Ψάχνει νίκη από το ’62

Χοσέ Σιέρα. Ο κινητήριος μοχλός της Χιλής

ΜΙΑ ΑΠΟ τις πιο απροσδόκητες ομάδες αυτού του Παγκοσμίου Κυπέλλου θα είναι η
Χιλή. Ένα συγκρότημα που είναι ικανό για το καλύτερο, αλλά και για το…
χειρότερο και δύσκολα μπορεί να προβλέψει κανείς το πού θα φθάσει αυτή η ομάδα.

Επιστρέφει σε Μουντιάλ μετά 16 χρόνια (τελευταία εμφάνιση το 1982 στην
Ισπανία), αλλά έχει να πετύχει νίκη σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου εδώ και
36 χρόνια (!), από τότε δηλαδή (1962) που διοργάνωσε το Παγκόσμιο Κύπελλο και
κατέλαβε και την 3η θέση, αποκλειόμενη στα ημιτελικά από τη μετέπειτα
παγκόσμια πρωταθλήτρια Βραζιλία.

Ο όμιλος στον οποίο μετέχει τής επιτρέπει να κάνει όνειρα. Εκτός του αγώνα της
πρεμιέρας με την Ιταλία (το 1962 έχει μείνει στην ιστορία η κόντρα των δύο
ομάδων στη «μάχη του Σαντιάγο», όπως χαρακτηρίστηκε τότε από τους
δημοσιογράφους το μεταξύ τους παιχνίδι που ήταν ιδιαίτερα σκληρό έγραψε μαύρη
σελίδα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, με την Ιταλία να τελειώνει με 9 παίκτες τον
αγώνα λόγω αποβολών) τόσο η Αυστρία όσο και το Καμερούν είναι ομάδες που
μπορούν να κοντράρουν. Δικαιολογημένα λοιπόν έχουν (συγκρατημένη έστω) αισιοδοξία.

ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ

Η Χιλή έχει συνδέσει το όνομά της με αξιοπερίεργα περιστατικά συνήθως στην
προκριματική φάση των Μουντιάλ. Έτσι το 1974 πήγε στο Παγκόσμιο Κύπελλο της
Γερμανίας, αφού η ­ τότε ­ Σοβιετική Ένωση δεν είχε δεχθεί να αγωνιστεί στο
Σαντιάγκο (για πολιτικούς λόγους) σε αγώνα μπαράζ και η Χιλή είχε προκριθεί
χωρίς αγώνα.

Το 1989 ο τερματοφύλακάς της Ρομπέρτο Ρόχας προσποιήθηκε (σύμφωνα με τη ΦΙΦΑ)
τον τραυματισμό του στον αγώνα της προκριματικής φάσης με τη Βραζιλία στο
Μαρακανά. Όταν ένας οπαδός πέταξε μία φωτοβολίδα κοντά του (και ενώ η Χιλή
έχανε με 1-0 και ήθελε μόνο νίκη για να προκριθεί) ο Ρόχας έπεσε κάτω και δεν
σηκωνόταν, με αποτέλεσμα όλη η ομάδα να αποχωρήσει σε ένδειξη διαμαρτυρίας,
ελπίζοντας στον μηδενισμό της Βραζιλίας. Η παγκόσμια ομοσπονδία κρίνοντας ότι
ο Ρόχας δημιούργησε ψεύτικο τραυματισμό (κάτι που επιβεβαίωσαν και οι αυτόπτες
μάρτυρες) μηδένισε τη Χιλή (που έχασε το ραντεβού του 1990) αλλά την τιμώρησε
και για το επόμενο Μουντιάλ, αφού της απαγόρευσε να συμμετάσχει στην
προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Αμερικής (1994).

ΑΛΛΑΞΑΝ

Τώρα όλα φαίνεται να έχουν αλλάξει. Ακόμα και η χώρα έχοντας απαλλαγεί πλέον
από τη δικτατορία του Πινοσέτ (μετά το 1990) βαδίζει σε καλό δρόμο. Η Χιλή
δείχνει ικανή να διακριθεί στο Μουντιάλ και η νίκη της με 2-0 στις 11
Φεβρουαρίου στο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου κόντρα στην Αγγλία έστειλε το μήνυμα
πως όποιος την υποτιμήσει θα το πληρώσει ακριβά.

Η ατραξιόν της ομάδας είναι το δίδυμο «φωτιά» το οποίο το ονομάζουν στην χώρα
τους «Ζα-Σα» και φυσικά εννοούν τους δύο μεγάλους επιθετικούς, τον Ιβάν
Ζαμοράνο και τον Μαρσέλο Σάλας.

Πολύ καλοί και οι δύο μέσοι της ομάδας, ο Χοσέ Λουίς Σιέρα και ο Μαρτσέλο
Βέγκα, ενώ στην άμυνα δεσπόζει ο βετεράνος Χαβιέ Μάργκας και ο Πέντρο Ρέγιες.
Όπως σχεδόν οι περισσότερες ομάδες της Νοτίου Αμερικής, η Χιλή μπορεί στο
κέντρο να παίζει ένα στατικό ποδόσφαιρο, αλλά έχει «θανατηφόρα» ξεσπάσματα
στην επίθεση.

Νέλσον Ακόστα. Ο κύριος «κίνητρο»

ΣΤΗ ΧΙΛΗ τον αποκαλούν «ο κύριος κίνητρο», επειδή έχει την ικανότητα να δίνει
στους παίκτες του πάντα το κίνητρο για να παίξουν καλά. Ο 53χρονος Νέλσον
Ακόστα είναι γεννημένος στην Ουρουγουάη, αλλά έχει πάρει τη χιλιανή υπηκοότητα
(αφού τα τελευταία 20 χρόνια ζει και εργάζεται στη Χιλή). Ανέλαβε την ομάδα
τον Μάιο του 1996, αμέσως μετά το πρώτο ματς των προκριματικών του παγκόσμιου κυπέλλου.

Η Χιλή στην πρεμιέρα κόντεψε να χάσει στη Βενεζουέλα (1-1) από την ομάδα η
οποία σε κανένα άλλο παιχνίδι των προκριματικών δεν πλησίασε τόσο τη νίκη και
έμεινε ουραγός στη βαθμολογία μόλις με τρεις πόντους από ισάριθμες ισοπαλίες.
Αμέσως η ομοσπονδία της Χιλής αποφάσισε την απομάκρυνση του Ισπανού Χαβιέ
Αθκαργκότα και στη θέση του προσέλαβε τον Νέλσον Ακόστα, ο οποίος με το που
ανέλαβε, έγραψε σε ένα χαρτί: «Θα προκριθούμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο» και το υπέγραψε.

Την ημέρα του τελικού του Παγκόσμιου Κυπέλλου (12 Ιουλίου) ο Ακόστα θα γίνεται
54 ετών. Γνωρίζει καλά όμως πως δεν θα είναι μέχρι τότε στη Γαλλία. Ο στόχος
του λοιπόν είναι να οδηγήσει τη Χιλή στην πρώτη της νίκη μετά το 1962 σε μια
τελική φάση Μουντιάλ, ενώ εκτός Χιλής η τελευταία επιτυχία σε Παγκόσμιο
Κύπελλο είχε επιτευχθεί το 1950 στη Βραζιλία (!) με θύμα την ομάδα των ΗΠΑ.

«Προσπαθώ να αλλάξω τον τρόπο σκέψης αλλά και τον τρόπο με τον οποίο
αγωνίζεται η ομάδα. Ελπίζω οι παίκτες μου να καταλάβουν πως αυτός είναι ο
μόνος τρόπος για να έχουν κάποιες καλές πιθανότητες διάκρισης. Ειδάλλως θα
πετύχουν ό,τι έκανε πάντα η Χιλή, να πηγαίνει στο Παγκόσμιο Κύπελλο και να
γυρνά αμέσως σπίτι της» λέει ο Ακόστα, που ξεκίνησε ως ποδοσφαιριστής στην
Ουρουγουάη και μετέπειτα έπαιξε στη Χιλή, στην Έβερτον του Βαλπαράιζο, και
στην Ο’ Χίγκινς του Ρανκαγκούα στις αρχές του 1970.

Πρωτασχολήθηκε με την προπονητική το 1984, αναλαμβάνοντας μια μικρή ομάδα
(Φερναντέζ Βίαλ), πάντα στη Χιλή, πριν πάει ως κόουτς πλέον στην Ο’ Χίγκινς το
1988. Στη συνέχεια ανέλαβε την Ουνιόν Εσπανιόλα (από τις πιο άγνωστες ομάδες
της Χιλής) την οποία όμως κατάφερε να την οδηγήσει στον τελικό του Κόπα
Λιμπερταδόρες το 1993 και αργότερα κοουτσάρισε τη μεξικανική ομάδα Κρουζ
Αζούλ, πριν αναλάβει την Εθνική της Χιλής.

Μαρσέλο Σάλας. Το «φονικό όπλο» της Χιλής

ΑΠΟΤΕΛΕΙ ένα «φονικό όπλο» στα χέρια κάθε προπονητή και το παρατσούκλι του στη
Χιλή είναι «ματαντόρ», δηλαδή δολοφόνος, μια έκφραση που χρησιμοποιούν και για
τους ταυρομάχους. Ο Μαρσέλο Σάλας ένας από τους κορυφαίους επιθετικούς του
παγκόσμιου ποδοσφαίρου, αν και έχει ξεκινήσει την καριέρα του το 1992, από την
Τεμούκο στη Χιλή, έχει φτάσει ήδη τα 150 γκολ. Τα 99 από αυτά τα σημείωσε με
την Ουνιβερσιτάτ της Χιλής και έκανε τους ανθρώπους της πρωταθλήτριας
Αργεντινής Ρίβερ Πλέιτ να δώσουν ένα μεγάλο ποσό για τα δεδομένα της Νότιας
Αμερικής (μεταξύ 500.000 – 1.000.000 δολαρίων) προκειμένου να τον εντάξουν στη
δύναμή τους.

Από τότε τους οδήγησε σε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα, ενώ παράλληλα έβρισκε
χρόνο για να παίζει και στη μεγάλη του αγάπη, την εθνική ομάδα. Μπορεί να
έλειψε λόγω τραυματισμού σε τέσσερα παιχνίδια, αλλά στα υπόλοιπα αποζημίωσε
τους συμπατριώτες του. Έντεκα γκολ με δύο χατ τρικ, κόντρα στην Κολομβία (4-1)
και στο Περού (4-0). Με τον τελευταίο αγώνα να είναι ουσιαστικά αυτός που
έδωσε και την πρόκριση, αφού η Χιλή ισοβάθμησε με το Περού και πέρασε αφού
ήταν καλύτερη και στα τέρματα και στα μεταξύ τους παιχνίδια.

Η Λάτσιο πρόσφερε ήδη στη Ρίβερ Πλέιτ το ποσό των 18.000.000 δολαρίων και έτσι
μετά το μουντιάλ ο 24χρονος Σάλας θα συνεχίσει την καριέρα του στην κυπελλούχο
Ιταλίας. Νωρίτερα βέβαια σκοπεύει να κάνει πολλές… ζημιές με τον επίσης
εντυπωσιακό παρτενέρ του στην επίθεση, τον άσο της Ίντερ Ιβάν Ζαμοράνο, με τον
οποίο κάνουν ένα αχτύπητο δίδυμο («Ζα-Σα» το αποκαλούν στη Χιλή) και φυσικά
και οι δύο περιμένουν με αγωνία την πρεμιέρα κόντρα στην Ιταλία, όπου και θα
αγωνίζονται από τον Σεπτέμβριο.

«Όταν μπαίνω στο γήπεδο ξέρω ότι θα δεχτώ τουλάχιστον δέκα σκληρά χτυπήματα.
Αλλά δεν είναι στη φύση μου να αφήνω τέτοια πράγματα να με ενοχλούν» λέει ο
Σάλας, που αναμένεται να αναστατώσει τις αντίπαλες άμυνες στο Μουντιάλ.