ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Οι γονείς του έδειξαν κατανόηση…

Αθρόες συλλήψεις. Η διαδηλώτρια αυτή είναι ένα από τα 422 άτομα που συνελήφθησαν από τις δυνάμεις της τάξης στις 6 Μαΐου 1968

Με καθυστέρηση τριάντα χρόνων, οι Γάλλοι πληροφορούνται έκπληκτοι ότι ο «Μάης»
τους είχε ένα νεκρό. Και ότι ο θάνατός του συγκαλύφθηκε με έγκριση και ευθύνη
των γονέων του.

ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ της αστυνομίας για την εξέγερση του ’68 επρόκειτο αρχικά να δοθούν
στη δημοσιότητα το 2028. Με απόφαση όμως του υπουργού Εσωτερικών Ζαν-Πιερ
Σεβενμάν, ιστορικοί και δημοσιογράφοι είχαν την ευκαιρία την περασμένη
εβδομάδα να ξεφυλλίσουν χιλιάδες σελίδες αυτών των αρχείων και να
πληροφορηθούν άγνωστες λεπτομέρειες για τα όσα εκτυλίχθηκαν εκείνες τις
δραματικές μέρες. Και η εντυπωσιακότερη «λεπτομέρεια» είναι ότι, αντίθετα με
αυτό που όλοι πίστευαν μέχρι τώρα, ο Μάης είχε ένα νεκρό. Ήταν ένας φοιτητής
ονόματι Φιλίπ Ματεριάν, που σκοτώθηκε στις 24 Μαΐου από χειροβομβίδα της
αστυνομίας. Μα ο θάνατός του τηρήθηκε μυστικός από φόβο μήπως οι ταραχές
γίνουν ανεξέλεγκτες.

Επισήμως, ο Ματεριάν έπεσε θύμα επίθεσης με μαχαίρι. Όπως λέει όμως στο
περιοδικό «Λ’ Εξπρές» ο Μωρίς Γκριμώ, τότε διοικητής της γαλλικής αστυνομίας,
η νεκροψία έδειξε πως ο θάνατος του νεαρού διαδηλωτή προήλθε από θραύσματα
χειροβομβίδας. Ευτυχώς για την κυβέρνηση, όμως, οι γονείς του θύματος ήταν
γκωλικοί. Έτσι, όταν εκλήθησαν στην αστυνομική διοίκηση και τους εξηγήθηκε ότι
αν γίνει γνωστός ο θάνατος του γιου τους οι ταραχές θα επεκταθούν και μπορεί
να πέσει ο πρόεδρος Ντε Γκωλ, εκείνοι έδειξαν «κατανόηση». Ανάμεσα στον
στρατηγό και τον γιο τους, προτίμησαν τον πρώτο. Εδωσαν τόπο στον πόνο (αν
ένιωσαν ποτέ κάτι τέτοιο) και αποφάσισαν ότι ο Φιλίπ πέθανε σε ατύχημα. Ή σε
ξεκαθάρισμα λογαριασμών.

Ο Ντε Γκωλ μπορεί να γλίτωσε έτσι τη θέση του, αλλά η εικόνα που προκύπτει γι’
αυτόν από τη συνέντευξη του Γκριμώ δεν είναι καθόλου κολακευτική. Αφού έμεινε
για πολλές μέρες απομονωμένος στον «πύργο του», έφυγε για μια επίσημη επίσκεψη
στη Ρουμανία. Κι όταν επέστρεψε, στις 26 Μαΐου, κάλεσε στο γραφείο του τον
πρωθυπουργό Ζωρζ Πομπιντού, τον υπουργό Δικαιοσύνης, τον υπουργό Εσωτερικών
και τον Γκριμώ και τους έδωσε εντολή να εκκενώσουν βίαια τη Σορβόννη και το
Οντεόν που είχαν καταληφθεί από τους φοιτητές. Ήταν έξαλλος, το πρόσωπό του
ήταν κόκκινο και κουνούσε νευρικά το πόδι του κάτω από το γραφείο. Χρειάστηκαν
αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα για να πειστεί ότι μια τέτοια επιχείρηση ήταν πολύ
επικίνδυνη. Και ότι ο Πομπιντού είχε δίκιο όταν έλεγε πως πρέπει να αφήσουν
την εξέγερση να ξεφουσκώσει.

Στις 13 Μαΐου, οι φοιτητές κινητοποιούσαν 100.000 άτομα στους δρόμους. Στις 29
Μαΐου, το Κομμουνιστικό Κόμμα και το συνδικάτο του «κατέβαζαν» τους
διπλάσιους. Στις 30 Μαΐου, οι Γκωλικοί έδιναν την απάντησή τους με μια
συγκέντρωση 400.000 ατόμων στα Ηλύσια Πεδία. Η μάχη είχε κριθεί. Στην έκβασή
της συνέβαλαν και τα πύρινα άρθρα που έγραφε κατά του ηγέτη των εξεγερμένων
Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ ένας δημοσιογράφος της εφημερίδας «Minute», που στη
συνέχεια μάλιστα ζήτησε αστυνομική προστασία. Τ’ όνομά του ήταν Ζαν-Μαρί Λεπέν.