30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΔΑΝΑΗ ΣΤΡΑΤΗΓΟΠΟΥΛΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Ελλάδα.

ΖΕΙ: Στην Αθήνα, στη Ραφήνα, στο Παρίσι, στον Κόσμο.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στη δικαιοσύνη και στη μουσική.

ΑΓΑΠΑ: Την κιθάρα και το πιάνο της.

ΑΚΟΥΕΙ: Τους ήχους των ανθρώπων και των πουλιών.

ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Στην όμορφη γη που τη χαλάνε οι πόλεμοι.

Η Δανάη Στρατηγοπούλου θα τιμηθεί σε λίγες ημέρες με το ανώτατο παράσημο
της Χιλιανής Δημοκρατίας. Η μούσα του Αττίκ, η μεταφράστρια του έργου του
Πάμπλο Νερούντα, η συγγραφέας περισσότερων από 50 βιβλίων, η αγωνίστρια της
ΕΠΟΝ και της Λαϊκής Ενότητας του Σαλβαδόρ Αγέντε, γιορτάζει τα 85 της χρόνια.
Γεμάτη ζωντάνια ετοιμάζει 3 ακόμη βιβλία και συνεχίζει να τραγουδά με την κόρη
της Λήδα και τα εγγόνια της για τη ζωή, την ομορφιά και την ειρήνη.

ΕΡ.: Η Δανάη της Χιλής;

ΑΠ.: Η Ελληνίς Δανάη της Χιλής.

ΕΡ.: Ταξίδια;

ΑΠ.: Αμερική, Ευρώπη, Αφρική, Ασία.

ΕΡ.: Τι έμεινε;

ΑΠ.: Πλούτος. Αμετακίνητος και γόνιμος. Ανθρώπινος.

ΕΡ.: Η Χιλή;

ΑΠ.: Με είχε επτά χρόνια.

ΕΡ.: Έργο;

ΑΠ.: Νερουδο-δαναϊκός δίσκος, επτά εκδοδείσες εργασίες. Έδρα Ελληνικής
Λαογραφίας, συναυλίες, διαλέξεις…

ΕΡ.: Ο χιλιανός λαός;

ΑΠ.: 24 αμερικανικές χώρες του λένε: Ο φάρος μας.

ΕΡ.: Οι εμπειρίες σας;

ΑΠ.: Αδελφός μας λαός, μεγάλη κουλτούρα, ίδιες περιπέτειες, κάτω από ίδιες συνθήκες.

ΕΡ.: Τι αγαπούσε και θαύμαζε ο Νερούδα;

ΑΠ.: Τον Όμηρο.

ΕΡ.: Τώρα η Χιλή σάς έχει;

ΑΠ.: Επτά διπλώματα σε ανθολογία του Πανεπιστημίου τους.

ΕΡ.: Επιμέλεια;

ΑΠ.: Μιγέλ Καστίγιο Ντιντιέ και Αλέξης Ζορμπάς.

ΕΡ.: Για την παρασημοφόρησή σας;

ΑΠ.: Η χιλιανή κυβέρνηση.

ΕΡ.: Ποιο παράσημο;

ΑΠ.: Ο’ Χίγινς. Ο ολίγον συγγενής μας.

ΕΡ.: Από πού;

ΑΠ.: Η μητέρα του Ελευθερωτή ήταν απόγονος του Δον Χουάν ντε Κάντια, του κυρ
Γιάννη του Κρητικού.

ΕΡ.: Δηλαδή; Τι ήταν;

ΑΠ.: Ο μόνος Έλληνας με τους Ισπανούς Κονκισταδόρες του Πισάρι.

ΕΡ.: Η Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών;

ΑΠ.: Με ανεκήρυξε επίτιμο μέλος.

ΕΡ.: Όλα το 1988;

ΑΠ.: Όλα. Τη χρονιά του Ρήγα και του Σολωμού! Ευτυχία! Μου την τραγούδησε
τηλεφωνικά η γλυκερά Ελευθερία Αναγνωστάκη (Ε.Ε. Λογοτεχνών).

ΕΡ.: Θαρρώ άλλοτε ήταν και η Μυρτιώτισσα και η Αλεξία;

ΑΠ.: Ναι. Είναι τιμή. Θυμάμαι…

ΕΡ.: Τι;

ΑΠ.: Στη Χιλή, με το βραβείο μόνο της Προεδρίας Αγιέντε…

ΕΡ.: Πολύ εορταστική χρονιά;

ΑΠ.: Ναι. Αν ήταν για όλους μας.

ΕΡ.: Και τι γράφετε τώρα;

ΑΠ.: Γράφω. Κριτικές, μικρά δοκίμια, στόχους.

ΕΡ.: Πού;

ΑΠ.: Σε πολλά λογοτεχνικά περιοδικά.

ΕΡ.: Άλλο;

ΑΠ.: Μεταφράσεις: στα ισπανικά, στα γαλλικά και αντίστροφα.

ΕΡ.: Βιβλία;

ΑΠ.: Τρία στα σκαριά. Αν θα ‘χουν τύχη…

ΕΡ.: Τι ξεχωρίζετε;

ΑΠ.: Τους 56 Έλληνες ποιητές (169 ποιήματα) στα γαλλικά.

ΕΡ.: Ποιος θα σας παρασημοφορήσει;

ΑΠ.: Η Δόνια Μάρισα Κοβαρούβιας, πρέσβης της Χιλής, θαυμάσια γυναίκα,
φοιτήτρια του Αθήνησι! Υπέροχο, ε;

ΕΡ.: Άλλες δραστηριότητες;

ΑΠ.: Γράψιμο. Βαρύς χειμώνας με 3 ηρωικές εξόδους μόνο: στον Δήμο μου, που με
τίμησε (Ραφήνα), στην πρέσβη κυρία Κοβαρούβιας που με γιόρτασε και στην Πολιτεία.

ΕΡ.: Τι έγινε εκεί;

ΑΠ.: Εθνικό Κέντρο Βιβλίου: Μυρσίνη Ζορμπά. Παρουσίαση βιβλίων μου στην ισπανική.

ΕΡ.: Η ζωή σας;

ΑΠ.: Η κόρη μου η Λήδα Χαλκιαδάκη με την αδρή σκέψη του Χαλκιαδάκη και τα
εγγόνια μου.

ΕΡ.: Το μέλλον;

ΑΠ.: Λέει ο ποιητής Δημήτρης Πιστικός: όλο πιο βαθιά στα αρχαία ρήματα, και τα
χέρια σηκωμένα στις φωτεινές νεφέλες, ενώνοντας γη και ουρανό, και τη ζωή μου
σ’ ένα ωχ! Και σ’ ένα ώπα!».