Τέρμα η λούφα και παραλλαγή…

Την εξάντληση της αυστηρότητας των ποινών σε αξιωματικούς διοικητές που
χαρίζονται σε στρατιώτες, δείχνοντας εύνοια, είναι αποφασισμένη να εφαρμόσει η
ηγεσία του υπουργείου Άμυνας.

Με το πνεύμα αυτό διοικητής τάγματος στην περιοχή Λαγκαδά που είχε χορηγήσει
παρατύπως μέχρι και 8μηνη ­ άγραφη ­ άδεια σε στρατιώτη τιμωρήθηκε με φυλάκιση
και καθαίρεση από τη θέση του. Για να ακολουθήσει στη συνέχεια ποινή αργίας με
πρόσκαιρη παύση δύο μηνών ενώ ήδη η υπόθεση στάλθηκε στον εισαγγελέα του
Στρατοδικείου για ποινική αξιολόγηση.

Παρ’ ότι από την Ένορκη Διοικητική Εξέταση δεν προκύπτει ότι οι άδειες,
συνολικά 15 μηνών, που πήραν οι ευνοούμενοι 4 στρατιώτες κρύβουν κάποια
χρηματική ή άλλη συναλλαγή, στο πόρισμα περιέχονται ενδιαφέροντα στοιχεία που
δείχνουν το κλίμα που υπάρχει σε ορισμένες Μονάδες:

* Πρώτον, στρατιώτες και στρατιωτικά μέσα χρησιμοποιούνται για ιδιωτικές
εργασίες αξιωματικών και διοικητών. Συγκεκριμένα ο ταγματάρχης διοικητής που
έδινε τις χαριστικές άδειες λίγες εβδομάδες πριν είχε τιμωρηθεί από τον
υποστράτηγο της 20ής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας με τετραήμερη κράτηση «διότι ­
όπως αναφέρεται ­ εχρησιμοποίησε προσωπικό και οχήματα της υπηρεσίας για
μεταφορά υλικών και επισκευή της ιδιόκτητης κατοικίας του στη Θεσσαλονίκη».

* Δεύτερον, σε διοικητές ασκούνται πιέσεις-παρεμβάσεις από εξωυπηρεσικά
πρόσωπα για προστατευόμενούς τους. Τέτοιες πιέσεις πολιτικών παραγόντων
ισχυρίστηκε ότι δέχθηκε, σύμφωνα με το πόρισμα, ο εν λόγω διοικητής Μονάδας
για να δικαιολογήσει την παράνομη χορήγηση άδειας σε έναν από τους τέσσερις
ευνοηθέντες στρατιώτες. Στο διά ταύτα πάντως του πορίσματος δεν αναφέρονται
στοιχεία για τους «πιέζοντες», ενώ σε άλλο σημείο γίνεται μνεία για την
ιδιότητα των δύο στρατιωτών (μουσικοί) και τη ­ υπαρκτή ή όχι, δεν
διευκρινίζεται ­ συμμετοχή τους σε εκδηλώσεις για τη «Θεσσαλονίκη –
Πολιτιστική Πρωτεύουσα ’97»

* Τρίτον, από τη χαριστική συμπεριφορά σε ορισμένους στρατιώτες δημιουργούνται
πρόσθετα προβλήματα στις Μονάδες που έχουν να κάνουν με τη λειτουργία τους, τα
οικονομικά τους και τις βάρδιες των άλλων στρατιωτών.

* Τέταρτον, παρά τη βούληση της ηγεσίας ορισμένες φορές τα περιστατικά
ελαχιστοποιούνται, ενδεχομένως λόγω συναδελφικής αλληλεγγύης. Είναι
χαρακτηριστικό ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η αρχική ποινή που επιβλήθηκε
στον διοικητή ήταν 5 ημέρες (!) φυλάκιση, για να ακολουθήσει, με εντολή του
αρχηγού ΓΕΣ αντιστρατήγου Μ. Παραγιουδάκη, καθαίρεση από τα καθήκοντα
διοίκησης και αποστολή της υπόθεσης στον εισαγγελέα.

Η μικρή αρχικά ποινή σχολιάζεται αρνητικά σε απόφαση του υφυπουργού Άμυνας
Δημ. Αποστολάκη (15 Μαρτίου 1998) που την αυξάνει σε δίμηνη αργία με πρόσκαιρη
παύση. «Αυτή ­ τονίζεται για την πρώτη πειθαρχική ποινή ­ κρίνεται ανεπαρκής
και ατελέσφορη σε σχέση με τη βαρύτητα του παραπτώματός του».

* Πέμπτον, προκύπτει ότι οι ηγεσίες του υπουργείου και του ΓΕΣ είναι
διατεθειμένες να περιορίσουν χαριστικές συμπεριφορές σε οποιοδήποτε επίπεδο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η έρευνα ξεκίνησε με
ανώνυμη καταγγελία, πολλά από τα στοιχεία της οποίας δεν επιβεβαιώθηκαν.

Στρατιωτικές πηγές ανέφεραν ότι «το ΓΕΣ ερευνά με προσοχή όλες τις περιπτώσεις
καταχρηστικής άσκησης διοίκησης: Είτε αυτή αφορά χαριστικές περιπτώσεις είτε
αφορά κακή συμπεριφορά στους στρατιώτες, όπως καψώνια, έλλειψη ευαισθησίας σε
κοινωνικά ή ψυχολογικά προβλήματα, μη χορήγηση προβλεπόμενων αδειών, φόρτωση
υπηρεσιών σε ορισμένους μόνο κ.λπ.».

Στα επιτελεία βρίσκονται σε εξέλιξη αυτή την περίοδο και άλλες, διακριτικές σε
πρώτη φάση, έρευνες καθώς, όπως τονιζόταν από στρατιωτικές πηγές, είναι
παγιωμένη η αντίληψη ότι έστω και λίγες περιπτώσεις κατάχρησης διοίκησης να
υπάρχουν, «πρέπει να εξαλειφθούν». Πολύ περισσότερο όταν χρησιμοποιούνται
προσωπικό ή μέσα για ιδιωτικούς σκοπούς.

ΚΑΙ… ΜΙΣΘΟ!

Όσον αφορά την περίπτωση Λαγκαδά οι 4 «τσάτσοι» ­ κατά τη στρατιωτική ορολογία
ευνοούμενοι στρατιώτες ­ δεν παρουσιάζονταν σχεδόν καθόλου στη μονάδα και
εμφανίζονταν στα βιβλία ως παρόντες. Ορισμένοι από αυτούς έμπαιναν για λίγο,
έκαναν λίγες υπηρεσίες σκοπού ή θαλαμοφύλακα και μετά εξαφανίζονταν. Έρχονταν
μόνο «για να ανανεώσουν την άδεια», που φυσικά δεν αναγραφόταν στα κανονικά
βιβλία της μονάδας.

Αντικείμενο Ειδικής Έρευνας που έχει διαταχθεί είναι το οικονομικό μέρος παρ’
ότι μπορεί να μην έχει μεγάλη διάσταση. Κι αυτό γιατί κατά το διάστημα της
παράνομης πολύμηνης απουσίας τους οι στρατιώτες ελάμβαναν κανονικά το
χιλιάρικο του μισθού τους. «Επομένως ­ αναφέρει το πόρισμα ­ θα πρέπει να
επιστραφούν στο Δημόσιο τα χρήματα που κατεβλήθησαν ως μισθός καθώς και το
ποσόν που αντιστοιχεί στο ημερήσιο εφόδιο, δηλαδή 227 δρχ. την ημέρα, για τον καθένα».

Αναλυτικά στο πόρισμα αναφέρεται ότι ο διοικητής (Α.Δ.) χορήγησε παράνομες
άδειες στους εξής στρατιώτες (τα ονόματα, όπως και του διοικητή, δεν
αναγράφουν «ΤΑ ΝΕΑ»):

*Στον στρατιώτη Π.Γ. από 17-4-97 μέχρι 23-12-97 συνεχώς, με εξαίρεση
περιοδικές ολιγόωρες εμφανίσεις του στη μονάδα, για ανανέωση της άδειας και μόνο.

* Στους στρατιώτες (αδελφούς) Μ.Γ. και Μ.Ν. από 19-3-97 μέχρι 23-12-97, 104
ημέρες άδειας στον καθένα.

* Στον στρατιώτη Κ.Γ. από 19-3-97 μέχρι 23-12-97, 24 ημέρες άδειας, από τις
οποίες καταχωρίσθηκαν κανονικά μόνο οι επτά.