Η ελπίδα της Αφρικής

Οι Νιγηριανοί πανηγυρίζουν την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στην Ολυμπιάδα της Ατλάντα. Παρόμοιες στιγμές επιθυμούν να ζήσουν οι Αφρικανοί και στη Γαλλία

ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ του ’50 ο Άγγλος μάνατζερ Γουόλτερ Γουίντερμποτομ είχε προβλέψει
πως στα τέλη του 20ού αιώνα μία ομάδα από τη «Μαύρη ήπειρο» θα καταφέρει να
κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο. Αρκετά χρόνια μετά, ο Πελέ επανέλαβε την «προφητεία».

Αν υπάρχει έστω και μία πιθανότητα για να επαληθευτεί ο Γουίντερμποτομ, τότε η
ομάδα που έχει τα φόντα για να σηκώσει το Κύπελλο είναι η Νιγηρία.

Χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα, με παίκτες που πρωταγωνιστούν στα
πιο δυνατά πρωταθλήματα της Ευρώπης, η Νιγηρία παρουσιάζεται πανίσχυρη. Ο
ομοσπονδιακός προπονητής της Γερμανίας, Μπέρτι Φογκτς είπε γι’ αυτή την ομάδα
πριν από μερικές εβδομάδες πως διαθέτει παίκτες που σε πολλά σημεία είναι
ανώτεροι των Βραζιλιάνων. Άψογη τεχνική κατάρτιση, καταπληκτική φυσική
κατάσταση, φαντασία είναι μερικά από τα όπλα των Νιγηριανών.

Η αφρικανική χώρα διαθέτει δεκάδες ταλαντούχους παίκτες, γεγονός που προκαλεί
«πονοκέφαλο» στον ομοσπονδιακό προπονητή, Μπόρα Μιλουτίνοβιτς:

«Ποιον να πάρω και ποιον να αφήσω. Πρώτη φορά βρίσκομαι αντιμέτωπος με ένα
τέτοιο δίλημμα», μονολογεί ο Σέρβος κόουτς.

Στο ρόστερ της Νιγηρίας αναμένεται να συμπεριληφθούν τρεις παίκτες που έχουν
κατακτήσει τον τίτλο του καλύτερου ποδοσφαιριστή της Αφρικής. Πρόκειται για
τους Βίκτορ Ικπέμπα, Ρασίντι Γιεκινί και Νουάνου Κανού. Συγκρατήστε επίσης τα
ονόματα των Σάντεϊ Ολίσε, Φινίντι Τζορτζ, Ταρίμπο Γουέστ, Ντανιέλ Αμοκάτσι και
Όστιν Οκότσα. Όλοι τους ικανοί να κάνουν άνω κάτω οποιονδήποτε αντίπαλο.

Στην προκριματική φάση, η Νιγηρία ήταν «τρένο». Ωστόσο, οι επιτυχίες της δεν
ήταν αρκετές για να κρατήσουν τον Φιλίπ Τρουσιέ στον πάγκο της. Ο Τρουσιέ δεν
δέχθηκε να εκτελέσει εντολές του καθεστώτος της Νιγηρίας και μετακόμισε στη
Νότια Αφρική και την εθνική της ομάδα.

Λόγω επίσης του καθεστώτος που επικρατεί στην αφρικανική χώρα, η Νιγηρία από
το 1996 μέχρι σήμερα έχει δώσει μόλις 15 αγώνες, τους λιγότερους απ’ όλες τις
εθνικές ομάδες του κόσμου. Επίσης, η Νιγηρία τιμωρήθηκε με αποκλεισμό δύο
χρόνων από τις διεθνείς διοργανώσεις της Αφρικής γιατί αρνήθηκε να συμμετάσχει
στο Κύπελλο Εθνών που διοργανώθηκε το 1996 στη Ν. Αφρική.

Στο τελευταίο της φιλικό παιχνίδι η Νιγηρία γνώρισε την ήττα από τη Γερμανία
1-0, δείχνοντας πως έχει πολλά κενά στην άμυνα.

«Είμαι ακόμη αισιόδοξος για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Έχουμε πολλές καλές ομάδες
και τώρα πρέπει να φτιάξουμε ένα πολύ καλό σύνολο. Πρέπει να δουλέψουμε σκληρά
στον λίγο χρόνο που μας απομένει», ήταν τα λόγια του Μιλουτίνοβιτς μετά τον αγώνα.

Μπόρα Μιλουτίνοβιτς. Μια «αλεπού» στον πάγκο της Νιγηρίας

ΟΙ «ΣΟΥΠΕΡ αετοί» της Νιγηρίας επέλεξαν μια «αλεπού» για να τους οδηγήσει στα
τελικά του 16ου Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο Μπόρα Μιλουτίνοβιτς επιβεβαιώνει σε
κάθε ομάδα που εργάζεται το προσωνύμιό του και θεωρείται ­ δικαίως ­ ως ένας
από τους κορυφαίους προπονητές του κόσμου.

Γεννημένος στις 7 Σεπτεμβρίου του 1944 στο Βελιγράδι, έκανε σπουδαία καριέρα
με την Παρτιζάν Βελιγραδίου τη δεκαετία του ’60, πριν πάρει μεταγραφή σε
ομάδες της Ελβετίας και της Γαλλίας. Το 1972 πέρασε τον Ατλαντικό και
εντάχθηκε στην ομάδα UNAM του Μεξικού, της οποίας αργότερα έγινε προπονητής.

Το 1986 έκανε το μεγάλο άλμα και κοουτσάρισε το Μεξικό στα τελικά του Μουντιάλ
που φιλοξένησε η χώρα του Αζτέκων. Τεσσερα χρόνια αργότερα, ο Σέρβος
προπονητής έδωσε και πάλι το «παρών» σε τελική φάση παγκοσμίου Κυπέλλου, αυτή
τη φορά με την Κόστα Ρίκα, η οποία εξελίχτηκε σε φονέα των γιγάντων σε εκείνο
το τουρνουά

Το 1994, κάθισε και πάλι στον πάγκο εκπροσώπου μιας διοργανώτριας χώρας
(Ηνωμένες Πολιτείες).

Ο Μιλουτίνοβιτς, μαζί με τον Βραζιλιάνο Αλμπέρτο Παρέιρα (κόουτς της Σαουδικής
Αραβίας), κατέχει ένα μοναδικό ρεκόρ, καθώς θα συμμετάσχει για τέταρτη
συνεχόμενη φορά σε τελική φάση Μουντιαλ με διαφορετική ομάδα! Επιπλέον, όλες
οι ομάδες που είχαν προπονητή τον Μιλουτίνοβιτς πέρασαν τουλάχιστον στον
δεύτερο γύρο του Μουντιάλ. Με τη Νιγηρία, φιλοδοξεί να φτάσει πολύ μακριά:
«Ποτέ δεν είχα τόσους καλούς ποδοσφαιριστές σε μία ομάδα. Έχουν εξαιρετική
φυσική κατάσταση, καταπληκτική τεχνική και το πιο σημαντικό εμπειρία από ένα Μουντιάλ».

Οι περισσότεροι προπονητές της Νιγηρίας αντιμετώπισαν προβλήματα με το
καθεστώς που επικρατεί στην αφρικανική χώρα και την εμμονή να επεμβαίνουν στα
αγωνιστικά πλάνα του εκάστοτε ομοσπονδιακού. Ο Μιλουτίνοβιτς, προς το παρόν,
υποστηρίζει πως δεν έχει επέμβει κανείς στο έργο του, αλλά αντίθετα του δίνουν
ό,τι ζητήσει.

Σάντεϊ Ολίσε. Ψάχνει την εξιλέωση

Ο ΣΑΝΤΕΪ Ολίσε κατηγορήθηκε όσο κανένας άλλος παίκτης, για τον ήττα της
Νιγηρίας από την Ιταλία το 1994, που στοίχισε τον αποκλεισμό στους Αφρικανούς
από τον δεύτερο γύρο του Μουντιάλ.

Ο 20χρονος τότε Ολίσε έδωσε την ευκαιρία στον Ρομπέρτο Μπάτζιο να ισοφαρίσει
για την Ιταλία, ενώ ο ίδιος παίκτης έδωσε τη νίκη στη Σκουάντρα Ατζούρα στην παράταση.

«Δεν θέλω να σκέφτομαι εκείνον τον αγώνα. Χαρίσαμε τη νίκη στην Ιταλία, αλλά
αν δεν χάσεις κάτι δεν κερδίζεις κάτι άλλο», λέει τώρα ο Ολίσε.

Ο Ολίσε, γεννημένος στις 14 Σεπτεμβρίου του 1974 στην πόλη Αμπάβο, έκανε σε
ηλικία μόλις 16 ετών το ντεμπούτο του στο βελγικό πρωτάθλημα με τα χρώματα της Λιέγης.

Στα 19 του (1993) φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της Εθνικής Νιγηρίας, ενώ
ένα χρόνο αργότερα αγωνίστηκε στο Μουντιάλ των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1996
γνώρισε τη μεγαλύτερη διάκριση της καριέρας του, κατακτώντας με τη Νιγηρία το
χρυσό μετάλλιο στην Ολυμπιάδα της Ατλάντα.

«Ανατρέψαμε τη Βραζιλία και την Αργεντινή. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα
στην ιστορία του ποδοσφαίρου», θυμάται για εκείνους τους αγώνες ο Ολίσε.

Ο Νιγηριανός μέσος, ύστερα από ένα πέρασμα από τη Ρετζιάνα και την Κολωνία,
κατέληξε στον Άγιαξ, τον οποίο φέτος βοήθησε αποφασιστικά στην κατάκτηση του
τίτλου στην Ολλανδία.

Για τις πιθανότητες της Νιγηρίας στο Μουντιάλ, ο Ολίσε λέει:

«Έχουμε μερικούς παγκοσμίου βεληνεκούς παίκτες αλλά πρέπει να κρατήσουμε τα
πόδια μας στο έδαφος. Προς το παρόν, το μόνο που σκεφτόμαστε είναι να πάμε
καλύτερα σε σχέση με το Μουντιάλ της Αμερικής».

Η οικογένεια Ολίσε, εκτός του Σάντεϊ διαθέτει δύο ακόμη σπουδαία ταλέντα
ποδοσφαίρου. Πρόκειται για τον Αζουμπουΐκε, ο οποίος είναι 19 ετών και κάνει
καριέρα με την Άντερλεχτ, και τον Μπέντζαμιν, 16 ετών, ο οποίος παίζει με τα
χρώματα της Νανσί.

Δεν είναι μακριά η στιγμή που και τα τρία αδέλφια Ολίσε θα αγωνίζονται
ταυτόχρονα στην Εθνική Νιγηρίας.