30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΟΥΠΑΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Το 1944, στην Αθήνα.

ΘΑ ΖΗΤΟΥΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΙΔΗ: Να μείνει απλός, προσιτός και πιο ανθρώπινος.

ΤΙ ΘΑ ΑΛΛΑΖΕ: Τη νοοτροπία του Έλληνα.

ΧΡΩΜΑ: Κίτρινο, αλλά και μπλε. Της Ελλάδας.

ΑΔΥΝΑΜΙΑ: Μουσική και ζωγραφική.

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Την αχαριστία και το φθόνο των ανθρώπων.

Ο Χρήστος Ζούπας βρέθηκε στις εξέδρες του «Παλάου Σεν Τζόρντι» της
Βαρκελώνης για να γιορτάσει μια επιτυχία της ΑΕΚ. Θυμάται με συγκίνηση το
φάιναλ-φορ του ’66, αλλά και το πρώτο καλάθι του αξέχαστου τελικού με τη
Σλάβια, το ’68, που είχε πετύχει ο ίδιος. Τονίζει ότι η ΑΕΚ είναι ένα κομμάτι
από τη ζωή του και πως η φετινή χρονιά αποτελεί σταθμό για την πορεία της ομάδας.

ΕΡ.: Τριάντα χρόνια μετά, κύριε Ζούπα…

ΑΠ.: Θα έλεγα καλύτερα 32. Από την πρώτη συμμετοχή μας στο φάιναλ-φορ, το ’66.

ΕΡ.: Δεν ξεχάσατε ποτέ την ΑΕΚ όλα αυτά τα χρόνια…

ΑΠ.: Δεν ήταν δυνατόν. Είναι ένα κομμάτι από τη ζωή μου.

ΕΡ.: Πώς σηματοδότησε τη ζωή σας η επιτυχία του ’68;

ΑΠ.: Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον τρόπο ζωής, σκέψης. Σε άλλους περισσότερο,
σε άλλους λιγότερο.

ΕΡ.: Πώς χαρακτηρίζετε την πρόκριση της ΑΕΚ στον τελικό της Ευρωλίγκα;

ΑΠ.: Σταθμό για την πορεία μιας μεγάλης ομάδας.

ΕΡ.: Ο Ιωαννίδης λέει ότι σημασία έχει η διάρκεια…

ΑΠ.: Στη σύγχρονη επαγγελματική δομή που έχουν οι ομάδες, αυτό είναι σωστό.

ΕΡ.: Με ποιες προϋποθέσεις;

ΑΠ.: Να υπάρχουν πίσω από την ομάδα άνθρωποι όπως ο Φιλίππου ή ο
Γιαννακόπουλος, που διαθέτουν χρήματα.

ΕΡ.: Μπορεί η ΑΕΚ να πετύχει αυτή τη διάρκεια;

ΑΠ.: Έχω την αίσθηση ότι με τον Γιάννη Φιλίππου μπορεί.

ΕΡ.: Φανταζόσασταν ότι η ΑΕΚ μπορούσε κάποτε να έχει τέτοια επιτυχία;

ΑΠ.: Ομολογώ πως όχι.

ΕΡ.: Στην αρχή της φετινής περιόδου;

ΑΠ.: Με έπιανε μελαγχολία και κατάθλιψη βλέποντας μια ομάδα να αποτελείται
μόνο από ξένους παίκτες.

ΕΡ.: Όλα άλλαξαν, όμως…

ΑΠ.: Πράγματι. Δεν ήταν όμως νομίζω μόνο απόφαση του Ιωαννίδη. Έπαιξε ρόλο και
η διοίκηση, ο κόσμος…

ΕΡ.: Μάθατε ότι οι οπαδοί της ΑΕΚ γιόρτασαν την πρόκριση στον τελικό στις
εξέδρες του Καλλιμάρμαρου;

ΑΠ.: Το έμαθα. Έπρεπε να το περιμένουμε.

ΕΡ.: Τι εκφράζει για εσάς το Καλλιμάρμαρο;

ΑΠ.: Μια ολόκληρη σελίδα από τη ζωή μου.

ΕΡ.: Τι σας έρχεται πρώτα απ’ όλα στο μυαλό όταν θυμάστε τον τελικό του ’68;

ΑΠ.: Το πρώτο καλάθι του αγώνα. Το είχα πετύχει εγώ.

ΕΡ.: «Δικέφαλος αετός»;

ΑΠ.: Πετάει, «φτερουγίζει» και αγγίζει πάλι την Ευρώπη.

ΕΡ.: Τι εκφράζει ο «δικέφαλος αετός»;

ΑΠ.: Τη γνήσια Ελλάδα. Τους Κωνσταντινουπολίτες. Τους ξεριζωμένους Έλληνες.

ΕΡ.: Τα «πέτρινα χρόνια» της ΑΕΚ είναι μακρινή ανάμνηση;

ΑΠ.: Έχω την αίσθηση ναι. Κι ελπίζω ανεπιστρεπτί.

ΕΡ.: Γιατί πέρασαν τόσα χρόνια χωρίς επιτυχίες;

ΑΠ.: Η ΑΕΚ δεν προνόησε για το μέλλον της

ΕΡ.: Για ποιον παίκτη της ΑΕΚ θα μιλούσατε ιδιαίτερα όσον αφορά την απόδοσή
του στον ημιτελικό;

ΑΠ.: Για τον Άντερσον. «Αέρινος» παίκτης.

ΕΡ.: Η Βαρκελώνη ντύθηκε στα «κιτρινόμαυρα»;

ΑΠ.: Ναι. Η παρουσία τόσων φίλων της ΑΕΚ ήταν συγκινητική.

ΕΡ.: Τι θυμάστε από το φάιναλ-φορ του ’66;

ΑΠ.: Την τελευταία εμφάνιση του Γιώργου Μόσχου. Είχε έρθει από το Λονδίνο για
να αγωνιστεί…

ΕΡ.: Τι μήνυμα έχετε να στείλετε στους φίλους της ΑΕΚ σε όλη την Ελλάδα;

ΑΠ.: Να μείνουν φίλαθλοι και να αγαπούν πάντα αυτό που λέγεται ελληνικός αθλητισμός.

ΕΡ.: Γιάννης Ιωαννίδης;

ΑΠ.: Μπροστάρης, δύσκολος στην προσέγγιση, αυτοκράτορας στη συμπεριφορά.

ΕΡ.: Γιάννης Φιλίππου;

ΑΠ.: Ήρεμος, σίγουρος και επιτυχημένος επιχειρηματίας, που γνωρίζει πολύ καλά
τι ζητάει.

ΕΡ.: Το ελληνικό μπάσκετ είναι στην κορυφή της Ευρώπης;

ΑΠ.: Όχι ακριβώς. Το αξίζει όμως.

ΕΡ.: Γιατί δεν είναι;

ΑΠ.: Εξαιτίας των ενεργειών και της συμπεριφοράς των διοικούντων.

ΕΡ.: Τι είναι αυτό που σας στενοχωρεί όσον αφορά το ελληνικό μπάσκετ;

ΑΠ.: Η διαρροή Ελλήνων παικτών στο εξωτερικό. Δεν μπορεί παίκτες όπως ο
Σιγάλας ή ο Ρεντζιάς να μην αγωνίζονται σε ελληνικούς συλλόγους.

ΕΡ.: Τι θα ζητούσατε από την Πολιτεία για το ελληνικό μπάσκετ;

ΑΠ.: Να δημιουργήσει ειδικό φορέα αντιμετώπισης της βίας στα γήπεδα.

ΕΡ.: Μιχάλης Κακιούζης ή Ντέμης Νικολαΐδης;

ΑΠ.: Και οι δύο είναι ΑΕΚτζήδες.

ΕΡ.: ΑΕΚ ’68, Βουλιαγμένη ’97: Ίδιος τίτλος, ίδια ευτυχία;

ΑΠ.: Είναι η ίδια χαρά. Όμως, η πρώτη αγάπη είναι η αξεπέραστη.

ΕΡ.: Από ποιο πόστο θα θέλατε να βοηθήσετε την ΑΕΚ;

ΑΠ.: Από οποιοδήποτε. Σε κάτι που αγαπάς, δίνεις τα πάντα.