3η ΚΑΡΤΑ Χωρίς αμαρτίες

ΑΝ ΣΚΕΦΘΟΥΜΕ ότι το ποδόσφαιρο είναι ο αιμοδότης του ελληνικού αθλητισμού και
ωστόσο εξακολουθεί να κινείται στην τροχιά της αναξιοπιστίας και αδιαφάνειας,
δεν μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι.

Όλα δείχνουν ότι η περίεργη σκυταλοδρομία στα γήπεδα συνεχίζεται. Οι
σκυταλοδρόμοι συνήθως δεν αλλάζουν, διαφέρει μόνο το χρώμα της σκυτάλης.
Κουραστική επανάληψη ενός αγώνα, που δεν συγκινεί πια τους θεατές. Κι όμως οι
διοργανωτές θέλουν να πουλάνε ολοένα και ακριβότερα τη σκυταλοδρομία. Δεν
βλέπουν, δεν καταλαβαίνουν, δεν ξέρουν ότι οι τιμές διαμορφώνονται ανάλογα με
την προσφορά και τη ζήτηση;

Ένα ελπιδοφόρο σενάριο λέει ότι οι παραγωγοί και οι σκηνοθέτες έχουν
αποφασίσει να καταργήσουν τις έγχρωμες σκυτάλες και να δώσουν ώθηση στον
αγώνα, φτιάχνοντας σύγχρονα και ασφαλή γήπεδα και προχωρώντας σε διοργανώσεις
ίσων ευκαιριών.

Αν πραγματικά οι υπεύθυνοι του ποδοσφαίρου αποφασίσουν να ξεφορτώσουν το
λαϊκότερο άθλημα από τις πολλές αμαρτίες του, τότε τα γήπεδα σιγά-σιγά θα ξαναγεμίσουν.

Η πρόκληση των δισ. της Ευρώπης δεν θα αφήσει ασυγκίνητους ισχυρούς
οικονομικούς παράγοντες και οι ΠΑΕ αναμένεται να πολιορκηθούν. Οι Έλληνες
φίλοι του ποδοσφαίρου έχουν δικαίωμα στο θέαμα υψηλής ποιότητας, που βέβαια θα
είναι άπιαστο όνειρο όσο οι διοργανώσεις παραμένουν νοθευμένες.

Κάποιες αλλαγές που επιχειρούνται δεν έχουν πείσει ότι κινούνται προς τη σωστή
κατεύθυνση. Δεν αρκεί να αλλάξει ρούχα ο Μανωλιός και να τα φορέσει αλλιώς.
Μπορεί οι προθέσεις να είναι αγνές, αλλά ποιος έχει πρόσβαση στη σκέψη των μεταρρυθμιστών;

Επιβάλλεται συνεπώς να γίνει γνωστό το σχέδιο της αλλαγής, ώστε να καταλάβουμε
όλοι αν έχει σχέση απλώς με πρόσωπα ή είναι βαθύτερο. Το ποδόσφαιρό μας έχει
άμεση ανάγκη από ποιότητα. Δεν του ταιριάζει η εικόνα του γίγαντα με ξύλινα πόδια.