30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΕΛΙΣΣΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ: Για περισσότερη σοβαρότητα και ειλικρίνεια.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Μια πιο ουσιαστική δικαιοσύνη και θετικότερη μόρφωση.

ΠΡΟΣΑΡΤΕΙ: Τη μεγαλύτερη γνώση που του είναι διαθέσιμη.

ΕΧΕΙ ΕΝΔΟΙΑΣΜΟΥΣ: Έναντι όσων υπερβολικά σπεύδουν να πιστεύουν ότι
είναι μορφωμένοι.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Ότι θα επικρατεί πάντα η σωφροσύνη στην εξωτερική μα πολιτική.

ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ: Ότι η συμμετοχή μας στην Ε.Ε. θα μας ωφελήσει πολύ.

Η ΚΑΡΧΗΔΟΝΑ…: Καλώς για τον ελληνικό πολιτισμό ηττήθηκε γιατί ποτέ οι
Καρχηδόνιοι δεν θα τον δέχονταν τόσο πρόθυμα όσο οι Ρωμαίοι.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ: Όλα τα λάθη που έγιναν στο Κυπριακό και εύχεται να μην ξαναγίνονται…

Συνεδύασε τη διπλωματία με την ιστορική συγγραφή και έρευνα. Η μελέτη,
παρουσίαση, και σύγκριση του αρχαίου ινδικού, του κινεζικού, του ελληνικού,
καθώς και του ρωμαϊκού πολιτισμού, είναι τα κυριότερα θέματα που βρέθηκαν στο
επίκεντρο του ενδιαφέροντός του.Είναι ο Δημήτρης Βελισσαρόπουλος, που στην
ερώτηση τι έχει αλλάξει με την πάροδο των χιλιετιών στην έμπρακτη αντιμετώπιση
των ασθενών χωρών από τους «ισχυρούς», απαντάει αποστομωτικά: «Ουσιαστικά
τίποτε ­ εκτός από τη δυνατότητα ταχύτερης εξόντωσης ή εξασθένησής τους»…

ΕΡ.: Ο σημερινός ρόλος και οι δυνατότητες της διπλωματίας;

ΑΠ.: Εξακολουθεί να είναι ζωτικός. Σ’ αυτήν οφείλουμε πολλή απ’ όση ειρήνη έχουμε.

ΕΡ.: Διπλωμάτες-ποιητές, διπλωμάτες-συγγραφείς και διπλωμάτες-ερευνητές είναι
αρκετά συνήθεις συνδυασμοί;

ΑΠ.: Διπλωμάτης καριέρας γίνεται συχνά νέος που έχει μόρφωση και πνευματικά
ενδιαφέροντα, εκτός από έντονο ενδιαφέρον για τις διεθνείς σχέσεις της Ελλάδος.

ΕΡ.: Η αμερικανική διπλωματία, ως προς την Ελλάδα, την τελευταία 30ετία;

ΑΠ.: Η διπλωματία ασκείται από δύο τουλάχιστον πλευρές. Καλό είναι να
ερευνήσουμε πόσο σωστά κινηθήκαμε ως κυβέρνηση και λαός.

ΕΡ.: «Η Ιστορία είναι μεγάλος δάσκαλος ­ μόνον που έχει κακούς μαθητές»…

ΑΠ.: Εμείς είχαμε κατά την ιστορία μας τουλάχιστον τρεις θαυμάσιους πρωθυπουργούς.

ΕΡ.: Από τα διδάγματα της αρχαίας ινδικής φιλοσοφίας, θα προτείνατε σε έναν
σημερινό νέο…

ΑΠ.: Την εμμονή στην προσπάθεια εσωτερικής καθάρσεως.

ΕΡ.: Από το έργο του Μαχάτμα Γκάντι, τι έχει απομείνει στη σύγχρονη Ινδία;

ΑΠ.: Πολλή ευλάβεια στην Ινδία. Φωτεινό παράδειγμα για όλον τον κόσμο.

ΕΡ.: Κοινά στοιχεία στην αρχαιοελληνική και αρχαία ινδική σκέψη;

ΑΠ.: Η προτροπή προς την ποιοτική ανύψωση του ατόμου, και την αναζήτηση του υπερβατικού.

ΕΡ.: Εφικτή η εξάπλωση της ελληνικής ακτινοβολίας ­ και άρα, των ελληνικών
θέσεων ­ μέσω του πολιτισμού, σήμερα;

ΑΠ.: Μόνον διά Ελλήνων δημιουργών σαν τον Καβάφη στα διάφορα πεδία της
πνευματικής δραστηριότητας.

ΕΡ.: Τι εξέχον έχει να προσφέρει η σύγχρονη Ελλάδα στον τομέα του πολιτισμού;

ΑΠ.: Τα προϊόντα της ελληνικής αρχαιολογικής έρευνας, που είναι σημαντικότατα.

ΕΡ.: Από τους Σοφιστές, ποιο απόσταγμα γνώσης συγκρατείτε;

ΑΠ.: Την υπόδειξη του αβέβαιου χαρακτήρα των γνώσεων.

ΕΡ.: Πώς θα μπορούσε η χώρα μας να αξιοποιήσει καλύτερα την ακτινοβόλο
κληρονομιά της;

ΑΠ.: Η αξία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς υμνείται επαρκώς στη Δύση, διότι
είναι θαυμάσια γνωστή.

ΕΡ.: Ποιοι «φυλάγουν Θερμοπύλας» στη σύγχρονη Ελλάδα;

ΑΠ.: Οι πολιτικοί, εφόσον είναι σώφρονες και δεν σέρνονται από τα στενά
πολιτικά συμφέροντά τους.

ΕΡ.: Η σημερινή διεθνής κοινότητα είναι μήπως, η ­ εξευγενισμένη, σίγουρα ­
μοντέρνα έκδοση ρωμαϊκής αρένας;

ΑΠ.: Στους διεθνείς οργανισμούς οι διαπραγματεύσεις γίνονται από διπλωμάτες
που εκ κλίσεως ζητούν να βρουν ειρηνικές λύσεις. Πρέπει όμως να φροντίζουμε να
αγωνιζόμαστε από ευνοϊκές βάσεις, πριν εξαφανισθούν για πάντα.

ΕΡ.: Διαφέρουν ­ ως προς την ουσία, και τη σκληρότητά τους ­ οι Ρωμαίοι
κατακτητές από τους Ευρωπαίους αποικιοκράτες;

ΑΠ.: Όχι πολύ. Υπήρχαν όμως Ρωμαίοι διοικητές όπως ο Κικέρων της Κιλικίας και
της Σικελίας, που ήταν εξαιρετικά καλοί και δίκαιοι έναντι των Ελλήνων.

ΕΡ.: Την σήμερον ημέρα, σε ποια μορφή έχει μεταλλαχθεί η αποικιοκρατία ­ και,
κατόπιν, η κηδεμονία;

ΑΠ.: Ο ισχυρότερος, υπό μία μορφή ή την άλλη, θα εκμεταλλεύεται πάντοτε τον ασθενέστερο.

ΕΡ.: Τώρα, στο κλείσιμο της, ποιον επιγραμματικό τίτλο θα δίνατε στη χιλιετία
που μόλις πέρασε;

ΑΠ.: Ήταν χιλιετία αγώνος· τραγικός συχνά για την ελευθερία συνειδήσεως, τη
γνώση και τη δικαιοσύνη.

ΕΡ.: Στον 20ό αιώνα;

ΑΠ.: Ήταν αιώνας εκρηκτικής προόδου της επιστήμης και στασιμότητας στην ηθική συμπεριφορά.