ΠΡΟΣΩΠΑ Ένα επικίνδυνο ποντίκι…

Η εταιρεία Ουώλτ Ντίσνεϋ λειτουργεί σαν μια μυστική κυβέρνηση και ο Μίκυ Μάους
και η παρέα του κατασπαράσσουν τον κόσμο, καταγγέλλει ο Καρλ Χιάσιν.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ σατιρικών μυθιστορημάτων που έχουν γίνει μπεστ-σέλερ, ερευνητής
δημοσιογράφος και αρθρογράφος της «Μαϊάμι Χέραλντ», ο Καρλ Χιάσιν είναι
ιδιαίτερα δημοφιλής στη γενέτειρά του, τη Φλόριντα ­ όχι όμως μεταξύ των
πολιτικών, των εργολάβων και των τουριστικών αρμοδίων, τους οποίους και
σατιρίζει στα βιβλία του κατηγορώντας τους για την οικολογική καταστροφή της
πολιτείας. Ο τελευταίος στόχος του είναι η εταιρεία Ουώλτ Ντίσνεϋ και η Ντίσνεϋλαντ.

«Η Ντίσνεϋ κατασπαράσσει τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο που κατασπάραξε αυτή τη
χώρα, αρχίζοντας πρώτα από τη νεολαία», γράφει ο Χιάσιν στο τελευταίο βιβλίο
του που κυκλοφόρησε χθες με τίτλο «Ομάδα Τρωκτικών» («Team Rodent»).
Συγγραφέας μυθιστορημάτων όπως τα «Skin Tight» και «Stormy Weather», στα οποία
σατιρίζει τη διαφθορά και τα χαλαρά ήθη που επικρατούν στη Φλόριντα (έχει
γράψει και το «Στριπτήζ» που γυρίστηκε σε ταινία με την Ντέμι Μουρ), ο Χιάσιν
κατηγορεί την Ντίσνεϋ ότι ήταν εκείνη που άρχισε την καταστροφή της φύσης της
πολιτείας αγοράζοντας εδάφη για να φτιάξει την Ντίσνεϋλαντ. Οι τοπικές αρχές
επιτρέπουν στην εταιρεία να λειτουργεί ως κράτος εν κράτει, καταγγέλλει, και
οι ομάδες ασφαλείας της συμπεριφέρονται σαν αστυνομική δύναμη ­ σ’ ένα
επεισόδιο που πήρε ελάχιστη δημοσιότητα ένας άνθρωπος σκοτώθηκε καταδιωκόμενος
από «αστυνομικό» της Ντίσνεϋ.

«Ως εταιρεία, η Ντίσνεϋ είναι απίστευτα σκληρή, επίμονη, απρόσιτη και σκοτεινή
­ καμιά σχέση με την εικόνα που έχουμε στο μυαλό μας, τον Μίκυ Μάους να
κατεβαίνει σφυρίζοντας το δρόμο», έγραψε ο Χιάσιν στο δελτίο Τύπου που
μοιράστηκε στην παρουσίαση του βιβλίου. Η Ντίσνεϋ έχει μπει βαθιά στη ζωή των
ανθρώπων μέσω της κινηματογραφικής και τηλεοπτικής αυτοκρατορίας της, τις
εκδόσεις, το εμπόριο, τα ξενοδοχεία και τις οικοδομικές επιχειρήσεις της. «Το
μήνυμα, ουδέποτε ρητό αλλά ευκόλως εννοούμενο, είναι ότι οι αξίες της Αμερικής
οφείλουν να αντανακλούν εκείνες της Εταιρείας Ουώλτ Ντίσνεϋ και όχι το
αντίστροφο», γράφει ο συγγραφέας. Οι ειδησεογραφικοί οργανισμοί είναι πρόθυμοι
συνεργοί της, προσθέτει, αποδεχόμενοι προσκλήσεις με τα έξοδα πληρωμένα, οι
οποίες καταλήγουν σε ποταμούς θετικής διαφήμισης παρουσιασμένης ως ειδησεογραφίας.

Με στόχο να πετύχει ένα «εξιδανικευμένο τοπίο», η Ντίσνεϋ αναμόρφωσε τα έλη
και τα άλση της Κεντρικής Φλόριντα διώχνοντας από εκεί όλη την άγρια ζωή,
καταγγέλλει επίσης ο Χιάσιν, ο οποίος θρηνεί για «τον βιασμό του Ορλάντο»·
έγινε, γράφει, «μια μάζα από μοτέλ, τουριστικά καταστήματα και επιχειρήσεις
που φροντίζουν για τους τουρίστες της Ντίσνεϋ».