο πρόσωπο και στο κορμί της
τα σημάδια εκείνου..

«Την πιέζαμε ­ κατέθεσε ο Δ. Πίσχος ­ να πάει σε ένα γιατρό και να κάνει
καταγγελία στον εισαγγελέα. Εκείνη ήταν αρνητική, γιατί δεν ήθελε να κάνει
κακό στον Σήφη».

Στο επίκεντρο της χθεσινής διαδικασίας βρέθηκαν και οι επιστολές της Νέλλης
προς τον Βαγιωνή.

Πρόεδρος: Γιατί έγραφε αυτές τις επιστολές;

Μάρτυρας: Δεν ξέρω. Την είχε μετατρέψει σε πειθήνιο όργανό του για να
ικανοποιεί τις διαστροφές του. Την είχε κάνει να ντρέπεται για την κατάντια
της. Και όταν είδε πως θα έχανε το σκεύος της ηδονής του, αποφάσισε να τη
σκοτώσει. Η δίκη συνεχίζεται σήμερα με τις καταθέσεις των ιατροδικαστών.