ΑΥΤΟΙ

… βδομάδα, συνέβη στη Μόσχα κάτι που, όπως φάνηκε μετά, δεν ήταν και τόσο
ακίνδυνο. Ο Βίκτορ Τσερνομύρντιν ενέκρινε την πώληση σε ιδιώτες της κρατικής
εταιρίας πετρελαιοειδών Ρος-Νεφτ. Τίμημα: μισό τρισεκατομμύριο δραχμές. Λίγα
24ωρα αργότερα, το πρωί της Δευτέρας, ο 58χρονος πρωθυπουργός και οι 29
υπουργοί του αδειάζονταν από το Κρεμλίνο από ένα οργισμένο Γιέλτσιν που είχε
μόλις συνέλθει από το πολλοστό «κρυολόγημά» του. Λεπτομέρεια: Οι όροι πώλησης
της Ρος-Νεφτ ευνοούσαν ένα κονσόρτσιουμ υπό την Γκαζ-Προμ, τον γίγαντα των
καυσίμων του οποίου διευθυντής υπήρξε ο ίδιος ο Τσερνομύρντιν. Ενώ οι ίδιοι
αυτοί όροι είχαν θεωρηθεί ασύμφοροι από τον άλλο ενδιαφερθέντα, τον βαρώνο της
ρωσικής βιομηχανίας Μπορίς Μπερεζόφσκυ.

… που ελέγχει πετρέλαια, τράπεζες, εφημερίδες και μερικές εταιρίες
αυτοκινήτων και αεροπλάνων, υπήρξε αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής
Ασφάλειας και εξ απορρήτων του Γιέλτσιν. Ήταν επίσης ο πιο γενναιόδωρος
χορηγός του στις εκλογές του ’96. Και παραμένει επιστήθιος φίλος της κόρης
του, Τατιάνας Ντιατσένκο, που είναι και η στενότερη συνεργάτις του πατέρα της.
Το ότι ο Τσερνομύρντιν τα είχε λησμονήσει όλα αυτά φάνηκε λίγες ώρες πριν
αποπεμφθεί. Το βράδυ της Κυριακής, παραμονής της «βόμβας» Γιέλτσιν, ο
Μπερεζόφσκυ έδωσε μια περίεργη συνέντευξη στην τηλεόραση της Μόσχας. Είχε
καταφθάσει βιαστικά, κατ’ ευθείαν από ένα νοσοκομείο της Γενεύης, όπου
νοσηλευόταν μετά από αυτοκινητικό ατύχημα. Αυτό που τον ανησυχούσε, είπε, ήταν
πως η Ρωσία δεν έχει σοβαρούς ηγέτες ­ με εξαίρεση βέβαια τον Γιέλτσιν.

… λοιπόν νέα πρόσωπα, συνέχισε ο επιχειρηματίας. «Πλησιάζουν άλλωστε και οι
προεδρικές εκλογές του 2000». Αν ο Τσερνομύρντιν είδε τη συνέντευξη, θα
συνέλαβε ασφαλώς τον υπαινιγμό. Αλλά σίγουρα δεν περίμενε και εκπαραθύρωση
τόσο γρήγορα. Ο γκρίζος αυτός κεντρώος, που υπήρξε μέλος του ΚΚΣΕ επί 30
χρόνια (τα 6 στην Κεντρική Επιτροπή) για να καταλήξει χλιαρός μεταρρυθμιστής,
είχε γίνει τελικά σύμβολο σταθερότητας σε μια χώρα όπου η αβεβαιότητα
περισσεύει. Ποτέ όμως δεν κέρδισε την παραμικρή δημοτικότητα. Η παρατήρηση του
Γιέλτσιν ότι «τώρα θα έχει όλο τον χρόνο» να ετοιμαστεί για να διεκδικήσει ο
ίδιος την προεδρία το 2000, μόνο ως ανέκδοτο θα μπορούσε να εκληφθεί. Ωστόσο,
η διαμάχη μεταξύ μεγάλων συμφερόντων στη Μόσχα δεν αρκεί ίσως, μόνη, για να
εξηγήσει τον αιφνιδιασμό.

… είναι άτομο παρορμητικό, σημειώνει ο γνωστός αναλυτής Σεργκέι Κορτούνωφ.
Τελευταία είχε πράγματι την αίσθηση ότι τίποτα δεν πήγαινε καλά. Και ότι αν
δεν επιχειρούσε μια θεαματική κίνηση, οι Ρώσοι θα καταλόγιζαν σ’ αυτόν όλες
τις αποτυχίες. Τι να έκανε όμως; «Όταν ο Γιέλτσιν δεν ξέρει τι να κάνει, κάνει
αυτό που ξέρει. Κόβει κεφάλια». Κι έτσι, μέσα στη θύελλα, ο 35χρονος Σεργκέι
Κιριένκο, πρώην διευθυντής διυλιστηρίου (αλλά με κυβερνητική πείρα μόλις ενός
έτους), αναγορεύθηκε ­ κατάπληκτος ­ προσωρινός πρωθυπουργός: αυτός πλέον, αν
συμβεί κάτι στον 67χρονο Γιέλτσιν, θ’ αναλάβει εξ ολοκλήρου τις τύχες της
χώρας ­ και μαζί τον έλεγχο του γιγάντιου πυρηνικού οπλοστασίου της. Ίσως
βέβαια να μη μείνει πολύ. Αναφέρονται ήδη ο τέως πρόεδρος της Δούμας Ιβάν
Ρύμπκιν, ο οικονομολόγος Γρηγόρη Γιαβλίνσκυ, ο δήμαρχος Μόσχας Γιούρυ Λουσκώφ
και ο τέως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μπορίς Νέμτσωφ, φίλος του Γιέλτσιν και,
κατά σύμπτωση, πάτρονας του Κιριένκο. Η κούρσα ξεκίνησε.