Οι δίκες, φρένο στα μεγάλα έργα

Σημαντικές καθυστερήσεις ­ με κόστος δεκάδων δισεκατομμυρίων δραχμών για
την εθνική οικονομία ­ παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην προώθηση δεκάδων
μικρών και μεγάλων έργων σε όλη τη χώρα. Αιτία αυτήν τη φορά δεν είναι η
έλλειψη πιστώσεων ή η «ελληνική γραφειοκρατία», αλλά οι προσφυγές στο
Συμβούλιο της Επικρατείας.

ΣΤΟ Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο όλο και πιο συχνά μεταφέρονται οι
συγκρούσεις μεταξύ οικολογικών οργανώσεων και Διοίκησης που ερίζουν για τις
επιπτώσεις των έργων στο φυσικό περιβάλλον. Η εκτροπή του Αχελώου, η διάνοιξη
της Λεωφόρου Υμηττού, η χάραξη της Εγνατίας Οδού, οι χωροθέτηση των χωματερών
της Αττικής, η κατασκευή γραμμής υψηλής τάσης της ΔΕΗ στο Κρυονέρι, είναι
μερικά μόνον από τα μεγάλα έργα που καθυστερούν λόγω της εμπλοκής τους στο
Συμβούλιο της Επικρατείας. Αν την περασμένη δεκαετία στη Γερμανία σταμάτησε η
κατασκευή του μεγαλύτερου ευρωπαϊκού πυρηνικού αντιδραστήρα, ύστερα από
προσφυγή μίας νοικοκυράς στα γερμανικά δικαστήρια, στην Ελλάδα πολλά από τα
δημόσια έργα είτε καθυστέρησαν να υλοποιηθούν είτε τροποποιήθηκαν σε…
ολοκληρωτικό βαθμό, ύστερα από προσφυγές που κατέθεσαν περιβαλλοντικοί και
πολιτιστικοί σύλλογοι, καθώς και δήμοι και κοινότητες της χώρας.

Η ΔΙΑΦΟΡΑ

Η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης για την προστασία του περιβάλλοντος και
της δημόσιας υγείας, τα τελευταία χρόνια, όπως αναφέρει ο χημικός μηχανικός,
περιβαλλοντολόγος κ. Δημήτρης Παπαϊωάννου, αποτελεί τον μεγαλύτερο ανασχετικό
παράγοντα στα σχέδια της διοίκησης για την κατασκευή έργων μεγάλης κλίμακας
που πολλές φορές επιφέρουν ανεπανόρθωτες ζημιές στο φυσικό περιβάλλον.

Για τον λόγο αυτό, όλο και πιο συχνά το Συμβούλιο της Επικρατείας καλείται να
βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Με προεξάρχον το Ε’ Τμήμα, που έχει γίνει ο
κακός δαίμονας του ΥΠΕΧΩΔΕ αλλά και πολλών ΔΕΚΟ, όπως η ΔΕΗ και η Ολυμπιακή
Αεροπορία, το ΣτΕ έχει καθυστερήσει κατά καιρούς πολλά δημόσια έργα, κυρίως
γιατί διαπίστωσε ότι δεν λαμβάνονταν επαρκώς μέτρα προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.

Ενδεικτική είναι η αναφορά του συμβούλου Επικρατείας κ. Κωνσταντίνου
Μενουδάκου: «Πολύ συχνά διαπιστώνουμε προχειρότητα στη σύνταξη των
περιβαλλοντικών μελετών, είτε με υπαιτιότητα του συντάκτη ή της Διοίκησης. Το
βασικότερο πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι από την υφιστάμενη νομοθεσία
απουσιάζουν ειδικότερες διατάξεις ως προς το περιεχόμενο των περιβαλλοντικών μελετών».

Ωστόσο, από την πλευρά τους εκπρόσωποι της Διοίκησης καταλογίζουν στο ΣτΕ
υπέρμετρη «νομολατρία», που πολλές φορές αποδεικνύεται τροχοπέδη για την
ανάπτυξη της χώρας. Ιδιαίτερα, μάλιστα, τα τελευταία χρόνια που τα αρμόδια
υπουργεία έχουν επιδοθεί σε αγώνα δρόμου για την έγκαιρη κάλυψη των
χρονοδιαγραμμάτων, που καθορίζουν και τη ροή της χρηματοδότησης του έργου από
τα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ

«Είναι σαφές, αναφέρει ο κ. Παπαϊωάννου, ότι οι καθυστερήσεις που
παρατηρούνται στην προώθηση πολλών έργων, λόγω της εμπλοκής τους στο ΣτΕ,
μεταφράζονται σε πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια δραχμές. Αναμφισβήτατα το
κόστος για κάθε χρόνο καθυστέρησης είναι τεράστιο, γιατί χάνεται αναπτυξιακό
δυναμικό, το οποίο θα μπορούσε να εκφραστεί ακόμη και με το ισόποσο του έργου!
Κι αυτό γιατί κάθε δραχμή που επενδύεται με τη μορφή ενός έργου μπορεί να
δώσει πενταπλάσιο εισόδημα». Το γεγονός επικαλείται και η Διοίκηση κάθε φορά
που βλέπει ότι τα σχέδια ενός έργου κολλάνε στα συρτάρια του ΣτΕ.

Όπως τονίζει ο κ. Παπαϊωάννου «στην συντριπτική πλειονότητα των υποθέσεων
ευθύνεται ο σχεδιασμός των έργων από τη Διοίκηση. Χωρίς αυτό να σημαίνει
βεβαίως ότι δεν υπάρχουν και κάποιες υπερβολές, τόσο από τις περιβαλλοντικές
οργανώσεις όσο και από το ΣτΕ. Οι κοινοτικές Οδηγίες σε ένα μεγάλο βαθμό δεν
τηρούνται, η νομοθετική εξουσία αλληθωρίζει, κλείνει τα μάτια. Το ίδιο ισχύει
και με διεθνείς συμβάσεις: παρ’ ότι τις υπογράφουμε, δεν τις τηρούμε».

Για τους λόγους αυτούς το ΣτΕ έχει καταστεί ως ένας από τους σημαντικότερους
θεματοφύλακες του περιβάλλοντος και της νομιμότητας. «Με αυτή την έννοια το
ΣτΕ και ειδικότερα το Ε’ Τμήμα είναι σανίδα σωτηρίας για μας. Ως γνωστόν, από
εκεί δεν περνάει τίποτα», λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Δήμου Αυλώνα κ.
Δημήτρης Κυριακού, ο οποίος προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας
προκειμένου να ακυρωθεί η απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ για τη δημιουργία χωματερής στον Αυλώνα.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η κ. Μαρία Τασοπούλου, πρόεδρος της
Κοινότητας Κρυονερίου. Η εγκατάσταση των πυλώνων υψηλής τάσης της ΔΕΗ στο
Κρυονέρι απετράπη χάρη στο Ε’ Τμήμα του ΣτΕ.

Όπως αναφέρει η κ. Τασοπούλου «το ΣτΕ λειτούργησε άψογα. Υπερασπίστηκε τη
νομιμότητα. Όσον αφορά τις αιτιάσεις της ΔΕΗ ότι εξαιτίας τουύΣτΕ δεν
κατασκευάστηκαν οι πυλώνες, απάντηση έδωσε ο πρόεδρος του Ε’ Τμήματος κ. Δεκλερής».

ΔΕΗ – ΚΡΥΟΝΕΡΙ

Κάτοικοι και κοινοτικές αρχές ξεσηκώθηκαν και το δίκτυο της ΔΕΗ έπαθε… «μπλακ άουτ» στο Κρυονέρι

Η ΤΡΙΤΗ γραμμή μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος υπερυψηλής τάσης, 1.000 MW, από
τη Δυτική Μακεδονία στην Αττική δεν σταμάτησε μόνο στο Κρυονέρι αλλά και στο
Συμβούλιο της Επικρατείας. Ο σημαντικός χαρακτήρας του έργου φάνηκε ιδιαίτερα
στο πρόσφατο μπλακ άουτ, καθώς η λειτουργία της ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο
γενικής διακοπής ρεύματος στην πρωτεύουσα. Η γραμμή ξεκίνησε το 1984 και από
το 1992 υπολείπονται μόνο 4 χιλιόμετρα για να ολοκληρωθεί. Η αντίδραση της
Κοινότητας και των κατοίκων του Κρυονερίου έβαλε το αρχικό μπλόκο. Και η
απόφαση του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ από τον περασμένο Νοέμβριο επιτείνει την
καθυστέρηση. Γιατί το δικαστήριο ζήτησε να υπάρξει νέα μελέτη για τις
επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων, η οποία θα συνυπογράφεται και από τον
υπουργό Υγείας. Και όταν έρθει η νέα μελέτη είναι βέβαιο ότι θα έρθει και νέα
προσφυγή από την Κοινότητα, που επιμένει σε νέα χάραξη της γραμμής.

ΧΩΜΑΤΕΡΕΣ

Θέση Πηγάδι Παπά. Θα γίνει ΧΥΤΑ στην περιοχή του Αυλώνα; Η Ολομέλεια του ΣτΕ έχει πλέον τον λόγο…

ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ δημιουργίας Χώρου Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) στη
Βορειοανατολική Αττική καλείται τελικώς να αποφασίσει η Ολομέλεια του ΣτΕ. Και
το Ε’ Τμήμα που χειρίστηκε σε πρώτο στάδιο την υπόθεση, εισηγείται να ακυρωθεί
η απόφαση προεπιλογής των τριών περιοχών (σε Αυλώνα, Γραμματικό και Κερατέα)
οι οποίες μπορούν να δεχθούν το επίμαχο έργο.

Ήδη, η καθυστέρηση στην πορεία του έργου ξεπερνά τα δύο χρόνια, ενώ ο
σχεδιασμός έχει ανασταλεί από το περασμένο καλοκαίρι από το ΣτΕ, ύστερα από
προσφυγές των τοπικών αρχών. Και στην εισήγησή του προς την Ολομέλεια, το Ε’
Τμήμα τάσσεται και υπέρ της ακύρωσης του έργου, επειδή «για τη δημιουργία ΧΥΤΑ
είναι απαραίτητο να προηγηθεί ειδικός σχεδιασμός σε εθνικό και τοπικό επίπεδο».

Κατά την εισήγηση, μάλιστα, και οι μελέτες που οδήγησαν στην προεπιλογή των
τριών επίμαχων χώρων παρουσιάζουν αντιφάσεις και συγκρούονται μεταξύ τους.

Εάν είναι αντίστοιχη και η απόφαση της Ολομέλειας, τότε είναι βέβαιο ότι η
έναρξη του έργου θα μετατεθεί στον 21ο αιώνα.

ΕΚΤΡΟΠΗ ΑΧΕΛΩΟΥ

Η εκτροπή του Αχελώου δεν πρέπει να περάσει μόνο μέσα από σήραγγες (που ήδη κατασκευάζονται), αλλά και από το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο…

ΕΚΤΡΟΠΗ Αχελώου. Ένα από τα μεγάλα δημόσια έργα, κόστους δεκάδων
δισεκατομμυρίων, που έγινε γνωστό στο ευρύ κοινό περισσότερο γιατί η υλοποίησή
του πέρασε από… μύρια κύματα. Το έργο προσέκρουσε στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Αν και έχουν περάσει 15 χρόνια από τότε που ανακοινώθηκε για πρώτη φορά η
έναρξη του προγράμματος εκτροπής του Αχελώου, το έργο ακόμη και σήμερα
εξακολουθεί να βρίσκεται στις συμπληγάδες του Ανώτατου Διοικητικού
Δικαστηρίου. Η εκτροπή του Αχελώου ποταμού, σύμφωνα με τους υπευθύνους των
υπουργείων ΠΕΧΩΔΕ και Γεωργίας, θεωρείται έργο υψίστης σημασίας, καθώς με την
κατασκευή του θα αντιμετωπιστούν προβλήματα άρδευσης της περιοχής. Από την
πλευρά τους, ωστόσο, οι οικολογικές οργανώσεις κάνουν λόγο για «κορυφαίο σε
πανευρωπαϊκό επίπεδο παράδειγμα κατασπατάλησης κοινοτικών πόρων», το οποίο θα
επιφέρει ανεπανόρθωτες καταστροφές στα φυσικά οικοσυστήματα της ευρύτερης περιοχής.

Στο μέσον βρίσκεται εδώ και αρκετά χρόνια το Συμβούλιο της Επικρατείας, το
οποίο καλείται να επιλύσει τις διαφορές των δύο μερών. Έπειτα από μακρά
εκστρατεία για τη ματαίωση του έργου, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις προσέφυγαν
στο ΣτΕ. Κι αυτό γιατί, σύμφωνα με τις οικολογικές οργανώσεις, συνολική μελέτη
δεν είχε εκπονηθεί, όπως ορίζει η Κοινοτική Νομοθεσία (οδηγία 85/337). Εκτός
αυτού, οι οικολογικές οργανώσεις προσέφυγαν στο ΣτΕ γιατί η Διοίκηση αρνήθηκε
να παράσχει σχετικές πληροφορίες που της ζητήθηκαν. Όλο αυτό το διάστημα,
μεταξύ των δύο πλευρών διεξάγεται ένας αδυσώπητος πόλεμος, που πολλές φορές
απασχόλησε τα κοινοτικά όργανα, ενώ προκάλεσε ακόμη και την παρέμβαση του
Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου.

Τον Μάϊο του 1995 το Ε’ Τμήμα του ΣτΕ εξέτασε τις αιτήσεις ακύρωσης που
κατατέθηκαν. Η εισήγηση του Ε’ Τμήματος ήταν υπέρ των θέσεων των οικολογικών
οργανώσεων, καθώς αποφάνθηκε ότι «επιτρεπτή είναι όχι κάθε ανάπτυξη, αλλά μόνο
η βιώσιμη, δηλαδή εκείνη που δεν επιφέρει βλάβη στο φυσικό περιβάλλον».

ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

ΣΤΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ δικαστήρια απειλούν να προσφύγουν κάτοικοι της περιοχής Περαίας
Θεσσαλονίκης που συνεχίζουν να αντιδρούν στην εγκατάσταση του ραντάρ ελέγχου
εναέριας κυκλοφορίας που θα εξυπηρετεί το αεροδρόμιο «Μακεδονία».

Εκπρόσωπος του Κοινοτικού Συμβουλίου Περαίας, στη διάρκεια επιστημονικής
ημερίδας που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη, με θέμα τις ενδεχόμενες
επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων από τη λειτουργία του ραντάρ, δήλωσε ότι σε
περίπτωση που δεν δικαιωθούν από το Συμβούλιο της Επικρατείας (η προσφυγή τους
θα συζητηθεί στις 8 Μαΐου) τότε θα προσφύγουν στα ευρωπαϊκά δικαστήρια για να
ματαιώσουν τις διαδικασίες εγκατάστασης που βρίσκονται σε εξέλιξη. Στη
διάρκεια της ημερίδας ο υποδιοικητής της ΥΠΑ κ. Γιάννης Σουλαδάκης εξήγησε ότι
η τοποθεσία «Αντλιοστάσιο», έξω από την Κοινότητα Περαίας, που επιλέχθηκε για
την εγκατάσταση του ραντάρ είναι η πλέον ενδεδειγμένη, καθώς εξασφαλίζει την
καλύτερη ορατότητα.

Εκπρόσωποι της ΥΠΑ αναφέρθηκαν σε παρόμοια μοντέλα εγκατάστασης ­ και
ειδικότερα στο αεροδρόμιο της Ζυρίχης ­ όπου το ραντάρ έχει εγκατασταθεί σε
κατοικημένη περιοχή, χωρίς να δημιουργηθούν προβλήματα.

Στο μεταξύ, ο νομάρχης Θεσσαλονίκης κ. Κώστας Παπαδόπουλος δεσμεύτηκε ότι σε
περίπτωση που αποδειχθεί ότι η εκπεμπόμενη ακτινοβολία είναι μεγαλύτερη από τα
επιτρεπτά όρια ­ που προβλέπει η μελέτη κατασκευής ­ τότε οι αρμόδιες
υπηρεσίες της Νομαρχίας θα επέμβουν και θα διακόψουν τη λειτουργία του.

Στη διάρκεια της ημερίδας ­ που διοργανώθηκε από τη Νομαρχία Θεσσαλονίκης, το
παράρτημα Κεντρικής Μακεδονίας του Τεχνικού Επιμελητηρίου, την ΤΕΔΚ και από
τις πέντε κοινότητες της περιοχής όπου εγκαθίσταται το ραντάρ ­ δεν υπήρξε
καμία συμφωνία .

ΜΥΚΟΝΟΣ – ΡΑΦΗΝΑ

ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ έργα έχουν θεωρηθεί εξαιρετικής σπουδαιότητας από κάθε παράγοντα,
κυρίως στον τομέα του τουρισμού: Η Μύκονος θέλει μαρίνα και η Ραφήνα
μεγαλύτερο λιμάνι. Και τα δύο έργα «σταμάτησαν» στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Και για την κατασκευή της μαρίνας αγωνίστηκε μεν όσο μπορούσε η δημοτική αρχή
του νησιού, αλλά το μεγάλο «όχι» για τα έργα στο λιμάνι της Ραφήνας είπε πρώτα
απ’ όλους ο δήμος.

Το Ε’ Τμήμα του ΣτΕ έβαλε «φρένο» και στα δύο έργα.

* Για το λιμάνι της Ραφήνας, έργου προϋπολογισμού περίπου ενός δισ. δραχμών,
ακύρωσε τις υπουργικές αποφάσεις (από ΥΠΕΧΩΔΕ και Εμπορικής Ναυτιλίας) για την
χωροθέτηση, την έγκριση περιβαλλοντικών επιπτώσεων και τη δημοπράτηση των
εργασιών. Στο σκεπτικό της απόφασης, που εκδόθηκε τον περασμένο Νοέμβριο,
αναφέρεται ότι «τα έργα δεν συνιστούν απλή βελτίωση, αλλά σχεδόν διπλασιασμό
της έκτασης του λιμανιού». Τώρα τα αρμόδια υπουργεία αναγκάζονται να συντάξουν
νέα περιβαλλοντική μελέτη.

Η ΜΑΡΙΝΑ

Στη Μύκονο είχε προβλεφθεί η κατασκευή μαρίνας, δυναμικότητας 250 σκαφών
αναψυχής. Στην περιοχή του Αγίου Χαραλάμπους, σύμφωνα με το σχεδιασμό του ΕΟΤ.
Από τα υπουργεία ΠΕΧΩΔΕ και Εμπορικής Ναυτιλίας εγκρίθηκε η περιβαλλοντική
μελέτη, ο δήμος του νησιού έδωσε τις… ευλογίες του κι ενώ ήταν όλα έτοιμα
για να γίνει η δημοπράτηση του έργου και να αρχίσουν οι εργασίες, ήρθε η
προσφυγή από την ένωση των πολιτών… Στο δικαστήριο ο δήμος παρενέβη υπέρ του
έργου, αλλά το ΣτΕ ακύρωσε τις υπουργικές αποφάσεις, κρίνοντας ότι επιβάλλεται
η προστασία του παραδοσιακού νησιού, το οποίο «είναι δεκτικό μόνο ηπιοτατης
βιωσίμου αναπτύξεως…».

Τώρα η διοίκηση καλείται να αναζητήσει άλλο σημείο για τη μαρίνα, που θα είναι
πιθανότατα μικρότερης δυναμικότητας.

ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ

Τα έργα για τη διάνοιξη της Εγνατίας Οδού προχωρούν, αλλά στα Γρεβενά χρειάζεται παράκαμψη λόγω της «φαιάς αρκούδας»…

ΣΤΑ ΔΟΚΑΝΑ των οικολογικών οργανώσεων και του Συμβουλίου της Επικρατείας
βρέθηκε και το έργο της Εγνατίας οδού. Αιτία; Ένα τμήμα της Εγνατίας οδού, στα
Γρεβενά, όπως προβλεπόταν στον σχεδιασμό του έργου, περνούσε μέσα από τον
βιότοπο της καφέ αρκούδας! Το γεγονός αυτό, όπως ήταν φυσικό, κινητοποίησε την
οικολογική οργάνωση WWF-ΕΛΛΑΣ, που έχει την ευθύνη παρακολούθησης του
προγράμματος «Αρκτούρος». Παρότι, αρχικώς, οι υπεύθυνοι του προγράμματος
συνεργάστηκαν με τους μελετητές, οι οποίοι ανέλαβαν για λογαριασμό του ΥΠΕΧΩΔΕ
τη χάραξη του έργου, από νωρίς φάνηκε ότι ο συγκερασμός των απόψεων ήταν κάτι
ιδιαίτερα δύσκολο. Παρ’ ότι ορισμένες από τις εισηγήσεις τους εγκρίθηκαν από
τους μελετητές, οι οικολογικές οργανώσεις έκριναν το τελικό σχέδιο ανεπαρκές.
Για τον λόγο αυτό, τον Αύγουστο του 1995 η WWF-ΕΛΛΑΣ κατέφυγε στο Συμβούλιο
της Επικρατείας καταθέτοντας αίτηση ακύρωσης του έργου. Η υπόθεση εκκρεμεί
ακόμη και σήμερα.

* Την ίδια στιγμή, στη Ζάκυνθο η παρουσία της συμπαθέστατης και
προστατευόμενης χελώνας Καρέτα-Καρέτα τα τελευταία χρόνια έχει γίνει η αφορμή,
για να ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ οικολογικών οργανώσεων και κατοίκων του νησιού.
Όλα άρχισαν το 1992, όταν ιδιώτες προχώρησαν στη δημιουργία καταστημάτων στην
παραλία Σεκανίων. Για τον λόγο αυτό, οικολογικές οργανώσεις προσέφυγαν στο
ΣτΕ, το οποίο και δικαίωσε το αίτημά τους για ακύρωση των έργων.

ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΥΜΗΤΤΟΥ

Το ΣτΕ λέει «όχι», το ΥΠΕΧΩΔΕ απαντά «υπάρχει νόμος» και προς το παρόν τα έργα για τη Λεωφόρο Υμηττού συνεχίζονται…

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ υπήρξαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας για όλα τα μεγάλα έργα (Μετρό
Αθηνών, αεροδρόμιο Σπάτων, ζεύξη Ρίου – Αντιρρίου κ.ά.). Και αν δεν έχουν
μπλοκαριστεί, αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι κάθε έργο κυρώθηκε με νόμο και οι
δίκες που εκκρεμούσαν στο δικαστήριο καταργήθηκαν. Το ίδιο είχε συμβεί αρχικά
και με τη διάνοιξη της Λεωφόρου Υμηττού. Οι προσφυγές των δήμων της Ανατολικής
Αττικής χάθηκαν, αλλά προ διμήνου το Ε’ Τμήμα «πάγωσε» το προεδρικό διάταγμα
που είχε καταρτίσει το ΥΠΕΧΩΔΕ για να προχωρήσουν οι σχετικές εργασίες. Το
διάταγμα μπλοκαρίστηκε γιατί η διάνοιξη της Λεωφόρου «συνεπάγεται σοβαρή
διατάραξη του ορεινού οικοσυστήματος…». Και αν το ΥΠΕΧΩΔΕ εκτιμά ότι το έργο
θα συνεχισθεί ακριβώς επειδή υπάρχει ο Νόμος 2338/95 για την κύρωσή του, δεν
μπορεί να γίνει το ίδιο για επί μέρους έργα που προέβλεπε το διάταγμα κατά
μήκος του Υμηττού.