ΑΥΤΟΙ

… συνταγή κατά της ανεργίας, όπως την παρουσίασε με τον νέο προϋπολογισμό ο
Γκόρντον Μπράουν, ο υπουργός Οικονομικών του Τόνυ Μπλαίρ, είναι ένα πρωτότυπο
κράμα μέτρων υπέρ του σύγχρονου καπιταλισμού ­ της επιχείρησης, μικρής ή
μεγάλης ­ και υπέρ των εργαζομένων. Όχι όμως, ακριβώς, υπέρ των ανέργων.
Γεγονός είναι βέβαια ότι η ανεργία στην Αγγλία έχει ήδη μειωθεί αισθητά: είναι
στο 5,6%. Προκάλεσε όμως σφοδρή κριτική από τον αρχηγό των Τόρυς, Ουίλλιαμ
Χαίηγκ, το ψαλίδισμα των επιδομάτων ανεργίας και ιδίως η κατάργηση των
βοηθημάτων για τις μόνες μητέρες. Ο Μπράουν απάντησε μ’ ένα άρθρο του στη
«Μίρρορ» (18/3). Υπάρχει, κατά τον υπουργό, ένας πυρήνας δυστυχίας από άτομα
που έχουν παραδοθεί ή «βολευτεί» στην επιδοτούμενη ανεργία. Συμβαίνει,
οικογένειες με όλα τους τα μέλη άνεργα να συγκεντρώνουν μεγαλύτερο εισόδημα
από άλλες όπου ένα μέλος δουλεύει σαν σκλάβος. «Θα θέσουμε τέρμα σ’ αυτά τα σκάνδαλα».

… προβάλλει σε πολλά σημεία του προϋπολογισμού του ως προστάτης των φτωχών
και μικρομεσαίων. Όσοι έχουν εισόδημα μέχρι περίπου 500.000 δραχμές τον μήνα
δεν θα πληρώνουν καθόλου φόρο. Ομοίως, ανεξαρτήτως μισθού, οι εργαζόμενοι
ανάπηροι. Στις μονογονεϊκές οικογένειες, το δημόσιο θα καταβάλλει το 70% των
εξόδων παιδικού σταθμού, μέχρι ποσού περίπου 200.000 δραχμών τον μήνα για ένα
παιδί και 300.000 για δύο. Σε όσους έχουν κλείσει διετία στην ανεργία θα
προσφερθεί επιδοτούμενη επαγγελματική κατάρτιση. Και ακόμη: Στις οικογένειες
των οποίων ένα τουλάχιστον μέλος εργάζεται, αν το εισόδημά τους είναι κατώτερο
των 450.000 δραχμών, θα παρέχεται κρατικό επίδομα ώστε να φτάσουν ως το ποσό
αυτό. «Είναι η μεγαλύτερη επανάσταση στην κοινωνική πρόνοια στη γενιά μας ­
είπε ο Μπράουν. ­ Δεν ξέρω άλλη χώρα που να εφάρμοσε τέτοια μέτρα».

… που εισάγουν ο Μπλαίρ και ο υπουργός του, όπως έχουν δηλώσει επανειλημμένα
και οι δύο, ξεκινούν από την αρχή ότι «η εργασία είναι πιο επιδοτήσιμη από την
ανεργία». Η δεύτερη βασική ιδέα του προγράμματος Μπράουν είναι η μείωση των
φόρων. Λιγότερο ή περισσότερο, οι φόροι μειώνονται για όλους, σε όλα τα
επίπεδα, τους κλάδους και τους τομεις ­ και προπάντων στις επιχειρήσεις. Η
φορολόγηση των επιχειρήσεων, αποφάνθηκε ο Μπλαίρ, δεν θα υπερβαίνει το 30%.
Ειδικά για τα κέρδη από κεφάλαια, το πλαφόν του φόρου ορίστηκε στο 24%. Όσο
για τα επενδυόμενα κέρδη, ο φόρος σ’ αυτά θα είναι μόλις 10%. Μιά πρόσθετη
ρύθμιση, τέλος, ορίζει ότι ο εργοδότης δεν υποχρεούται να καταβάλλει
ασφαλιστική εισφορά για τους καινούργιους υπαλλήλους του, όσο ο μισθός τους
δεν ξεπερνά τις 200.000 δραχμές τον μήνα. Μερικοί έμποροι και βιομήχανοι
έτριβαν τα μάτια τους διαβάζοντας τους αριθμούς. Όλο και περίμεναν κάποιο δώρο
από το New Labour. Αλλά τόσο μεγάλο;

…«όχι άλλη φόροι, μείωση στους υπάρχοντες» επαναλαμβάνεται σε όλους τους
τόνους από το δίδυμο Μπλαίρ-Μπράουν. Μιά άλλη διαβεβαίωση, που προκαλεί όμως
λιγότερο ενθουσιασμό, αφορά την αποκρατικοποίηση. Με εξαίρεση τον στρατό, την
παιδεία και την υγεία ­ και αυτά όχι εντελώς ­ είναι δύσκολο να βρεί κανείς
τομέα στον οποίο η βρεταννική κυβέρνηση δεν καταρτίζει σχέδια ιδιωτικοποίησης:
Μακροπρόθεσμα, μελετάται η παράδοση και των συντάξεων στον ιδιωτικό τομέα. Σε
όσους γκρινιάζουν, ο Μπράουν δείχνει το Χρηματιστήριο: Οι δείκτες του αυτή τη
βδομάδα έσπασαν όλα τα ρεκόρ των τελευταίων 9 ετών.