ΑΦΙΕΡΩΜΑ Από το ’95 κράτησε ουδέτερη στάση

ΜΕ ΤΟ τέλος της δεύτερης προεδρικής θητείας του (8 Μαρτίου 1995) ο Κ.
Καραμανλής επιλέγει την αποχή από κάθε εμφανή πολιτική δραστηριότητα. Ακόμη
και κατά τις διεργασίες που οδήγησαν στην προεδρία της παράταξης, την οποία
ίδρυσε, τον ανιψιό του, δεν καταγράφεται άμεση ανάμειξή του, αν και
πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας ομιλούσαν για την «αφανή»
απόκλισή του προς την υποψηφιότητα του Κώστα Καραμανλή.

Ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης σε αλλεπάλληλες δηλώσεις του, μετά την
«περιθωριοποίησή» του από τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, έμμεσα άφησε να
διαφανεί ότι το σχέδιο για την κομματική του εξουδετέρωση ήταν έμπνευσης της
Πολιτείας. Βεβαίως, δεν αναφέρθηκε στον ίδιο τον πρώην Πρόεδρο της
Δημοκρατίας, αλλά τον νεώτερο αδελφό του, Αχιλλέα Καραμανλή.

Τα ρεπορτάζ, όμως των ημερών, απέδιδαν τη σύγκρουση Κ. Καραμανλή του νεώτερου
με τον επίτιμο πρόεδρο της Ν.Δ., ως συνέχεια της πατροπαράδοτης σύγκρουσης
καραμανλισμού – μητσοτακισμού.

Το κύριο ενδιαφέρον του Κωνσταντίνου Καραμανλή, μετά την αποχώρησή του από την
ενεργό πολιτική, επικεντρώθηκε στην ολοκλήρωση της έκδοσης του Αρχείου του,
ενώ σπάνιες υπήρξαν οι δημόσιες εμφανίσεις του, καθώς και οι αντιδράσεις του
σε σχόλια ή αναφορές στην πολιτική δραστηριότητά του.

Θεωρούσε, όπως και στις τελευταίες αναφορές τού κ. Κ. Μητσοτάκη, στην
τηλεοπτική συνέντευξη-ποταμό, σε γεγονότα (επιλογή του Κ. Καραμανλή για την
πρωθυπουργία το 1955 μετά τον θάνατο του στρατάρχη Παπάγου, τις εκλογές «βίας
και νοθείας του 1961 κ.λπ.), για τα οποία τον διακατείχε «ιδιαίτερη
ευαισθησία», ότι οι απαντήσεις δίδονται με τη δημοσίευση των 12 τόμων των
Αρχείων του.