«Ναι» με 23 αλλά…

Σκληρή γλώσσα προς τους επιχειρηματίες «να αναλάβουν τις ευθύνες τους» στη
νέα πορεία της χώρας προς την ΟΝΕ θα χρησιμοποιήσει ο Πρωθυπουργός κατά την
ομιλία του στον Σύνδεσμο Ελληνικών Βιομηχανιών μεθαύριο Τετάρτη.

Ο κ. Κ. Σημίτης θέλει με τον τρόπο αυτό να δείξει ότι η πολιτική της
κυβέρνησης δεν είναι μονόπλευρα προσανατολισμένη, αλλά επισημαίνει ευθύνες και
«τα βάζει» με όλους τους κοινωνικούς εταίρους, καθώς και τους επιχειρηματίες,
που δεν ανταποκρίθηκαν παρά τις ευκαιρίες που τους δόθηκαν. Κίνηση βεβαίως που
συμπίπτει χρονικά με την προώθηση ρυθμίσεων και τομών (και) στους εργασιακούς
χώρους που έχουν δυσαρεστήσει μια μεγάλη μερίδα του συνδικαλιστικού κινήματος.

Μια δυσαρέσκεια που έχει αρχίσει να γίνεται όλο και πιο ορατή ­ η «πολιορκία»
από απεργούς της Ιονικής του ξενοδοχείου όπου συνεδρίαζε η Κεντρική Επιτροπή
του ΠΑΣΟΚ είναι χαρακτηριστική.

Ως το πλέον όμως χαρακτηριστικό στοιχείο της Συνόδου αυτής θα μπορούσε να
καταγραφεί η έγκριση της κυβερνητικής πολιτικής για τις ΔΕΚΟ (ιδιωτικοποιήσεις
και εργασιακές σχέσεις) και το κοινωνικό κράτος, με αισθητές απώλειες αλλά και
με δυναμική επανεμφάνιση της λεγόμενης «εσωκομματικής αντιπολίτευσης».

Οι 23 ψήφοι υπέρ της πρότασης Πεπονή (18 κατά το προεδρείο) για επανεξέταση
των πρόσφατων εξαγγελιών της κυβέρνησης για τις ιδιωτικοποιήσεις και τις
εργασιακές σχέσεις, μπορει να μην ήταν αρκετές να αμφισβητηθεί η κυβερνητική
πολιτική στον τομέα αυτό ­ που εγκρίθηκε με περίπου 40 ψήφους ­ έδειξαν όμως ότι:

1. Ορισμένες βελτιώσεις ήταν δυνατές και ίσως έχουν αντανάκλαση στις
κυβερνητικές επιλογές. Κι αυτό καθώς η «συνθετική» πρόταση του κ. Κ.
Σκανδαλίδη που ψηφίστηκε τελικά περιέλαβε πιο προωθημένες από τις αρχικές
κατευθύνσεις κοινωνικής πολιτικής, οριοθετήθηκαν οι στρατηγικοί τομείς που δεν
θα ιδιωτικοποιηθούν, περιελήφθησαν και αναπτυξιακά μέτρα μαζί με τα εργασιακά
στο πρόγραμμα εξυγίανσης των ΔΕΚΟ.

2. Σε ορισμένους, τουλάχιστον, τομείς υπάρχουν δύο «κόσμοι» στο ΠΑΣΟΚ που
άρχισαν να καταγράφονται. Όπως και ότι υπάρχει και ένας πολυποίκιλος «τρίτος»
κόσμος που προς το παρόν σιωπά. Δεν είναι άσχετες με αυτό οι πολλές απουσίες
που υπήρξαν στις ψηφοφορίες.

3. Η λεγόμενη «εσωκομματική αντιπολίτευση» έχει προνομιακή αναφορά στα
εργασιακά θέματα και την κοινωνική πολιτική και είναι πιθανόν να ασκήσει εκ
νέου κριτική αν και οι επερχόμενες δημοτικές εκλογές λειτουργήσουν ανασταλτικά.

4. Ο χώρος αυτός δεν είναι ομοιογενής: Η λεγόμενη πλευρά των «προεδρικών» και
των «κεντρογενών» εμφανίστηκε πιο συγκροτημένη αυτή τη φορά και στο πλαίσιό
της έδειξαν να έχουν συντονιστικό ρόλο οι κ.κ. Α. Πεπονής, Χρ. Παπουτσής, Π.
Οικονόμου, Μ. Δασκαλάκης και Γ. Παναγιωτακόπουλος. Οι προσκείμενοι στον κ. Α.
Τσοχατζόπουλο άσκησαν στους ίδιους τόνους κριτική, αλλά οι περισσότεροι
απέφυγαν να μείνουν στις ψηφοφορίες. Ο κ. Γ. Αρσένης δεν συμμετείχε στις
εργασίες λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, αλλά αφήνει να φανεί ότι σ’ έναν πιο
συγκροτημένο διάλογο θα πάρει μέρος.

5. Η κυβέρνηση δεν προτίθεται να αλλάξει τις κατευθύνσεις της, αν και έδειξε
διάθεση να συζητήσει επιμέρους προτάσεις. Συνεργάτης του Πρωθυπουργού έλεγε
χθες ότι αν υπήρχαν κι άλλες προτάσεις αυτού του είδους και όχι προτάσεις
«ανατροπής» (όπως χαρακτήρισε την πρόταση Πεπονή), θα είχαν γίνει δεκτές. Στην
ίδια λογική κινήθηκε και στο κλείσιμο της ομιλίας του ο κ. Κ. Σημίτης, που
εξέφρασε την ελπίδα να συνεχίσει το ΠΑΣΟΚ να «ανησυχεί» και να προβληματίζεται.

Το κλίμα αυτό ο Πρωθυπουργός θα επιχειρήσει να το περάσει στην κοινωνία, για
την οποία πιστεύει ότι θέλει τις διαρθρωτικές αλλαγές στις ΔΕΚΟ και τις
τράπεζες και τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις. Στο πλαίσιο αυτό θα
επιχειρήσει να δείξει ότι η κυβέρνηση δεν κινείται μονόπλευρα και ότι όπου
υπάρχουν δυνατότητες θα λαμβάνονται μέτρα υπέρ των εργαζομένων. Η νέα
φορολογική πολιτική για το 1999 ίσως έχει δείγματα αυτής της λογικής, με
θέσπιση ορισμένων «διορθωτικών» διευκολύνσεων στους χαμηλόμισθους.