[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΤΑ ΚΑΛΑ κορίτσια δεν αντιμιλάνε. Τα κορίτσια που έχουν ανατροφή
συμπεριφέρονται με ευγένεια, ποτέ με θράσος. Και για ένα λόγο, ακόμη
ανεξήγητο, τα όμορφα κορίτσια πρέπει να δείχνουν και καλά. Ακατανόητος αυτός ο
συνδυασμός κάλλους και καλοσύνης. Μια πλάνη που δημιουργεί ενοχές σε
ευαίσθητες ψυχές που προσπαθούν να τερματίσουν τον αγώνα της εφηβείας τους,
μαθαίνοντας πια να ζουν με τις ορμόνες τους. Αλλά και με την ενηλικιωμένη
ομορφιά τους. Την οποία βγάζουν σε μία δημοπρασία αξιολόγησης του φαίνεσθαι,
με το ψευδώνυμο «Διαγωνισμός Ομορφιάς», με την αγνή πρόθεση της αναζήτησης
ευκαιριών για μια καριέρα, για ένα επάγγελμα, ένα μέλλον.

Και αναρωτιέμαι κάθε χρόνο τέτοιες μέρες που βλέπω στην τηλεόραση τα
καλλιστεία: Πώς γίνεται να υπάρχουν γυναίκες που πέφτουν στην παγίδα της
επιβράβευσης των χαρισμάτων που η φύση τους έδωσε γενναιόδωρα και που ο χρόνος
σύντομα θα εξαγοράσει; Πώς να στηρίξεις μια καριέρα, ένα μέλλον, σε κάτι τόσο
εφήμερο; Ή μήπως νομίζουν ότι στη ρουλέτα της ανθρώπινης ύπαρξης, η ομορφιά
«τινάζει» την μπάνκα;

Νομίζω πως όταν ο Ντοστογιέφσκι έγραφε στον «Ηλίθιό» του πως η ομορφιά θα
σώσει τον κόσμο δεν εννοούσε κάτι τέτοιο. Σίγουρα έχουμε ανάγκη να βλέπουμε
γύρω μας όμορφα πράγματα και όμορφους ανθρώπους. Για να αντέχουμε και να
συνεχίζουμε.

Όμως διαφωνώ με τέτοιες μεθόδους εντοπισμού της, ανάμεσα σε νεαρές καλλονές,
των οποίων οι αναλογίες συναγωνίζονται τα μεγέθη της κούκλας Μπάρμπι και που
πίσω από αυτές κάποιοι άλλοι εμμένουν στην ιδέα να τις παρουσιάζουν και με το
μυαλό του Αϊνστάιν.

Ψυχραιμία, λοιπόν, μέχρι την ημέρα που η γενετική μηχανική θα διορθώσει τις
ατέλειες όλων μας. Γιατί τότε ο κόσμος θα γεμίσει από όμορφα πρόσωπα, βλέμματα
και χαμόγελα. Φτάνει να μπορεί να παρέμβει και στην καρδιά μας. Γιατί εκεί στη
ζεστασιά της, βρίσκει δύναμη η ομορφιά και θρέφεται.