ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Κερδισμένοι, οι νεοναζί

Γκέρχαρντ Φρέι. Ο ηγέτης των ακροδεξιών της Σαξωνίας, ένας εκδότης ρατσιστικών εντύπων με έδρα το Μόναχο

Βαθιά κρίση διέρχεται η Δεξιά της Δυτικής Ευρώπης. Αλλά τα οφέλη ­ φευ! ­ δεν
τα αποκομίζουν οι σοσιαλιστές, ούτε οι παλαιοί ούτε οι νέοι.

«ΓΚΩΛΙΚΟΙ: Είστε αηδιασμένοι και κουρασμένοι από την πιο βλακώδη Δεξιά του
κόσμου; Το ίδιο κι εμείς. Καιρός να ενωθούμε!». Η αυτοκριτική της γαλλικής
Δεξιάς αγγίζει πραγματικά τα όρια του μαστιγώματος. Η αφίσα αυτή, που
παραπέμπει σε ρήση του στρατηγού Ντε Γκωλ, τυπώθηκε από το κόμμα του Ζακ Σιράκ
και δείχνει τη σύγχυση στην οποία έχει περιπέσει η συντηρητική παράταξη. Η
εμφύλια ρήξη στο δημοτικό συμβούλιο του Παρισιού, η επαπειλούμενη διάσπαση της
«Ένωσης για τη Γαλλική Δημοκρατία» (UDF) και η συνεργασία ορισμένων πολιτικών
(μεταξύ των οποίων ο πρώην υπουργός Αμύνης Σαρλ Μιγιόν) με το Εθνικό Μέτωπο
έχουν πολλαπλασιάσει τα προβλήματα που ήδη αντιμετώπιζε η Δεξιά μετά την ήττα
της στις περυσινές εκλογές.

Ανάλογη κρίση περνάει και η Δεξιά της Ιταλίας, όπου ο Μπερλουσκόνι αποφάσισε
να διεκδικήσει και πάλι την πρωθυπουργία εξοργίζοντας τους συμμάχους του που
τον θεωρούν το κυριότερο εμπόδιο στην προσπάθεια εκδίωξης της Κεντροαριστεράς
από την εξουσία. Όσο για τη Βρετανία, οι Συντηρητικοί του Ουίλιαμ Χέιγκ
προετοιμάζονται για μια μακρά θητεία στην αντιπολίτευση. Για να αντιμετωπίσουν
μάλιστα τον μπλαιρικό κυκλώνα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο ακόμη και να
αλλάξουν το όνομά τους…

Αν αφήσει όμως κανείς στην άκρη τη «βρετανική εξαίρεση», αβίαστο είναι το
συμπέρασμα ότι από την κρίση της Δεξιάς επωφελείται κυρίως ο εκ δεξιών και όχι
ο εξ αριστερών αντίπαλός της. Η Γαλλία έζησε προχθές άλλη μια μαύρη Κυριακή,
με τον θρίαμβο της ακροδεξιάς υποψήφιας στις τοπικές εκλογές της Τουλών. Και η
Γερμανία έκανε ολόκληρη την Ευρώπη να ανατριχιάσει, με την είσοδο ενός
ρατσιστικού κόμματος σε βουλή ανατολικογερμανικού κρατιδίου για πρώτη φορά
μετά την ενοποίηση. Η «Ένωση του Γερμανικού Λαού» (DVU) απέσπασε το 13% των
ψήφων στη Σαξωνία-Άνχαλτ χωρίς να κάνει καμιά προεκλογική συγκέντρωση και με
βασικό σύνθημα «Έξω οι εγκληματίες ξένοι». Κι αυτό, σε μια περιοχή όπου οι
ξένοι αποτελούν λιγότερο από το 2% του πληθυσμού!

Η εξήγηση του φαινομένου βρίσκεται σ’ έναν αριθμό: 25%. Τόση είναι η ανεργία
σ’ αυτή την άλλοτε βιομηχανική ζώνη που ο καγκελάριος Κολ είχε υποσχεθεί να
μετατρέψει σε «ανθηρό τοπίο». Αντί γι’ αυτό, οι βιομηχανίες κλείνουν η μία
μετά την άλλη και η εγκληματικότητα έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας. Η
ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Χέλμουτ Κολ απέτυχε να δώσει λύσεις. Η τοπική
κυβέρνηση Σοσιαλδημοκρατών-Πρασίνων δεν έδωσε αποτελέσματα. Επωφελούνται έτσι
από την κρίση οι νεοναζί: σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις έξω από τις κάλπες, το
μεγαλύτερο μέρος της εκλογικής βάσης της DVU αποτελείται από νέους και ανέργους…

Το πιθανότερο σενάριο ­ που μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου μπορεί να
επεκταθεί και σε εθνικό επίπεδο ­ είναι τώρα μια συμμαχία Χριστιανοδημοκρατών
και Σοσιαλδημοκρατών. Οι ακροδεξιοί τρίβουν τα χέρια τους.