ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Εδώ θα μείνω

ΠΑΣΧΑ εδώ θα κάνετε; Θα φύγετε το Πάσχα; Όχι, λοιπόν. Θα είμαι από εκείνους
τους λίγους κατοίκους της πρωτεύουσας που δεν θα επισκεφθώ το χωριό μου. Δεν
θα πάω σε εξοχικό φίλων. Ή σε κάποιο βουνίσιο ξενοδοχείο. Ούτε σε νησί των
Κυκλάδων, του Ιονίου και των Δωδεκανήσων.

Δεν πρόκειται να σαλαμοποιηθώ σε πλοίο της γραμμής, σε αυτοκίνητο ή να ρίχνω
τα χαρτιά στο αεροδρόμιο αν θα πετάξει ή όχι η Ολυμπιακή.

Θα μείνω εδώ. Τις ημέρες της αργίας θα ξυπνήσω την ώρα που θέλω, χωρίς
ξυπνητήρι. Θα ακούσω τα τιτιβίσματα των πουλιών στον κήπο γιατί κανένας ήχος
μπουλντόζας, εξάτμισης παλαιάς τεχνολογίας αυτοκινήτου ή μοτοσυκλέτας δεν θα
διαπεράσει τα «ηχοπετάσματα» του σπιτιού μου. Η πόλη ­ άδεια σε σχέση με τις
προηγούμενες ημέρες ή μάλλον με όσο κόσμο θα έπρεπε να έχει για να είναι
ανθρώπινη ­ θα μας προσφέρει την ομορφιά που μας στερεί ολόκληρο τον χρόνο με
εξαίρεση ίσως τον Αύγουστο.

Θα απολαύσω τη βόλτα στην αγορά. Τα ψώνια της τελευταίας στιγμής. Και θα
συναντήσω τους εναπομείναντες στη γειτονιά μου, την πόλη, τον Επιτάφιο και την
Ανάσταση.

Εκεί θα διαπιστώσω πως δεν είμαστε, τελικά, και λίγοι αυτοί που μείναμε πίσω.
Αλλά θα είμαστε όλοι προνομιούχοι. Μέχρι τη Δευτέρα, ίσως και την Τρίτη του
Πάσχα… που θα επιστρέψουν όσοι πίστευαν ότι είχαν αποδράσει. Εμείς, πάντως
γνωρίζουμε ότι: «Κάθε θαύμα τρεις ημέρες και το μεγάλο τέσσερις».