3η ΚΑΡΤΑ Ίσες ευκαιρίες

ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ποδόσφαιρο στη χώρα μας δεν είχε και δεν έχει τα οικονομικά
μέσα για να πετύχει σταθερά θεαματική πορεία στα γήπεδα της υπόλοιπης Ευρώπης.
Στηρίχτηκε για πολλά χρόνια στον κρατικό τζόγο (ΠΡΟ-ΠΟ), τα χρέη των
ποδοσφαιρικών εταιρειών ήταν πάντα μεγάλα και οι περισσότεροι πρόεδροι
ειδικεύτηκαν στην αναζήτηση στηριγμάτων και την επιστημονική επαιτεία.

Από την άλλη πλευρά, οι εκάστοτε κυβερνώντες δεν εφάρμοσαν αυστηρά τις
διατάξεις και με χαριστικές αποφάσεις έδιναν συχνά το φιλί της ζωής σε
προβληματικές εταιρείες. Με χάδια και τρικ επέτρεψαν τη λειτουργία ενός
οργανισμού με αμέτρητα προβλήματα.

Τα τελευταία χρόνια αυξήθηκαν τα έσοδα των ΠΑΕ, αλλά οι πληγές εξακολουθούν να
είναι ανοικτές και αιμορραγούν. Φορτωμένο αμαρτίες το ποδόσφαιρο, δείχνει
ανίκανο να τραβήξει γραμμή στο παρελθόν του.

Ίσως να ήταν διαφορετικές οι εκτιμήσεις, αν είχαμε πλάνο δουλειάς
αποδεδειγμένα προσανατολισμένο σε υγιείς πρακτικές. Ό, τι αποδοκιμάζεται τώρα
είχε στηριχθεί πριν από λίγους μήνες. Και βέβαια η φθορά των ποδοσφαιρικών
πραγμάτων δεν έγινε ξαφνικά. Είναι αποτέλεσμα παρατεταμένης δράσης ειδικών μηχανισμών.

Είναι επιβεβλημένο να αναζητηθούν λύσεις για ποδόσφαιρο των φιλάθλων και όχι
ποδόσφαιρο κάποιων προσώπων. Οι ΠΑΕ πράγματι πρέπει να γίνουν αυτάρκεις
οικονομικά και να λειτουργούν μέσα σε σύστημα κρυστάλλινης καθαρότητας. Μακάρι
να απαλλαγεί αυτό το περίεργο ποδόσφαιρο από εξουσιαστές διαφόρων μεγεθών.
Μακάρι ν’ αποκτήσει τη δύναμη να στηρίξει διοργανώσεις ίσων ευκαιριών, με
αδέσμευτη αθλητική Δικαιοσύνη και διαιτησία.

Όσο για την ΕΠΟ, ας ανοίξει τ’ αυτιά της ν’ ακούσει την αγωνιώδη φωνή του
προέδρου της ΕΠΣ Πειραιά Παναγιώτη Σαλπέα, ύστερα από τη δραματική μείωση της
οικονομικής επιχορήγησης των ερασιτεχνικών σωματείων. Το ποδόσφαιρο στις
γειτονιές δεν πρέπει να πεθάνει.