3η ΚΑΡΤΑ Ποια είναι τα αφεντικά;

ΟΤΑΝ τα προβλήματα λιμνάζουν επί δεκαεννέα χρόνια στο επαγγελματικό
ποδόσφαιρο, είναι γνωστά σε όλους και ουδείς ασχολείται σοβαρά με στόχο την
επίλυσή τους, οφείλουμε να δεχθούμε ότι λειτούργησαν ισχυροί μηχανισμοί, που
δεν χειρίζονταν ασφαλώς οι «μικροί» του χώρου. Έχει δίκιο ο υφυπουργός
Αθλητισμού Ανδρέας Φούρας που υποστηρίζει ότι «η υπόθεση αξιοπιστία του
ελληνικού ποδοσφαίρου βρίσκεται στα χέρια των μεγάλων ΠΑΕ, οι οποίες έχουν
μεγάλη δύναμη και επιρροή και ότι θα είναι κερδισμένες αν επιτευχθεί αυτός ο στόχος».

Ποιοι όμως έπλητταν τόσα χρόνια την αξιοπιστία του ποδοσφαίρου; Μήπως οι
«μικροί»; Κι αν είχαν τόση δύναμη, γιατί δεν κατάφεραν τουλάχιστον να πετύχουν
διοργανώσεις ίσων ευκαιριών;

Ποιοι εγκλώβισαν τη διαιτησία στην ανασφάλεια και την έβαλαν σε τροχιά που
εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους; Ποιοι δεν βοήθησαν για την πλήρη ανεξαρτησία
της αθλητικής δικαιοσύνης και πέτυχαν την ατιμωρησία, ενώ ενεπλάκησαν ακόμα
και σε υποθέσεις απόπειρας δωροδοκιών;

Αν οι μεγάλες ΠΑΕ είναι ανεύθυνες για τα χάλια του ποδοσφαίρου μας, τότε ο
χώρος αυτός αποτελεί ξεχωριστό κομμάτι στην ελληνική κοινωνία, όπου οι
αδύνατοι διαφεντεύουν και οι ισχυροί αδικούνται, εισπράττοντας τη γενική
αμφισβήτηση. Χθες, το Δ.Σ. της ΕΠΑΕ απέρριψε το αίτημα της «κίνησης των 12»
για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των ομάδων Α’ Εθνικής, όρισε για τις
12 Μαΐου γενική συνέλευση των τριών εθνικών κατηγοριών και δεν έκανε αποδεκτή
την παραίτηση του προέδρου Στέλιου Σφακιανάκη.

Από την άλλη πλευρά «οι 12» διαλέγουν τη δικαστική οδό για την παύση της
διοίκησης της ΕΠΑΕ.

Όλα δείχνουν ότι το επαγγελματικό ποδόσφαιρο αναζητεί λύση έξω από τα γήπεδα.
Δικαίωμά του, αλλά οι φίλαθλοι πότε θα μάθουν όλη την αλήθεια για την κατάντια
του ποδοσφαίρου και τα σχέδια που εκπονούνται ερήμην του;