Περιμένοντας τον Οκτώβρη…

Ήταν εκεί, στη μεγάλη αίθουσα του «Κάραβελ», λίγο πριν από τις πέντε, το
απόγευμα του Σαββάτου: Ο κ. Αν. Πεπονής είχε πριν από λίγα λεπτά καταθέσει στη
σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ την πρόταση – βόμβα, με την οποία
ουσιαστικά ζητούσε την αναθεώρηση της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων και των
αλλαγών στις εργασιακές σχέσεις. Η ψηφοφορία άρχιζε ­ και όλα τα βλέμματα
στράφηκαν στις πίσω θέσεις της αριστερής πλευράς της αίθουσας, όπου συνηθίζουν
να κάθονται μετά το Συνέδριο του ’96 τα στελέχη της «εσωκομματικής αντιπολίτευσης».

ΟΤΑΝ ΣΗΚΩΣΕ το χέρι του για να στηρίξει την πρόταση Πεπονή ο Έλληνας επίτροπος
στην Ευρωπαϊκή Ένωση κ. Χρ. Παπουτσής, ελάχιστοι εξεπλάγησαν ­ η εσωκομματική
του τοποθέτηση στο λεγόμενο «αντιεκσυγχρονιστικό μπλοκ» είναι γνωστή και
δεδομένη. Ωστόσο, με εκείνο το σήκωμα του χεριού, ο κ. Παπουτσής φάνηκε να
διαβαίνει τον δικό του Ρουβίκωνα.

Αμέσως μετά, καθώς το «Κάραβελ» άρχισε να παραδίδεται και πάλι στους συνήθεις
ενοίκους του, τα σενάρια άρχισαν να φουντώνουν: Δεκαοκτώ ­ ή είκοσι τρεις κατ’
άλλους ­ ψήφοι υπέρ μίας τόσο ριζικά διαφορετικής άποψης από την κρατούσα
κυβερνητική «γραμμή», είναι άλλωστε ένα καλό προσάναμμα για οποιαδήποτε
εσωκομματική φωτιά. Δεν είναι περίεργο λοιπόν που στα περισσότερα σενάρια
«έπαιζε» πρωταγωνιστικό ρόλο το όνομα του Επιτρόπου ­ τον οποίον τόσο η
«εκσυγχρονιστική πτέρυγα» όσο και αρκετά από τα στελέχη του «κλίματος
Τσοχατζόπουλου» θεωρούν ήδη «ομαδάρχη» των «προεδρικών» στην Κεντρική
Επιτροπή. Ο ίδιος το αρνείται κατηγορηματικά. Ωστόσο, πολλά στελέχη στο ΠΑΣΟΚ
πιστεύουν ότι προσβλέπει ήδη στο… μεθεπόμενο συνέδριο.

ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ

Αυτό άλλωστε προκύπτει και από το επίπεδο των σχέσεών του με τους κ.κ. Κ.
Σημίτη και Α. Τσοχατζόπουλο. Με τον μεν Πρωθυπουργό οι σχέσεις του
εξακολουθούν να είναι ­ περίπου ­ στο επίπεδο που διαμορφώθηκαν το καλοκαίρι
του ’95, με αφορμή την γνωστή επιστολή Παπουτσή για την απορρόφηση των
κοινοτικών κονδυλίων. Τότε, ο κ. Σημίτης είχε θεωρήσει την επιστολή του
Επιτρόπου ως «χτύπημα κάτω από τη μέση» και είχε φθάσει να διαμαρτυρηθεί στον
Ανδρέα Παπανδρέου, ζητώντας την αποπομπή του κ. Παπουτσή από το Εκτελεστικό
Γραφείο. Έκτοτε, τίποτα δεν συνέβη που να βγάλει τη σχέση τους από την κατάψυξη.

Με τον κ. Τσοχατζόπουλο τα πράγματα είναι περισσότερο περίπλοκα. Ο κ.
Παπουτσής είναι μεταξύ εκείνων, οι οποίοι στήριξαν τον σημερινό υπουργό Άμυνας
στο Συνέδριο του ’96 ­ αλλά στις φορτισμένες ημέρες μετά την ήττα, δεν ήταν
λίγα τα στελέχη του κ. Τσοχατζόπουλου, τα οποία δεν δίσταζαν να συγκαταλέγουν
τον Επίτροπο στα «βαρίδια» που «κράτησαν τον Άκη στη δεύτερη θέση». Μάλιστα,
για μεγάλο διάστημα, ακόμα και οι προσωπικές σχέσεις αρκετών από τα στελέχη
των δύο πλευρών πέρασαν δοκιμασία ­ κάτι που σε μεγάλο βαθμό δεν ισχύει πια,
καθώς υπερισχύει και πάλι το αίσθημα αντιπαλότητας με το «μπλοκ των εκσυγχρονιστών».

«ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ»

Ωστόσο ­ και παρά τη βελτίωση των σχέσεων ­ ήταν ο κ. Α. Τσοχατζόπουλος, ο
οποίος ουσιαστικά απάντησε στον κ. Χρ. Παπουτσή, στην τελευταία σύνοδο της
Κεντρικής Επιτροπής. Ο Επίτροπος στην ομιλία του, την πρώτη ημέρα της συνόδου,
αντιτάχθηκε για άλλη μία φορά στα περί «μονοδρόμου» για την ΟΝΕ ­ για να πει
την επομένη ο υπουργός Άμυνας ότι «όσο κι αν σοκάρει η λέξη, είναι μονόδρομος…».

Η στρατηγική αυτή διαφορά ­ ο κ. Τσοχατζόπουλος έχει επιλέξει τον δύσκολο
δρόμο του «μεσαίου χώρου» στο εσωκομματικό σκηνικό, ενώ ο κ. Χρ. Παπουτσής τον
διακριτό δρόμο της πολιτικής αντιπαράθεσης με την πλειοψηφία που αναδείχθηκε
στο Συνέδριο του ’96 ­ προσδιορίζει σε μεγάλο βαθμό και τη στάση των στελεχών
της κάθε πλευράς. Ο μεν υπουργός Άμυνας και τα γνωστά στελέχη που συσκέπτονται
μαζί του είχαν διακριτικά αποχωρήσει πριν από την κατάθεση της πρότασης Πεπονή
­ για το περιεχόμενο της οποίας ήταν εκ των προτέρων σε γνώση ­ ο δε κ.
Παπουτσής και τα στελέχη που είναι κοντά του, παρέμειναν για να την
υπερψηφίσουν μαζί με άλλα στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης.

Οι επιλογές των δύο στελεχών έχουν να κάνουν και με τακτικές επιλογές. Ο μεν
κ. Τσοχατζόπουλος, με το βάρος της ήττας στο Συνέδριο του ’96, δεν επιθυμεί να
χρεωθεί την κατηγορία της «υπονόμευσης του Σημίτη». Ο δε κ. Παπουτσής, τόσο ως
Επίτροπος όσο και ως ένα από τα νεώτερα στελέχη ­ αν και με μεγάλη πορεία μέσα
στο ΠΑΣΟΚ ­, δεν θεωρεί ότι θα μπορούσε να κατηγορηθεί για κάτι τέτοιο.

Όπως και να έχει, όλες οι πλευρές δίνουν πια ραντεβού για τον Οκτώβριο ­
αμέσως μετά τις δημοτικές εκλογές. Τα αποτελέσματά τους ­ αν δεν υπάρξει
κάποια θεαματική κίνηση του Πρωθυπουργού που θα αλλάξει τελείως το πεδίο της
πολιτικής αντιπαράθεσης ­ θα είναι η κινητήρια δύναμη για την προσυνεδριακή
πορεία του ΠΑΣΟΚ.